บ่นๆชีวิตวัยทำงาน ปรับตัววนๆ

สวัสดีค่ะ ช่วงนี้ตั้งกระทู้บ่อยหน่อยเพราะช่วงปรับตัวอย่าพึ่งว่ากันนะคะแหะๆ เมื่อสักครู่ได้ยินลูกรักหัวหน้าไปฟ้องว่าเราไม่ช่วยเลยทั้งที่งานก็น้อยเพราะพึ่งเข้ามา งานแย่ ทิ้งงาน เตือนไม่ได้ เครียดมาก โห...นี่ฟังแต่ละคำนี่ชั้นแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ จริงๆก็ไม่รู้ว่าเราคนเดียวหรือรวม เพราะมันมีคนทำงานได้แย่กว่าเราอีกค่ะ แต่มองว่าเขาไม่กล้าฟ้องเพราะเห็นว่าพูดจาประจบอย่างดี คงมีแค่เรานี่ละที่ไม่ได้มีพวกกับใคร อยากจะแก้ทีละประเด็น
-งานแย่ เราเองนั้นทำได้เนี๊ยบกว่าหลายคนอีกค่ะความผิดพลาดและความสวยงามด้วย แต่ถ้าใช้มาตรฐานเขาเรากับคนอื่นก็อาจจะยัง
-ทิ้งงาน เวลางานเลิก18.00 เราตอบจนทุ่มแต่ไม่มีใครตอบงานเราเลยก็เลยเลือกที่จะจบ ใครจะไปรอยันเที่ยงคืนตีหนึ่ง
-เตือนไม่ได้ นี่ว่ามันไม่ได้เตือนมันด่า ต่อหน้าหัวหน้าพูดจาดีมาก แต่ลับหลังนั่งด่าฉอดๆ พูดจาแย่มาก ทางนี้เองก็ต้องปกป้องตัวเองเพราะเขาอะพูดจาดีกับทุกคนยกเว้นเรา นี่ก็งงไปทำอะไรให้ คอยช่วยเหลืองานตลอดถ้าไม่ว่างก็บอกไม่ว่าง แต่คือกะจะให้ว่างตลอดก็ไม่ไหว เพราะเขาจัดการงานตัวเองไม่ทันและมาโยน มานั่งคอยสอดส่องว่างานเราอันไหนด่วนอันไหนไม่ด่วนและยัดงานตัวเองมาให้ เฮ้อ... หัวหน้าก็ฟังเขาอย่างเดียวไม่คิดจะถามเลยว่าเกิดอะไรขึ้น

ปล.เหนื่อยจังเลยค่ะ รู้เลยว่าผลอนาคตเป็นแบบไหน เราไม่ได้มีพวกชอบสันโดษ คงโดนเนรเทศไวๆนี้ เพราะได้กลิ่นตุๆ ว่าทีมจะแบ่งเป็นหลายฝั่ง ถ้าจะให้เข้ากันอีกครั้งคงเลือกมาเล่นเราแทนจนอยู่ไม่ได้แน่ เฮ้ออ เศร้า พึ่งเคยเจอหัวหน้าแบบนี้เหมือนกัน ปกติหัวหน้าเก่าเราเขาจะถามและคอยช่วยเหลือนี่โดนคอมแพลนว่าจะจัดงานใหม่ และคอยดูนะเราก็จะได้ทำแต่งานจิปะทะจนไม่สามารถพัฒนาได้อีก เฮ้อออออ