ผมคบกับแฟนมา 6 ปีครับ
เป็นความสัมพันธ์ที่ผมทุ่มให้หมดจริง ๆ แบบไม่เคยเผื่อใจว่าวันหนึ่งจะเสียเขาไป
ตอนคบกันช่วงแรก ครอบครัวเขาลำบากมาก พ่อเขาติดคุก ผมแทบทำหน้าที่แทนทุกอย่าง ทั้งพาไปเที่ยว ดูแลเรื่องกินอยู่ คอยอยู่ข้าง ๆ ตอนเขาไม่มีใคร
ช่วงนั้นผมเห็นว่าเขาไม่มีเงินใช้ ไม่มีเงินไปเรียน ผมเลยเสนอให้เขาลองทำเนื้อแดดเดียว ผมเป็นคนเอาไปขายต่อเอง แล้วเอากำไรให้เขา เพื่อให้เขามีเงินใช้ โดยที่ไม่อยากให้เขารู้สึกเหมือนถูกสงสารหรือถูกยื่นเงินให้ตรง ๆ
บางวันเลิกงาน 2 ทุ่ม ผมยังขับรถไปกลับเกือบ 60 โล แค่เพื่อไปรับของจากบ้านเขาแล้วเอาไปขายต่อ เพราะผมอยากช่วยจริง ๆ
ผมไม่ได้ทำเพราะหวังบุญคุณนะ ผมทำเพราะรักจริง ๆ
แต่สุดท้ายวันที่เลิกกัน เขากลับพูดว่าผม “ทวงบุญคุณ”
ยอมรับเลยว่าประโยคนี้จุกมาก เพราะสิ่งที่ผมทำทั้งหมด มันออกมาจากใจล้วน ๆ
ตอนนี้เขามีคนใหม่แล้ว ซึ่งผมก็ไม่ได้อยากตามกลับมาแล้วนะ
แค่ลึก ๆ ยังรู้สึกว่า ทำไมบางคนถึงมองข้ามความรักดี ๆ ได้ง่ายขนาดนั้น
ผมเชื่อว่าวันหนึ่ง ถ้าความสัมพันธ์ใหม่ของเขามีปัญหา เขาอาจจะย้อนกลับมานึกถึงสิ่งที่ผมเคยทำให้ เพราะของบางอย่าง ตอนมีอยู่มันดูธรรมดา แต่พอหายไปถึงรู้ว่าหายากแค่ไหน
ทุกวันนี้ผมพยายามสู้กับตัวเองอยู่
ออกกำลังกาย เก็บเงิน ดูแลชีวิต ไม่เอาใครใหม่มาแก้เหงา ถึงจะยังอ้างว้างตอนกลางคืนอยู่บ้างก็ตาม
ผมไม่ได้เขียนเพื่อให้ใครด่าแฟนเก่านะ
แค่อยากรู้ว่า มีใครเคยเจอแบบผมไหม
แล้วผ่านช่วงที่รู้สึกเหมือน “ให้ทุกอย่างไปแล้วแต่สุดท้ายไม่ถูกเห็นค่า” กันยังไงบ้าง
ตอนนี้ผมพยายามบอกตัวเองทุกวันว่า
ต่อให้ความรักครั้งนี้จะจบลง อย่างน้อยผมก็เคยรักใครสักคนเต็มที่จริง ๆ
เคยทุ่มให้ใครจนหมดใจ สุดท้ายโดนหาว่าทวงบุญคุณไหมครับ
เป็นความสัมพันธ์ที่ผมทุ่มให้หมดจริง ๆ แบบไม่เคยเผื่อใจว่าวันหนึ่งจะเสียเขาไป
ตอนคบกันช่วงแรก ครอบครัวเขาลำบากมาก พ่อเขาติดคุก ผมแทบทำหน้าที่แทนทุกอย่าง ทั้งพาไปเที่ยว ดูแลเรื่องกินอยู่ คอยอยู่ข้าง ๆ ตอนเขาไม่มีใคร
ช่วงนั้นผมเห็นว่าเขาไม่มีเงินใช้ ไม่มีเงินไปเรียน ผมเลยเสนอให้เขาลองทำเนื้อแดดเดียว ผมเป็นคนเอาไปขายต่อเอง แล้วเอากำไรให้เขา เพื่อให้เขามีเงินใช้ โดยที่ไม่อยากให้เขารู้สึกเหมือนถูกสงสารหรือถูกยื่นเงินให้ตรง ๆ
บางวันเลิกงาน 2 ทุ่ม ผมยังขับรถไปกลับเกือบ 60 โล แค่เพื่อไปรับของจากบ้านเขาแล้วเอาไปขายต่อ เพราะผมอยากช่วยจริง ๆ
ผมไม่ได้ทำเพราะหวังบุญคุณนะ ผมทำเพราะรักจริง ๆ
แต่สุดท้ายวันที่เลิกกัน เขากลับพูดว่าผม “ทวงบุญคุณ”
ยอมรับเลยว่าประโยคนี้จุกมาก เพราะสิ่งที่ผมทำทั้งหมด มันออกมาจากใจล้วน ๆ
ตอนนี้เขามีคนใหม่แล้ว ซึ่งผมก็ไม่ได้อยากตามกลับมาแล้วนะ
แค่ลึก ๆ ยังรู้สึกว่า ทำไมบางคนถึงมองข้ามความรักดี ๆ ได้ง่ายขนาดนั้น
ผมเชื่อว่าวันหนึ่ง ถ้าความสัมพันธ์ใหม่ของเขามีปัญหา เขาอาจจะย้อนกลับมานึกถึงสิ่งที่ผมเคยทำให้ เพราะของบางอย่าง ตอนมีอยู่มันดูธรรมดา แต่พอหายไปถึงรู้ว่าหายากแค่ไหน
ทุกวันนี้ผมพยายามสู้กับตัวเองอยู่
ออกกำลังกาย เก็บเงิน ดูแลชีวิต ไม่เอาใครใหม่มาแก้เหงา ถึงจะยังอ้างว้างตอนกลางคืนอยู่บ้างก็ตาม
ผมไม่ได้เขียนเพื่อให้ใครด่าแฟนเก่านะ
แค่อยากรู้ว่า มีใครเคยเจอแบบผมไหม
แล้วผ่านช่วงที่รู้สึกเหมือน “ให้ทุกอย่างไปแล้วแต่สุดท้ายไม่ถูกเห็นค่า” กันยังไงบ้าง
ตอนนี้ผมพยายามบอกตัวเองทุกวันว่า
ต่อให้ความรักครั้งนี้จะจบลง อย่างน้อยผมก็เคยรักใครสักคนเต็มที่จริง ๆ