ประสบการณ์ที่เราเจอ

สวัสดีเราขอพื้นที่ในการแชร์ประสบการณ์บางส่วนที่เราเคยเจอมานะคะตอนเด็กๆเราเคยถูกล่วงละเมิดทางเพศค่ะคนที่ทำเป็นคนใกล้ตัวและไกลตัวค่ะคนในครอบครัวรู้ด้วยค่ะแถมคนในครอบครัวเคยเอาเรื่องนี้ของเราไปพูดให้คนอื่นฟังแบบสนุกปากเราอายเเละเสียใจมากๆตอนที่ได้ยิน/ส่วนตอนโตตอนที่เราอยู่ม.ปลายค่ะเราป่วยเป็นโรคซึมเศร้าเราเริ่มเป็นตั้งเเต่ม.4เลยค่ะสาเหตุหลักๆเกิดจากเราได้รับผลกระทบต่างๆจากคนครอบครัวคุณครูและสังคมมันเป็นอะไรที่รุนเเรงกับเรามากจริงๆค่ะเราต้องคอยพบนักจิตทุกเดือนและก็ป่วยแทบทุกเดือนอีกด้วยทุกครั้งที่ป่วยเลือดกำเดาเราจะไหลทุกครั้งที่ป่วยร่างกายเราอ่อนเเอมากรวมถึงสภาพจิตใจเราด้วยเราทั้งดิ่งทั้งเหนื่อยหดหู่ร้องไห้มาไม่รู้กี่ครั้งคิด ฆตต มาหลายครั้งมาก เคยทำจริงอยู่ 1 ครั้งเเต่ก็รอดมาได้
พอหลังจากที่เราเรียนม.6จบแล้วเราก็ไม่ได้เรียนต่อนะคะส่วนงานเราก็ไม่ได้ทำค่ะครอบครัวไม่อนุญาติให้เราทำเขาบอกจะให้เราอยู่ที่บ้านจน
กว่าจะหายดีถึงจะให้ทำเราพยายามบำบัดตัว
เองอยู่ค่ะด้วยการวาดรูปเพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่เราทำได้ถึงจะชอบโดนคนในครอบครัวตั้งคำถามว่าจะวาดไปทำไมเพื่ออะไรไม่มี
ประโยชน์เเต่มันก็เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เรารู้สึกสบายใจตอนนี้เราก็ยังอยู่กับครอบครัวอยู่นะโรคนี้ก็ยังไม่หายเพราะโดนตัดสินเเละบั่นทอนจิตใจอยู่เรื่อยๆเราเลยไม่ไหนไม่ได้หลุดพ้นไม่ได้สักทีมันรู้สึกทรมานมากจริงๆแต่ตอนนี้ทำไมเรากลับเริ่มไม่รู้สึกอะไรเเล้วมันเป็นความรู้สึกไม่สุขไม่ทุกข์ไม่อยากพูดคุยหรือตอบคำถามใครไม่อยากทำอะไรแม้เเต่ข้าวก็ไม่อยากกินอยู่ใช้ชีวิตเดิมๆไปวันๆเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเราถึงรู้สึกแบบนั้น.

#ก็ประมาณนี้แหละค่ะ ขอบคุณที่อ่านนะคะ🤍