รัสึกใช้ชิวิตของคนอื่นจนไม่มีชิวิตเป็นของตัวเอง

ผมรัสึกสิ่งที่ผมอย่างอยู่ มันเหมือนผม ใช้ชิวิตตามแบบคนอื่น ไม่มีอะไรที่เป็นของผมๆจริงๆ แก็งกลุ่ม ก็คนที่เพื่อนรู้จัก และสนิท ผมก็ต้องไปสนิทตาม มันเหมือนผมไม่มีอะไรเป็นขอฃตัวเองเลย ต้อวใช้ชิวิตตามแบบคนอื่น ผมกลัวการเปลี่ยนแปลฃอะครับ เลยทนการทำอะไรแบบเดิมๆ ซึ่งรู้ว่าไม่ใช่ตัวตนของเราเอง