ผมเคยคิดว่าประเทศไทยไม่มีทางเป็นแบบเวเนซุเอลา

เพราะเชื่อคำโฆษณาว่าพื้นฐานเศรษฐกิจไทยแข็งแกร่ง คนไทยมีน้ำใจไม่ปล่อยให้เพื่อนร่วมชาติอดตายโควิดระบาดยังมีตู้ปันสุขแต่วันนี้ความมั่นใจผมสั่นคลอนลงเรื่อยๆ ถ้าเศรษฐกิจไทยแข็งแกร่งจริงคงไม่ล้มซวนเซทุกรอบตามวิกฤตการต่างๆของโลก เมื่อวานก็เจอข่าวบริษัทระดับยักษ์ตั้งห้าบริษัทผิดนัดชำระหนี้ล้วนแต่เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่อยู่กันมาเป็นครึ่งศตวรรษทั้งนั้น  โรงงานก็ปิดตัวเดือนละเป็น100โรง คนตกงานก็มาขายของแล้วก็ไม่มีคนซื้อเพราะภาวะเงินฝืดกระจายไปทั่ว คนรวยยังต้องรัดเข็มขัด แย่เป็นลูกโซ่ส่งต่อถึงกันเรื่อยไปหมด รัฐบาลก็ไม่มีปัญญาแก้ปัญหาอะไรสักอย่าง ทุนจีนเข้ามาทุบตลาดขาดดุลการค้าเป็นล้านล้านก็ไม่มีปัญญาแก้ อิสราเอลมายึดที่ทั้งเหนือทั้งใต้ก็ไม่มีปัญญาแก้ คิดอะไรไม่ออกก็กู้มาแจกเอาเงินภาษีมาแจก เหมือนบ้านที่ผุพังมุมโน้นมุมนี้ถล่มลงมา เซาะกร่อนบ่อนทำลายลงไปเรื่อย เป็นบ้านที่แปลกคนอยากแก้ไขตั้งใจจริงมีฝีมือเสนอตัวก็กีดกันเขาเอาแต่พวกไร้ความสามารถมีผลประโยชน์เคลือบแฝงมาแก้แล้วเมื่อไหร่มันจะแก้ได้ ประเทศนี้กำลังเดินไปสู่ความล่มสลายล้มละลาย