ไม่อยากอยู่กับแม่

แม่เป็นพยาบาลค่ะ หลังเลิกงานบางวันแม่อารมณ์ดี บางวันแม่โมโหง่าย ส่วนหนูพึ่งขึ้นม.4 หนูเคยอยู่คณิตเข้ม แต่หนูสอบวมว.ไม่ติด ตอนนี้อยู่พสวท.ค่ะ ที่บ้านไม่ได้รวย สมัยอยู่คณิตเข้มเพื่อนๆเรียนเก่งกันมากแถมรวยมากด้วย หนูจนที่สุดในห้อง เวลาหนูเห็นเพื่อนๆซื้อของแพงๆ หนูอิจฉาค่ะ แต่ไม่เคยบ่นเรื่องนี้กับแม่เลย รู้ว่าเราไม่ได้มีเงินเยอะ หนูเก็บตังซื้อของเองตลอด หาเงินมาซื้อเองด้วย ของแพงๆหนูไม่เคยขอแม่ก่อนเลย เวลามีให้ขอทุนหนูขอให้แม่ตลอด เงินที่ได้มาก็ให้แม่หมด

งานบ้านหนูก็ทำค่ะ เวลาหนูทำแม่ก็มองว่าเป็นเรื่องปกติ แต่วันไหนหนูลืม หนูจะโดนว่าว่าไม่ช่วยอะไรแม่เลย ตอนที่หนูเตรียมสอบแม่ซื้อของกินดีๆให้ตลอดเลยค่ะ แต่ตอนนี้หนูสอบไม่ติด หนูเหมือนคนไร้ค่า เวลาแม่บ่น ทุกอย่างมันบอกว่า หนูคือภาระ หนูไร้ค่า หนูไร้ประโยชน์ หนูไม่รู้หนูจะอยู่ทำไมถ้ามันเป็นภาระให้แม่ขนาดนี้ แม่ยังต้องการหนูมั้ย เวลาหนูระบายกับแม่ แม่ไม่เคยเข้าข้างเลย หนูชอบวาดรูปแม่ก็มองว่ามันเสียเวลา สมัยประถมหนูเคยเป็นเด็กเก่งๆ แข่งเลขได้เหรียญตลอด ตอนนี้ไม่มีสักรางวัล

เวลาคุยกับแม่ แม่จะหาเรื่องมาติหนูตลอด พอหนูไม่พูดแม่จะบอกว่า ไม่ต้องทำตัวเป็นวัยรุ่นตลอดเวลาก็ได้
หนูไม่เข้าใจว่าแม่ต้องการอะไร หนูทำอะไรก็เหมือนผิดไปหมด เวลาหนูไม่ทำเรื่องที่เคยปกติทำตลอด แม่จะบอกว่าหนูเอาแต่ตัวเอง มันเหมือนว่าทุกอย่างที่หนูอดทน ทุกอย่างที่หนูทำให้แม่ ทุกอย่างมันไร้ค่าหมดเลย

ทุกคนบอกว่าสอบเข้าม.4มันแค่ทางผ่าน แต่ตอนนี้หนูเหมือนคนล้มเหลวในชีวิตไปแล้ว

หนูเเค่รู้สึกว่าถ้าแม่ไม่มีหนู แม่คงสบาย