รู้สึกว่าทำอะไรผิดพลาดที่สุดในชีวิต

คือเราต้องเท้าความก่อนว่าตอนนี้เราออกมาจากกลุ่มนั้นเเล้วเเต่ยังมีอะไรค้างคาอยู่เริ่มตั้งเเต่ตอนม.1เราได้ย้ายมาโรงเรียนมัธยมเราต้องหาเพื่อนใหม่ๆเรามีเพื่อนคนนึงชื่อดิวเป็นทอมตอนเเรกเราก็อยู่กับดิว2คนเเต่เรามารู้ว่าดิวเรียนม.1ที่นี่มา5ปีเเล้วเวลาผ่านไปประมาณ1-2อาทิตย์เราได้มีเพื่อนเพิ่มมาอีก1คนชื่อออมหลังจากนั้นไม่กี่วันดิวก็โดนเด้งออกจากโรงเรียนซึ่งเราขอไม่บอกว่าเหตุผลอะไรเข้าเรื่องต่อออมเเรกๆนิสัยดีมากเเต่พอมีเพื่อนอีกกลุ่มนึงเข้ามาเล่นด้วยเราไปรู้มาว่าเป็นเพื่อนจากโรงเรียนเก่าของออมเเล้วออมไม่ค่อยถูกกับไอพวกนี่(กอข้าว ลูกเกด)เท่าไหร่เเต่กอข้าวมาบอกว่าอยากเริ่มต้นใหม่เหมือนพึ่งรู้จักกันเราเลยได้เพื่อนเพิ่มเข้ากลุ่มมา2คนอ้อลืมเลยมีนุ่มนิ่มด้วยเเรกๆอะไรก็ดีเเต่พอม.1เทอม2รู้สึกว่าเพื่อนเริ่มเเปลกไปเริ่มตีตัวออกห่างเเบบไม่มีเหตุผลเเต่ก้ยังคุยได้ปกติทิ้งเราเดินข้างหลังคนเดียวพอมาม.2กลุ่มเราก็กลับมาเเฮปปี้ดีเเต่ลูกเกดทะเลาะกับกอข้าวกอข้าวเลยมาอยู่กับเราเราก็รู้สึกดีนะเเล้วมีช่วงนึงเรามีเเฟนชื่อพี่วีช่วงนั้นเป็นงานโรงเรียนมีร้านของกินเยอะเเยะเเต่เรากินเยอะจนเงินไม่พอเเล้วอยากซื้อตุ้กตาให้พี่วีกอข้าวเสนอเงินให้เรายืมเรายืมมา200เเล้วหลังจากนั้นก็ไหลไปเรื่อยๆเรายอมรับว่าเราผิดเองที่ไม่รู้จักพอตอนนั้นเราคิดว่าเพื่อนจะไม่ทิ้งไปไหนเราก็ทยอยคืนบ้างถ้าเราไม่มีเราก็ยืมอีกจนหนี้ถึง5พันเราก็ไม่ยืมอีกเเล้วเราเลยถามว่ามีใครติดเงินกอข้าวบ้างเพื่อนทุกคนติด2000อัพโดยเฉพาะลูกเกดติดเป็นหมื่นเเล้วช่วงนั้นเราก็เครียดหลายเรื่องทะเลาะกับพี่วีบ่อยด้วยเราเห็นว่ากอข้าวทักไปหาพี่วีเราหึงเเรงมากเราบอกว่าอย่ามายุ่งกับเเฟนเราได้มั้ยกอข้าวเริ่มตีมึนเราเลยตีตัวออกห่างมาอยู่กับนุ่มนิ่ม2คนเเล้วกอข้าวก็คืนดีกับลูกเกดหลังจากนั้นเเหละนิสัยจริงก็เริ่มออกกอข้าวขี้บูลลี่มากลูกเกดก็ขี้เเซะออมสินนี่เเล้วใหญ่ทั้งเอาเเต่ใจทั้งขี้บูลลี่เพื่อนๆเริ่มด่าเริ่มเเซะเราจนเราเลิกกับพี่วีเราเลยออกจากกลุ่มมานุ่มนิ่มก็มาอยู่กับเราก็ไม่วายโดนตามเเซะจนปัจจุบันเราม.3เเล้วก็ยังคืนเงินไม่ครบเลยต้องจำใจโดนเเซะทุกวัน