ประสบการณ์ในชีวิต วันที่ 30 พฤษภาคม 2569
สืบเนื่องจากวันที่ 29 พฤษภาคม 2569 ผมได้ขอลาหยุดเป็นเวลา 1 วัน แต่ทางสถานประกอบการไม่อนุญาตให้หยุด ซึ่งในตอนนั้นผมไม่ได้แจ้งว่าตนเองมีอาการมึนศีรษะ
ต่อมาในวันที่ 30 พฤษภาคม 2569 ช่วงเวลาเย็น (ประมาณ 17:00 น. ถึง 18:00 น.) ผมมีอาการมึนศีรษะอย่างหนัก ใจสั่นรัว และมีอาการหน้ามืดร่วมด้วย ผมจึงพยายามนั่งลงเพื่อประคองตัวเอง แต่ไม่ทันการณ์ เนื่องจากผมได้หมดสติไปก่อน จนกระทั่งช่วงเวลาประมาณ 20:00 น. ถึง 21:00 น. มีคนมาพบตัวผมนอนหมดสติอยู่บริเวณหน้าบ้านพัก เมื่อผมเริ่มได้สติก็ยังคงมีอาการปวดศีรษะอยู่หน่วง ๆ
โดยนาย A ได้เล่าให้ฟังว่า ตอนที่พบตัวผม ในมือยังคงถือลูกกุญแจรถค้างไว้และยังไม่ได้ถอดหมวกกันน็อก (เวลาที่หมดสติอาจจะไม่ใช่เวลาที่แน่นอน แต่เป็นเวลาที่อ้างอิงจากเวลาเลิกงานและเวลาที่ได้สติ เนื่องจากผมจำได้ว่าตนเองหยิบโทรศัพท์มือถือครั้งสุดท้ายเวลา 17:00 น. และถือโทรศัพท์อยู่ตอนที่ได้สติเวลา 21:00 น.)
ในช่วงเวลานั้นผมมีอาการหน้ามืดไปหลายครั้ง แต่มีอาการวูบหมดสติจริง ๆ 2 ครั้ง โดยรอบแรกไม่ทันได้ประคองตัวจึงล้มหงายหลังลงไป ส่วนรอบที่ 2 ผมเริ่มมีสติกลับมาเล็กน้อยจึงรีบนั่งลงก่อนเพื่อความปลอดภัย แต่เหตุการณ์นี้ถือว่ามีความเสี่ยงอันตรายถึงชีวิตเป็นอย่างมาก เนื่องจากผมสวมหมวกกันน็อกแบบเต็มใบ ทำให้อากาศถ่ายเทไม่สะดวก
แนะนำ รพ. หน่อยที่ตรวจละเอียด
ประสบการณ์ในชีวิต ของเด็กฝึกงาน
สืบเนื่องจากวันที่ 29 พฤษภาคม 2569 ผมได้ขอลาหยุดเป็นเวลา 1 วัน แต่ทางสถานประกอบการไม่อนุญาตให้หยุด ซึ่งในตอนนั้นผมไม่ได้แจ้งว่าตนเองมีอาการมึนศีรษะ
ต่อมาในวันที่ 30 พฤษภาคม 2569 ช่วงเวลาเย็น (ประมาณ 17:00 น. ถึง 18:00 น.) ผมมีอาการมึนศีรษะอย่างหนัก ใจสั่นรัว และมีอาการหน้ามืดร่วมด้วย ผมจึงพยายามนั่งลงเพื่อประคองตัวเอง แต่ไม่ทันการณ์ เนื่องจากผมได้หมดสติไปก่อน จนกระทั่งช่วงเวลาประมาณ 20:00 น. ถึง 21:00 น. มีคนมาพบตัวผมนอนหมดสติอยู่บริเวณหน้าบ้านพัก เมื่อผมเริ่มได้สติก็ยังคงมีอาการปวดศีรษะอยู่หน่วง ๆ
โดยนาย A ได้เล่าให้ฟังว่า ตอนที่พบตัวผม ในมือยังคงถือลูกกุญแจรถค้างไว้และยังไม่ได้ถอดหมวกกันน็อก (เวลาที่หมดสติอาจจะไม่ใช่เวลาที่แน่นอน แต่เป็นเวลาที่อ้างอิงจากเวลาเลิกงานและเวลาที่ได้สติ เนื่องจากผมจำได้ว่าตนเองหยิบโทรศัพท์มือถือครั้งสุดท้ายเวลา 17:00 น. และถือโทรศัพท์อยู่ตอนที่ได้สติเวลา 21:00 น.)
ในช่วงเวลานั้นผมมีอาการหน้ามืดไปหลายครั้ง แต่มีอาการวูบหมดสติจริง ๆ 2 ครั้ง โดยรอบแรกไม่ทันได้ประคองตัวจึงล้มหงายหลังลงไป ส่วนรอบที่ 2 ผมเริ่มมีสติกลับมาเล็กน้อยจึงรีบนั่งลงก่อนเพื่อความปลอดภัย แต่เหตุการณ์นี้ถือว่ามีความเสี่ยงอันตรายถึงชีวิตเป็นอย่างมาก เนื่องจากผมสวมหมวกกันน็อกแบบเต็มใบ ทำให้อากาศถ่ายเทไม่สะดวก
แนะนำ รพ. หน่อยที่ตรวจละเอียด