เรา พี่ชาย และพ่อแม่ อยู่กันคนละจังหวัด ตอนนี้พี่ชายมีรถ Toyota Revo ตอนเดียว ปี 2016 จำนวน 1 คัน ติดไฟแนนซ์ของไชโย โดยมียอดปิดประมาณ 240,000 บาท ปัจจุบันค้างชำระมา 3 งวด กำลังจะเข้า งวดที่ 4 เนื่องจากปัญหารายได้ลดลง แต่รายจ่ายเพิ่มขึ้น ค่างวดเดิมต้องส่งเดือนละประมาณ 6,000 บาท แต่พี่ชายส่งไหวเพียงประมาณ 3,000–4,000 บาทต่อเดือนเท่านั้น
รถคันนี้เงินออกรถและผ่อนในช่วงแรก เป็นของพ่อแม่ แต่ออกในชื่อ พี่ชาย(น่าจะเผ็นเหตุผลเรื่องเครดิต) แต่พอหมดงวด พี่ชายก็เอาเข้าไฟแนนซ์ เอาเงินมาให้พ่อแม่ และพี่ใช้หมุนเวียน ในช่วงโควิด
ตอนนี้ รถกระบะ คันนี้พี่ชายให้พ่อกับแม่ใช้ขายของตามตลาดนัด (อาทิตย์ละ 2 วัน) และใช้รับส่งหลานไปโรงเรียน ไป รพ ตามนัด จึงเป็นรถที่มีความจำเป็นต่อครอบครัว ตอนนี้จึงกังวลว่าหากเข้าสู่กระบวนการฟ้องร้องของไฟแนนซ์แล้ว ศาลจะพิจารณาอย่างไร เช่น จะมีโอกาสให้คืนรถ หรือสามารถเจรจาปรับยอดผ่อนให้เหลือประมาณเดือนละ 3,000 กว่าบาทได้หรือไม่ในชั้นศาล
อีกแนวคิดหนึ่งที่เราคิดไว้ คือ หากสุดท้ายไฟแนนซ์ต้องการยึดรถไปขายทอดตลาด และตีราคารถไว้ประมาณ 100,000–150,000 บาท เราอยากสอบถามว่ามีความเป็นไปได้หรือไม่ ที่เราจะเข้าไปผ่อนซื้อรถต่อเอง หรือเปลี่ยนมาเป็นผู้ผ่อนในสัญญาใหม่ในชื่อของเราแทน เพื่อให้รถยังอยู่กับครอบครัว ดีกว่าถูกขายทอดตลาดไป เพราะพ่อแม่ยังจำเป็นต้องใช้รถทำมาหากิน ส่วนหนี้ส่วนต่างที่เหลือก็ให้พี่ชายเป็นผู้รับผิดชอบจัดการต่อไป
ตอนนี้จึงกำลังคิดอยู่ว่า ควรคุยกับไฟแนนซ์ตรง ๆ ตั้งแต่ตอนนี้ดีไหม หรือยังไม่ควรให้ทางไฟแนนซ์รู้ว่าพี่ชายเริ่มส่งไม่ไหว เพราะในส่วนของเราเอง หากจะช่วย ก็ช่วยได้ประมาณเดือนละ 3,000 บาท อย่างน้อยรถก็ยังจะเป็นชื่อของเราและยังอยู่ใช้ในครอบครัว
หรือจะปล่อยคันนี้ ตามกระบวนการ ไปเลยแล้วเราไปหาซื้อมือสอง 1-2 แสน ในเต้นท์รถดี แต่เป็นชื่อเรา ทรัพย์สินของเราไปเลย ในงวด 3-4 พัน คือตอนที่ พ่อ+พี่เอารถไปเข้าไฟแนนซ์เขาก็ได้เงินไปใช้กันแล้ว เราก็ไม่ได้รู้เรื่องด้วย แต่เราจะผ่อนให้พ่อได้ แต่คิดว่าควรจะเป็นชื่อเรา (ทรัยพย์สินเรา ดีกว่าไหม เพราะถ้าคันนี่หรือคันใหม่ผ่อนคงเป็นแสนๆกว่าจะหมด)
*** เพิ่มข้อมูล
1. รถคันนี้เงินออกรถและผ่อนในช่วงแรก เป็นของพ่อแม่ แต่ออกในชื่อ พี่ชาย(น่าจะเผ็นเหตุผลเรื่องเครดิต) แต่พอหมดงวด พี่ชายก็เอาเข้าไฟแนนซ์ เอาเงินมาให้พ่อแม่ และพี่ใช้หมุนเวียน ในช่วงโควิด
2. ตลาดนัดบ้านนอก อาทิตย์ละ 2-3 วัน สมัยก่อนๆพอขายได้แต่ตอนนี้นอกจากขายลดลง พ่อแม่ก็ช่วยส่งเสียและจ่ายค่า รร หลานลูกของพี่ชายด้วย(แม่ทิ้งไปมีผัวใหม่) โดยเฉพาะหน้าฝน บางวันแกบอกว่าขายใม่ถึงพันบาทเลย ส่วนตัวเราคิดว่า แกอายุยเอะแล้ว 65ปี หรือปล่อยรถคันนี้ไปเลยให้เขาไปฟ้องร้องกันในส่วนของพี่ แล้วเราไปซื้อมือสองมาผ่อนให้พ่อใช้ ในเงื่อนยอดส่งเดือนละ 3 -4 พันบาทที่เราพอไหวแทน จะดีกว่ารึป่าว ( แต่ไม่รู้จะมีเงื่อนไข ราคารถมือสองที่เราไหวไหมนะ เราก็คิดๆ เองเผื่อมีรถในวงเงินนี้) เราลังเล ว่า 3 พันที่เราจะพอแบ่งได้ จะไป จ่ายอันเก่า ที่ล่อแล่ ยอดหนี้ 2.4 แสน ที่ไม่รุ้จะรอดไหมเพราะอีกครึ่งต้องรองของพี่มารวมให้ได้ 6 พัน หรือเราจะหาคันใหม่ ที่ราคาส่ง 3 พัน + ใน ยอดวงเงินทั้งหมด แสนนิดๆ ดี และเป็นชื่อทรัพย์สินของเราเมื่อผ่อนจบ
พี่ส่งรถไม่ไหว อยากช่วยรับต่อเป็นชื่อเรา อยากรักษารถไว้ให้พ่อแม่ขายของ
รถคันนี้เงินออกรถและผ่อนในช่วงแรก เป็นของพ่อแม่ แต่ออกในชื่อ พี่ชาย(น่าจะเผ็นเหตุผลเรื่องเครดิต) แต่พอหมดงวด พี่ชายก็เอาเข้าไฟแนนซ์ เอาเงินมาให้พ่อแม่ และพี่ใช้หมุนเวียน ในช่วงโควิด
ตอนนี้ รถกระบะ คันนี้พี่ชายให้พ่อกับแม่ใช้ขายของตามตลาดนัด (อาทิตย์ละ 2 วัน) และใช้รับส่งหลานไปโรงเรียน ไป รพ ตามนัด จึงเป็นรถที่มีความจำเป็นต่อครอบครัว ตอนนี้จึงกังวลว่าหากเข้าสู่กระบวนการฟ้องร้องของไฟแนนซ์แล้ว ศาลจะพิจารณาอย่างไร เช่น จะมีโอกาสให้คืนรถ หรือสามารถเจรจาปรับยอดผ่อนให้เหลือประมาณเดือนละ 3,000 กว่าบาทได้หรือไม่ในชั้นศาล
อีกแนวคิดหนึ่งที่เราคิดไว้ คือ หากสุดท้ายไฟแนนซ์ต้องการยึดรถไปขายทอดตลาด และตีราคารถไว้ประมาณ 100,000–150,000 บาท เราอยากสอบถามว่ามีความเป็นไปได้หรือไม่ ที่เราจะเข้าไปผ่อนซื้อรถต่อเอง หรือเปลี่ยนมาเป็นผู้ผ่อนในสัญญาใหม่ในชื่อของเราแทน เพื่อให้รถยังอยู่กับครอบครัว ดีกว่าถูกขายทอดตลาดไป เพราะพ่อแม่ยังจำเป็นต้องใช้รถทำมาหากิน ส่วนหนี้ส่วนต่างที่เหลือก็ให้พี่ชายเป็นผู้รับผิดชอบจัดการต่อไป
ตอนนี้จึงกำลังคิดอยู่ว่า ควรคุยกับไฟแนนซ์ตรง ๆ ตั้งแต่ตอนนี้ดีไหม หรือยังไม่ควรให้ทางไฟแนนซ์รู้ว่าพี่ชายเริ่มส่งไม่ไหว เพราะในส่วนของเราเอง หากจะช่วย ก็ช่วยได้ประมาณเดือนละ 3,000 บาท อย่างน้อยรถก็ยังจะเป็นชื่อของเราและยังอยู่ใช้ในครอบครัว
หรือจะปล่อยคันนี้ ตามกระบวนการ ไปเลยแล้วเราไปหาซื้อมือสอง 1-2 แสน ในเต้นท์รถดี แต่เป็นชื่อเรา ทรัพย์สินของเราไปเลย ในงวด 3-4 พัน คือตอนที่ พ่อ+พี่เอารถไปเข้าไฟแนนซ์เขาก็ได้เงินไปใช้กันแล้ว เราก็ไม่ได้รู้เรื่องด้วย แต่เราจะผ่อนให้พ่อได้ แต่คิดว่าควรจะเป็นชื่อเรา (ทรัยพย์สินเรา ดีกว่าไหม เพราะถ้าคันนี่หรือคันใหม่ผ่อนคงเป็นแสนๆกว่าจะหมด)
*** เพิ่มข้อมูล
1. รถคันนี้เงินออกรถและผ่อนในช่วงแรก เป็นของพ่อแม่ แต่ออกในชื่อ พี่ชาย(น่าจะเผ็นเหตุผลเรื่องเครดิต) แต่พอหมดงวด พี่ชายก็เอาเข้าไฟแนนซ์ เอาเงินมาให้พ่อแม่ และพี่ใช้หมุนเวียน ในช่วงโควิด
2. ตลาดนัดบ้านนอก อาทิตย์ละ 2-3 วัน สมัยก่อนๆพอขายได้แต่ตอนนี้นอกจากขายลดลง พ่อแม่ก็ช่วยส่งเสียและจ่ายค่า รร หลานลูกของพี่ชายด้วย(แม่ทิ้งไปมีผัวใหม่) โดยเฉพาะหน้าฝน บางวันแกบอกว่าขายใม่ถึงพันบาทเลย ส่วนตัวเราคิดว่า แกอายุยเอะแล้ว 65ปี หรือปล่อยรถคันนี้ไปเลยให้เขาไปฟ้องร้องกันในส่วนของพี่ แล้วเราไปซื้อมือสองมาผ่อนให้พ่อใช้ ในเงื่อนยอดส่งเดือนละ 3 -4 พันบาทที่เราพอไหวแทน จะดีกว่ารึป่าว ( แต่ไม่รู้จะมีเงื่อนไข ราคารถมือสองที่เราไหวไหมนะ เราก็คิดๆ เองเผื่อมีรถในวงเงินนี้) เราลังเล ว่า 3 พันที่เราจะพอแบ่งได้ จะไป จ่ายอันเก่า ที่ล่อแล่ ยอดหนี้ 2.4 แสน ที่ไม่รุ้จะรอดไหมเพราะอีกครึ่งต้องรองของพี่มารวมให้ได้ 6 พัน หรือเราจะหาคันใหม่ ที่ราคาส่ง 3 พัน + ใน ยอดวงเงินทั้งหมด แสนนิดๆ ดี และเป็นชื่อทรัพย์สินของเราเมื่อผ่อนจบ