สวัสดีค่ะทุกคน
เราเรียนจบมหาวิทยาลัยตอนอายุ 23 ปี หลังจากเรียนจบก็เริ่มหางานทำทันที จนถึงตอนนี้เราเปลี่ยนงานมาแล้ว 4 ที่
งานแรก เป็นผู้ช่วยผู้จัดการร้านอาหารในห้างแห่งหนึ่ง เราทำได้ประมาณ 1 เดือนก็ลาออก เพราะรู้สึกว่างานไม่เหมาะกับตัวเอง ต้องยืนทั้งวัน ทำงานวันละ 10 ชั่วโมง เบรก 2 ชั่วโมง รู้สึกว่าวันทำงานยาวมากและเหนื่อยเกินไปสำหรับเรา
งานที่สอง เป็นธุรการบริษัทจัดอีเวนต์ในโรงเรียน ทำได้ประมาณ 6 เดือน เราออกเพราะปัญหาเรื่องผู้บริหารมากกว่าเรื่องงาน เรารู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยในการทำงาน เพราะมีการจับผิดพนักงานอยู่ตลอด ชอบหักเงินพนักงาน และถ้าทำอะไรไม่ถูกใจก็พร้อมจะไล่ออก ทำให้เรารู้สึกว่าบริษัทไม่ได้ให้ความสำคัญกับพนักงานเท่าที่ควร เราเลยตัดสินใจหางานใหม่
งานที่สาม เป็นพนักงานต้อนรับและประสานงานในออฟฟิศ ที่นี่สภาพแวดล้อมดีมาก พี่ ๆ และเพื่อนร่วมงานก็ดี แต่ตัวงานกลับทำให้เรารู้สึกน่าเบื่อ เรารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่คนคอยเปิดประตูต้อนรับแขก ไม่ค่อยได้ใช้ทักษะหรือเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ ทำได้ประมาณ 5 เดือนก็ลาออก เพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้พัฒนา
หลังจากนั้นเราได้งานที่สี่ ซึ่งเป็นงานปัจจุบัน เป็นงานที่ต้องใช้ภาษาจีนเป็นหลัก เพราะเจ้านายเป็นคนไต้หวัน เราทำตำแหน่งผู้จัดการร้านและประสานงาน ตอนนี้กำลังจะครบ 1 ปีแล้ว
ที่นี่เพื่อนร่วมงานดี เจ้านายก็ดี ไม่มีปัญหาเรื่องคนเลย สิ่งที่เราได้พัฒนาชัดเจนที่สุดคือเรื่องภาษา เพราะต้องใช้ภาษาจีนในการทำงานทุกวัน
แต่ปัญหาคือ เราเริ่มมีความรู้สึกอยากลาออกอีกแล้ว
ทั้งที่ครั้งนี้ไม่ได้มีปัญหากับหัวหน้า ไม่ได้มีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน และไม่ได้เกลียดงานที่ทำ แต่เราไม่รู้ว่าตัวเองอยากทำงานอะไรจริง ๆ
บางครั้งเราเห็นเพื่อน ๆ ไปได้ดีในหน้าที่การงาน หรือบางคนรู้ชัดเจนว่าตัวเองอยากทำอะไรในอนาคต เราก็แอบอิจฉา เพราะตัวเราเองยังตอบคำถามนี้ไม่ได้เลย
เราคิดเรื่องเรียนต่อ คิดเรื่องเปลี่ยนสายงาน คิดเรื่องย้ายไปทำงานต่างประเทศอยู่ตลอด เพราะรู้สึกว่าตัวเองยังอยากเติบโตและมีเป้าหมายในชีวิตมากกว่านี้
แต่ปัญหาคือ ถ้าจะไปถึงจุดนั้น เราก็ควรรู้ก่อนว่าตัวเองอยากทำงานอะไร อยากเติบโตไปในสายไหน หรืออยากเป็นอะไรในอนาคต
ซึ่งจนถึงตอนนี้ เรากลับยังตอบคำถามเหล่านี้ไม่ได้เลย เรารู้แค่ว่าไม่อยากหยุดอยู่กับที่ แต่ก็ไม่รู้ว่าควรเดินไปทางไหนต่อ
ยิ่งพยายามหาคำตอบมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกสับสนมากขึ้นเท่านั้น ว่าสุดท้ายแล้วเราชอบอะไร เหมาะกับงานแบบไหน และอยากใช้ชีวิตแบบไหนกันแน่
เราไม่สามารถลาออกมาพักเพื่อค้นหาตัวเองได้ เพราะเรามีภาระที่ต้องรับผิดชอบ เราต้องส่งเงินให้พ่อแม่ทุกเดือน ต้องจ่ายค่าเช่าห้อง ค่ากิน ค่าเดินทาง และค่าใช้จ่ายส่วนตัวต่าง ๆ ตอนนี้เรายังไม่มีเงินเก็บเป็นก้อนเลย แถมยังมีภาระหนี้ กยศ. ที่ต้องรับผิดชอบอีก บางวันก็รู้สึกเหนื่อยมาก เพราะไม่รู้ว่ากำลังพยายามเพื่ออะไร แต่ก็ยังหยุดไม่ได้เหมือนกัน
ช่วงหลัง ๆ เราเริ่มรู้สึกเหนื่อยมาก
เหนื่อยจนบางวันแค่ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วรู้ว่าต้องไปทำงาน ก็รู้สึกหมดแรงแล้ว
เราเริ่มไม่แน่ใจว่าเรากำลังทำงานหนักหาเงินไปเพื่ออะไร ชีวิตเหมือนมีแต่วงจรตื่น ทำงาน กลับบ้าน นอน แล้วก็เริ่มใหม่ในวันถัดไป
เราเลยอยากถามทุกคนว่าแบบนี้เรียกว่า "หมดไฟในการทำงาน" หรือจริง ๆ แล้วเราแค่ "หลงทางในชีวิตการทำงาน" กันแน่คะ
แล้วถ้าเคยผ่านช่วงเวลาที่ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร ไม่รู้ว่าควรเดินไปทางไหน และรู้สึกว่าชีวิตมีแต่การทำงานเพื่อจ่ายค่าใช้จ่ายไปวัน ๆ
สุดท้ายทุกคนหาคำตอบของตัวเองเจอได้อย่างไรคะ
ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะคะ
รู้สึกเหนื่อยกับการใช้ชีวิต แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะงานหรือเพราะตัวเอง
เราเรียนจบมหาวิทยาลัยตอนอายุ 23 ปี หลังจากเรียนจบก็เริ่มหางานทำทันที จนถึงตอนนี้เราเปลี่ยนงานมาแล้ว 4 ที่
งานแรก เป็นผู้ช่วยผู้จัดการร้านอาหารในห้างแห่งหนึ่ง เราทำได้ประมาณ 1 เดือนก็ลาออก เพราะรู้สึกว่างานไม่เหมาะกับตัวเอง ต้องยืนทั้งวัน ทำงานวันละ 10 ชั่วโมง เบรก 2 ชั่วโมง รู้สึกว่าวันทำงานยาวมากและเหนื่อยเกินไปสำหรับเรา
งานที่สอง เป็นธุรการบริษัทจัดอีเวนต์ในโรงเรียน ทำได้ประมาณ 6 เดือน เราออกเพราะปัญหาเรื่องผู้บริหารมากกว่าเรื่องงาน เรารู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยในการทำงาน เพราะมีการจับผิดพนักงานอยู่ตลอด ชอบหักเงินพนักงาน และถ้าทำอะไรไม่ถูกใจก็พร้อมจะไล่ออก ทำให้เรารู้สึกว่าบริษัทไม่ได้ให้ความสำคัญกับพนักงานเท่าที่ควร เราเลยตัดสินใจหางานใหม่
งานที่สาม เป็นพนักงานต้อนรับและประสานงานในออฟฟิศ ที่นี่สภาพแวดล้อมดีมาก พี่ ๆ และเพื่อนร่วมงานก็ดี แต่ตัวงานกลับทำให้เรารู้สึกน่าเบื่อ เรารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่คนคอยเปิดประตูต้อนรับแขก ไม่ค่อยได้ใช้ทักษะหรือเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ ทำได้ประมาณ 5 เดือนก็ลาออก เพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้พัฒนา
หลังจากนั้นเราได้งานที่สี่ ซึ่งเป็นงานปัจจุบัน เป็นงานที่ต้องใช้ภาษาจีนเป็นหลัก เพราะเจ้านายเป็นคนไต้หวัน เราทำตำแหน่งผู้จัดการร้านและประสานงาน ตอนนี้กำลังจะครบ 1 ปีแล้ว
ที่นี่เพื่อนร่วมงานดี เจ้านายก็ดี ไม่มีปัญหาเรื่องคนเลย สิ่งที่เราได้พัฒนาชัดเจนที่สุดคือเรื่องภาษา เพราะต้องใช้ภาษาจีนในการทำงานทุกวัน
แต่ปัญหาคือ เราเริ่มมีความรู้สึกอยากลาออกอีกแล้ว
ทั้งที่ครั้งนี้ไม่ได้มีปัญหากับหัวหน้า ไม่ได้มีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน และไม่ได้เกลียดงานที่ทำ แต่เราไม่รู้ว่าตัวเองอยากทำงานอะไรจริง ๆ
บางครั้งเราเห็นเพื่อน ๆ ไปได้ดีในหน้าที่การงาน หรือบางคนรู้ชัดเจนว่าตัวเองอยากทำอะไรในอนาคต เราก็แอบอิจฉา เพราะตัวเราเองยังตอบคำถามนี้ไม่ได้เลย
เราคิดเรื่องเรียนต่อ คิดเรื่องเปลี่ยนสายงาน คิดเรื่องย้ายไปทำงานต่างประเทศอยู่ตลอด เพราะรู้สึกว่าตัวเองยังอยากเติบโตและมีเป้าหมายในชีวิตมากกว่านี้
แต่ปัญหาคือ ถ้าจะไปถึงจุดนั้น เราก็ควรรู้ก่อนว่าตัวเองอยากทำงานอะไร อยากเติบโตไปในสายไหน หรืออยากเป็นอะไรในอนาคต
ซึ่งจนถึงตอนนี้ เรากลับยังตอบคำถามเหล่านี้ไม่ได้เลย เรารู้แค่ว่าไม่อยากหยุดอยู่กับที่ แต่ก็ไม่รู้ว่าควรเดินไปทางไหนต่อ
ยิ่งพยายามหาคำตอบมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกสับสนมากขึ้นเท่านั้น ว่าสุดท้ายแล้วเราชอบอะไร เหมาะกับงานแบบไหน และอยากใช้ชีวิตแบบไหนกันแน่
เราไม่สามารถลาออกมาพักเพื่อค้นหาตัวเองได้ เพราะเรามีภาระที่ต้องรับผิดชอบ เราต้องส่งเงินให้พ่อแม่ทุกเดือน ต้องจ่ายค่าเช่าห้อง ค่ากิน ค่าเดินทาง และค่าใช้จ่ายส่วนตัวต่าง ๆ ตอนนี้เรายังไม่มีเงินเก็บเป็นก้อนเลย แถมยังมีภาระหนี้ กยศ. ที่ต้องรับผิดชอบอีก บางวันก็รู้สึกเหนื่อยมาก เพราะไม่รู้ว่ากำลังพยายามเพื่ออะไร แต่ก็ยังหยุดไม่ได้เหมือนกัน
ช่วงหลัง ๆ เราเริ่มรู้สึกเหนื่อยมาก
เหนื่อยจนบางวันแค่ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วรู้ว่าต้องไปทำงาน ก็รู้สึกหมดแรงแล้ว
เราเริ่มไม่แน่ใจว่าเรากำลังทำงานหนักหาเงินไปเพื่ออะไร ชีวิตเหมือนมีแต่วงจรตื่น ทำงาน กลับบ้าน นอน แล้วก็เริ่มใหม่ในวันถัดไป
เราเลยอยากถามทุกคนว่าแบบนี้เรียกว่า "หมดไฟในการทำงาน" หรือจริง ๆ แล้วเราแค่ "หลงทางในชีวิตการทำงาน" กันแน่คะ
แล้วถ้าเคยผ่านช่วงเวลาที่ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร ไม่รู้ว่าควรเดินไปทางไหน และรู้สึกว่าชีวิตมีแต่การทำงานเพื่อจ่ายค่าใช้จ่ายไปวัน ๆ
สุดท้ายทุกคนหาคำตอบของตัวเองเจอได้อย่างไรคะ
ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะคะ