เรามีเรื่องอยากถามความคิดเห็นทุกคนค่ะ คือเราอยู่บบ้านกับย่าค่ะย่าเราเป็นคนที่ขี้งกสุดๆเลยค่ะ ชอบบ่นว่าไม่มีตังทั้งที่ที่บ้านก็มี ยกตัวอย่าเช่น ถ้าให้ย่าเราเสียตังย่าเราจะยอมจ่ายยากมาก เเต่ถ้าเป็นตังคนอื่นท่านจะชอบมากค่ะ เราเเละคนในบ้านพยายามจะเเก้นิสัยของย่าเเล้วเเต่ก็ไม่เคยสำเร็จสักที ส่วนเราก็เริ่มโตเป็นผู้ใหญ่เตรียมตัวกำลังจะเข้ามหาลัยเเล้ว เราอยากเรียนพิเศษเราเคยขอท่านหลายรอบเเล้ว เเต่ย่าพูดประมาณว่า" จะเรียนเเล้วจะเรียนได้หรอ เรียนไปก็เสียตังไปป่าวๆ" คือเราอยากเข้ามหาลัย เเต่ท่านอยากให้เราเรียนปวสเหมือนพี่ข้างบ้าน(พี่คนนั้นเขาจบเเล้วเขาไปทำงานต่างประเทศ) ท่านชอบคิดตลอดเลยว่าข้างบ้านจะมองเรายังไง จะไปได้ดีมั้ย เเคร์คนอื่นมากกว่าคนรอบตัวอีกค่ะ เเละเหมือนอยากให้เราทำเเบบนั้นอ่ะค่ะ เเล้วค่อยไปเรียนมหาลัย เเต่เราไม่อยากเรียนเพราะเราไม่ชอบ เเต่คนอื่นในครอบครัว ก็อยากให้เราเรียนอะไรก็ได้ตามใจเรา ที่เราพูดมาเรารูสึกว่าเราเสียใจตรงที่ว่าท่านชอบดูถูกความพยายามเรา ไม่เคยเห็นชม ไม่เคยเห็นด้วย ไม่เคยสนับสนุนเราเลย ท่านอยากให้เราทำตามทางที่ท่านเลือกไว้ เเต่ราก็เข้าใจความหวังดีนะค่ะ เเต่เราอยากเลือกทางที่เราชอบ เเรารู้สึกหมดไฟกับตัวเองมากเลยค่ะ ทุกอย่างเหมือนมันจะล้มเหลวตลอดเวลา เราอึดอัดที่ท่านไม่ยอมฟังเราเลยต่อให้เราจะพูดยังไงก็ตาม เราควรทำไงดีค่ะ
ต้องทำไงกับความรู้สึก