สวัสดีค่ะ วันนี้เราอยากเล่าเรื่องของตัวเอง เผื่อมันจะเป็นประโยชน์กับใครสักคนที่กำลังเจอเรื่องคล้าย ๆ กัน แต่ไม่กล้าพูด ไม่กล้าไปตรวจ และคิดว่าตัวเองแปลกแบบที่เราเคยคิด
เราอายุ 27 ปีค่ะปันจุบันเราสูง176 น้ำหนัก54 และเรา “ไม่เคยมีประจำเดือนเลย” ไม่ใช่มาช้าหรือมาไม่ปกติ แต่คือ “ไม่เคยมาเลยแม้แต่ครั้งเดียว” ตั้งแต่เกิดจนถึงวันนี้
ตอนเด็ก ๆ เราไม่ได้คิดอะไรมาก พอโตขึ้นก็เริ่มรู้ว่าคนรอบตัวมีประจำเดือนกันหมดแล้ว แต่เรายังไม่มี ตอนนั้นก็คิดว่าเดี๋ยวมันคงมาเอง สุดท้ายมันก็ไม่มา
เราไม่เคยกล้าบอกใคร นอกจากแม่ พี่ และคนใกล้ตัวไม่กี่คน เพราะเรารู้สึกอายมาก กลัวคนมองว่าเราแปลก กลัวโดนถามว่า “ทำไมไม่มี” จนเราเลือกเก็บเรื่องนี้ไว้เงียบ ๆ คนภายนอกไม่มีใครรู้เลย
เราใช้ชีวิตปกติมากนะ ทำงาน ใช้ชีวิตเหมือนผู้หญิงทั่วไป มีแฟนมาแล้ว 3 คน มีเพศสัมพันธ์แบบไม่ป้องกันมาตลอด และไม่เคยตั้งครรภ์เลย ตอนนั้นเราก็คิดในใจแบบขำ ๆ ว่า “อย่างน้อยชีวิตก็มีข้อดีนะ ไม่ต้องกินยาคุม ไม่ต้องกลัวท้อง”
บางครั้งเรายังคิดด้วยซ้ำว่า การไม่มีประจำเดือนก็เหมือนเป็นข้อได้เปรียบ ไม่ต้องเจ็บท้อง ไม่ต้องมีเลือดออกทุกเดือน ไม่ต้องวุ่นวายกับผ้าอนามัย
จนวันหนึ่งเราเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองมากขึ้น
เราไม่มีหน้าอกเลย หน้าอกเหมือนเด็ก
ไม่มีขนรักแร้
ไม่มีขนที่อวัยวะเพศ
แล้วเราก็เริ่มปวดกระดูก ปวดหลังบ่อย ๆ บางครั้งอยู่เฉย ๆ ยังรู้สึกเหมือนแขนจะหัก
เราเคยไปตรวจค่ะ เคยอัลตราซาวด์ หมอบอกว่า “ไม่เจอมดลูก” หรือถ้ามีก็อาจจะเล็กมากจนตรวจไม่เห็น ตอนนั้นเรายังไม่เข้าใจว่ามันหมายความว่าอะไร
เราเคยผ่าตัดตอนเด็กด้วย จำได้ว่าเป็นแผลหน้าท้องฝั่งซ้ายต่ำกว่าสะดือ จำได้แค่ว่าผ่าตัดไส้เลื่อน แต่ไม่เคยรู้เลยว่ามันอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
พอได้ลองเปิดใจคุยกับคนอื่นและหาข้อมูล เราถึงรู้ว่า สิ่งที่เราเป็นอาจไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แต่มันอาจเป็น “ภาวะทางการแพทย์” บางอย่างที่ต้องตรวจเพิ่ม เช่น เรื่องโครโมโซม ฮอร์โมน หรือพัฒนาการทางเพศ
ตอนแรกเรากลัวมาก กลัวผลตรวจ
กลัวว่าถ้าผลออกมาจะรับไม่ได้
กลัวว่าตัวเองจะไม่ใช่อย่างที่คิดมาตลอด
แต่พอคิดไปคิดมา เราก็รู้สึกว่า…
แล้วมันจะเปลี่ยนอะไรล่ะ?
ถ้าผลออกมาเป็น XX
หรือถ้าผลออกมาเป็น XY
สุดท้ายเราก็ยังเป็นคนเดิม
เรายังใช้ชีวิตแบบเดิม
เรายังรักแบบเดิม
เรายังเป็น “เรา”
ผลตรวจอาจบอกข้อมูลทางการแพทย์บางอย่าง แต่ไม่ได้เปลี่ยนตัวตนของเราเลย
วันนี้เราเลยอยากแชร์เรื่องนี้ เพราะเชื่อว่าอาจมีใครสักคนที่กำลังนั่งอ่านอยู่ แล้วคิดเหมือนที่เราเคยคิดว่า
“ฉันแปลกไหม”
“ทำไมฉันไม่เหมือนคนอื่น”
“ฉันควรอายไหม”
เราอยากบอกว่า
คุณไม่ได้แปลกค่ะ
คุณไม่ได้ผิดปกติในฐานะ “คน”
คุณอาจแค่มีร่างกายที่แตกต่างออกไป และมันไม่ใช่ความผิดของคุณ
คุณไม่จำเป็นต้องรีบพร้อมไปหาหมอวันนี้
คุณไม่จำเป็นต้องบอกใครถ้ายังไม่พร้อม
แต่สักวันหนึ่ง ถ้าคุณพร้อม
ลองไปหาคำตอบให้ตัวเองนะ
เพราะการรู้ความจริง อาจไม่ได้ทำให้เรากลัวมากขึ้น
แต่มันอาจทำให้เรา “โล่งใจ” มากขึ้นก็ได้
และสุดท้ายนี้
ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร
ไม่ว่าร่างกายคุณจะเป็นแบบไหน
คุณก็ยังเป็นคุณ
และคุณมีคุณค่าเสมอ
27 ปีที่ไม่เคยมีประจำเดือน และความกลัวที่เก็บไว้ทั้งชีวิต”
เราอายุ 27 ปีค่ะปันจุบันเราสูง176 น้ำหนัก54 และเรา “ไม่เคยมีประจำเดือนเลย” ไม่ใช่มาช้าหรือมาไม่ปกติ แต่คือ “ไม่เคยมาเลยแม้แต่ครั้งเดียว” ตั้งแต่เกิดจนถึงวันนี้
ตอนเด็ก ๆ เราไม่ได้คิดอะไรมาก พอโตขึ้นก็เริ่มรู้ว่าคนรอบตัวมีประจำเดือนกันหมดแล้ว แต่เรายังไม่มี ตอนนั้นก็คิดว่าเดี๋ยวมันคงมาเอง สุดท้ายมันก็ไม่มา
เราไม่เคยกล้าบอกใคร นอกจากแม่ พี่ และคนใกล้ตัวไม่กี่คน เพราะเรารู้สึกอายมาก กลัวคนมองว่าเราแปลก กลัวโดนถามว่า “ทำไมไม่มี” จนเราเลือกเก็บเรื่องนี้ไว้เงียบ ๆ คนภายนอกไม่มีใครรู้เลย
เราใช้ชีวิตปกติมากนะ ทำงาน ใช้ชีวิตเหมือนผู้หญิงทั่วไป มีแฟนมาแล้ว 3 คน มีเพศสัมพันธ์แบบไม่ป้องกันมาตลอด และไม่เคยตั้งครรภ์เลย ตอนนั้นเราก็คิดในใจแบบขำ ๆ ว่า “อย่างน้อยชีวิตก็มีข้อดีนะ ไม่ต้องกินยาคุม ไม่ต้องกลัวท้อง”
บางครั้งเรายังคิดด้วยซ้ำว่า การไม่มีประจำเดือนก็เหมือนเป็นข้อได้เปรียบ ไม่ต้องเจ็บท้อง ไม่ต้องมีเลือดออกทุกเดือน ไม่ต้องวุ่นวายกับผ้าอนามัย
จนวันหนึ่งเราเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองมากขึ้น
เราไม่มีหน้าอกเลย หน้าอกเหมือนเด็ก
ไม่มีขนรักแร้
ไม่มีขนที่อวัยวะเพศ
แล้วเราก็เริ่มปวดกระดูก ปวดหลังบ่อย ๆ บางครั้งอยู่เฉย ๆ ยังรู้สึกเหมือนแขนจะหัก
เราเคยไปตรวจค่ะ เคยอัลตราซาวด์ หมอบอกว่า “ไม่เจอมดลูก” หรือถ้ามีก็อาจจะเล็กมากจนตรวจไม่เห็น ตอนนั้นเรายังไม่เข้าใจว่ามันหมายความว่าอะไร
เราเคยผ่าตัดตอนเด็กด้วย จำได้ว่าเป็นแผลหน้าท้องฝั่งซ้ายต่ำกว่าสะดือ จำได้แค่ว่าผ่าตัดไส้เลื่อน แต่ไม่เคยรู้เลยว่ามันอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
พอได้ลองเปิดใจคุยกับคนอื่นและหาข้อมูล เราถึงรู้ว่า สิ่งที่เราเป็นอาจไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แต่มันอาจเป็น “ภาวะทางการแพทย์” บางอย่างที่ต้องตรวจเพิ่ม เช่น เรื่องโครโมโซม ฮอร์โมน หรือพัฒนาการทางเพศ
ตอนแรกเรากลัวมาก กลัวผลตรวจ
กลัวว่าถ้าผลออกมาจะรับไม่ได้
กลัวว่าตัวเองจะไม่ใช่อย่างที่คิดมาตลอด
แต่พอคิดไปคิดมา เราก็รู้สึกว่า…
แล้วมันจะเปลี่ยนอะไรล่ะ?
ถ้าผลออกมาเป็น XX
หรือถ้าผลออกมาเป็น XY
สุดท้ายเราก็ยังเป็นคนเดิม
เรายังใช้ชีวิตแบบเดิม
เรายังรักแบบเดิม
เรายังเป็น “เรา”
ผลตรวจอาจบอกข้อมูลทางการแพทย์บางอย่าง แต่ไม่ได้เปลี่ยนตัวตนของเราเลย
วันนี้เราเลยอยากแชร์เรื่องนี้ เพราะเชื่อว่าอาจมีใครสักคนที่กำลังนั่งอ่านอยู่ แล้วคิดเหมือนที่เราเคยคิดว่า
“ฉันแปลกไหม”
“ทำไมฉันไม่เหมือนคนอื่น”
“ฉันควรอายไหม”
เราอยากบอกว่า
คุณไม่ได้แปลกค่ะ
คุณไม่ได้ผิดปกติในฐานะ “คน”
คุณอาจแค่มีร่างกายที่แตกต่างออกไป และมันไม่ใช่ความผิดของคุณ
คุณไม่จำเป็นต้องรีบพร้อมไปหาหมอวันนี้
คุณไม่จำเป็นต้องบอกใครถ้ายังไม่พร้อม
แต่สักวันหนึ่ง ถ้าคุณพร้อม
ลองไปหาคำตอบให้ตัวเองนะ
เพราะการรู้ความจริง อาจไม่ได้ทำให้เรากลัวมากขึ้น
แต่มันอาจทำให้เรา “โล่งใจ” มากขึ้นก็ได้
และสุดท้ายนี้
ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร
ไม่ว่าร่างกายคุณจะเป็นแบบไหน
คุณก็ยังเป็นคุณ
และคุณมีคุณค่าเสมอ