ท้อกับชีวิตอยากตายก็ไม่กล้า

วันนี้ผมจะมาแชร์เกี่ยวกับชีวิตผมผมเป็นเด็กอายุ 18 ครับตอนนี้เรียนอยู่ม. 6 ผมมีพี่อยู่คนนึงที่เก่งแล้วตั้งแต่ผมอยู่ม 1 จนถึงม 3ผมได้ทุนเทอมนึงอ่ะได้ 1,500 บาทได้ยา 4 รอบต่อเทอม 1 แต่ผมไม่เคยได้เก็บใช้เงินนี้เลยตอนผมอยู่ม. 1 ผมนึกว่าแม่จะเก็บไว้ซื้อคอมให้ผมผมก็เลยให้แม่เก็บตั้งแต่ ม.1 เลยครับ ตั้งแต่ ม.1จนถึงม. 3 ม. 1 ผมเป็นเด็กตั้งใจเรียนมากเลยครับเกรด 4 เกือบทุกวิชาจนขึ้นม. 2 ก็เหมือนกับ ม.1 เลยครับแต่พอขึ้นมอ 3 ผมเริ่มคิดได้ผมเลยไปถามแม่ว่าเงินทุนแม่เอาไปไหนแล้วรู้ไหมแม่ผมตอบแม่เอาไปจ่ายค่าเทอมพี่หมดแล้ว ซึ่งตอนนั้นผมแบบอยากจะร้องไห้เพราะแต่ละวันผมต้องกินผักต้มกับไข่ 1 ฟองทั้งครอบครัวที่อยู่บ้านรวมถึงแม่พ่อกับผมทั้งที่แม่ผมอ่ะเดือนๆนึงอ่ะได้เป็นหมื่นแต่สุดท้ายเอาเงินไปส่งพี่เรียนซื้อของ notebook iPadก่อนที่เกี่ยวกับที่เรียนมหาวิทยาลัยครับซึ่งผมยังใช้โทรศัพท์น่าจะราคา 2,700 กว่าๆ คือแบบมันแทบเล่นอะไรไม่ได้เลยครับนอกจากหางานคนหางานครับแล้วที่โดนเพื่อนหัวเราะแกล้งโทรศัพท์ยังกากเลยคือตอนนั้นแหละเป็นเด็กใช่ไหมผมก็แบบขออยากขอแม่ให้ซื้อให้แต่แม่บอกเดือนหน้าจนผมจบม.3 แล้วคิดว่าผมจะเกิดมาทำไมในเมื่อผมตั้งใจเรียนขออะไรก็ไม่เคยได้ผมจะอยู่ทำไมผมก็อยากจะถามแม่ว่าแม่เอาผมเกิดมาทำไมทั้งที่อะไรก็ไม่เคย support ผมเลย คิดอยากฆ่าตัวตายอยู่ครับแต่ผมก็ไม่กล้าเพราะผมกลัวเจ็บ จนขึ้นม.4-ม.6ผมคิดว่าถ้าผมจบไปผมจะไปทำงานกับพี่ข้างๆพี่ครับจะมีโรงงานจะไปโทษพี่ผมนะพี่ผมแบบใจดีกับผมมากครับsupport ตลอดให้กำลังใจผม ม.1จนถึงม 6 ผมก็เป็นเด็กดีน่ะครับช่วยล้างจานทำความสะอาดบ้านซักเสื้อผ้ารดน้ำต้นไม้กรองน้ำช่วยพ่อแม่ทำงานที่ทุ่งนาบ้างครับ ถ้าผมเลือกเกิดได้ผมก็ไม่อยากเกิดกับพ่อแม่แบบนี้ล่ะครับ ถ้าผมเกิดชาติหน้านะผมขอแบบมีฐานะปานกลางก็ได้ครับรักลูกเท่ากันนะครับแบบคอย support ลูกไม่เอาไปเปรียบเทียบกับลูกคนอื่นนะครับแต่พ่อแม่ผมอ่ะเอาผมไปเปรียบเทียบกับคนที่ทำงานแล้วคนที่แบบเป็นที่หนึ่งของโรงเรียนทั้งที่พ่อแม่ไม่ support กับการเรียนเลยของกินน่ะผมยังกินมาม่าอยู่เลยคือแล้วผมเอาความคิดที่ไหนกับตั้งใจเรียนครับทั้งที่สารอาหารการกินของผมมีแค่แป้งกับโซเดียมคือไปโรงเรียนอ่ะผมต้องแบบเหมือนแบบคนขาดสารอาหาร หน้าซีด
จบแล้วครับ แต่ก็ยังเยอะอยู่ครับแต่ผมไม่อยากจะพูดแล้ว
ผมก็อยากพ่อแม่หรือใครที่กำลังมีลูกถ้าเลี้ยงเขาอย่าให้เขาเกิดมาเลยครับ
คือถ้าอยากมีจริงๆคือต้อง support ทุกอย่างให้กับเขาหรือมีแค่คนเดียวครับ  คือไม่ใช่แบบคนที่ไม่พร้อมแล้วอยากมีลูกอยากมีเลยครับเพราะถ้ามีเขาเกิดมาแล้วมันอยากลำบากเขาก็จะไปคบเพื่อนที่แบบติดยาบ้าขายยาบ้าเฉพาะบางคนน่ะบางคนก็เรียนเก่งตั้งใจเรียน
ผมอยากจะฝากบอกคนที่อยากมีลูกครับถ้าอยากมีจริงๆจะให้เขาเกิดมาลำบาก
ตอนเด็กอ่ะเขาไม่ได้คิดอะไรแต่ถ้าตอนโตเขาคิดแน่นอน
แม้ว่าจะจนหรือรวยผมขอแค่ support ลูกของพวกคุณ
อย่างเต็มที่ไม่ใช่แบบมีลูก 2 คนแล้วลำเอียงล่ะลูก 1 คนอีกคนก็ไม่เอาอะไรแล้วเหมือนอย่างผมตอนนี้ผมก็ปล่อยจอยครับเพราะว่าถ้าผมตั้งใจเรียนไปมันก็ไม่ได้อะไรตอบแทนครับถึงแม้ผมเกรด 4 ทุกวิชาผมก็ไม่ได้อะไรกลับมาเลยนอกจากกลับบ้านมาทำงานแล้วโดนแม่ด่าทำงานหนักแค่ไหนทุ่มเทขนาดไหนแม่ก็ไม่รักผมเลย จบแล้วครับ