วันนึงเราโดนบ่นก่อนไปเข้าค่ายเรื่งอติดมือถือแม่เราของตรวจมือถือและเจอแชทที่เราระบายกับเพื่อนว่าโดนแม่บ่นแม่เราพูดกับเราว่าเรื่องในครอบครัวจะไปบอกคนอื่นทำไมและบ่นว่าด่าเราต่างๆนาๆและวันนั้นเองเราตัดสินใจหนีออกจากบ้านเพราะมันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาด่าเราเขาตีเราตั้งแต่เด็กๆมีครั้งนึงตอนเด็กเราไม่สบายหนักมาเรากินข้าวไม่ลงแต่โดนคนที่บ้านบอกว่าให้รีบกินจะได้ยินยาและอยู่ๆป้าของเราก็พุ่งมาบีบคอเราณตอนนั้นเราอยู่ป3-4เองเราฝั่งใจกับมันมากเราโดนแม่ตีตั้งแต่เด็กๆจนเราทนไม่ไหวเราหนีออกจากบ้านสุดท้ายเด็กคนนึงก็ไม่มีที่ไปและสุดม้ายก็ต้องกลับมาที่บ้านหลังนี้เราไม่อยากกลับมาเลยมันไม่ใช่บ้านเลยมันไม่เหมือนบ้านวันถัดมาแม่เราเล่าเรื่องทุกอย่างให้ครูของเราฟังและครูก็ไปเล่าต่อให้เพื่อนๆฟังแล้วเขาเล่าให้คนในโรงเรียนฟังแบบนี้ตั้งแต่เราเด็กๆเราไม่ชอบเลยเรากรีดข้อมือตุวเองหล่ยรอบมากแต่บอกคนอืนว่าแมวข่วนเราไม่กล้าพอที่จะฆ่าตัวตายแต่เราเหนื่ิอยเราไม่อยากอยู่เราคิดอยู่ทุกวันว่าถ้าเราตายไปทุกอย่าฃมัรจะจบมั้ย?
ครอบครัวหรอ?