เรา 2 คนคบกันมา 7 ปี จะเข้าปีที่ 8 ทางมาเขาดีกับเรามาตลอดดีมาก ดูแลเอาใจใส่ทุกอย่าง แต่พอวันนึงเราเริ่มมีอาการป่วยเป็นซึมเศร้า เราเริ่มงี่เง่ามากเอาแต่ใจมาขึ้น บวกกับปัจจัยหลายๆอย่างที่เราพูดไม่ได้เราไม่รู้เราจะเริ่มตรงไหนถ้าเราพูดไปนั่นก็ครอบครัวเขาแต่จะเอาจริงๆแล้วก็เคยพูดแล้วแหละครอบครัวเขาเขาก็ต้องเลือกครอบครัวเขาเราเป็นแค่คนนอกจนวันนึงเราเริ่มทำร้ายตัวเองหนักขึ้นหนักขึ้นจนคิดอยากจะฆ่าตัวตายเขาก็พาเราไปหาหมอไม่รู้ว่าเขารู้สึกผิดหรือว่าเขารู้สึกยังไงนั่นเป็นแค่ครั้งเดียวที่เขาพาเราไปหาหมอแล้วเราก็ได้ยาซึมเศร้ามากินพอหลังจากนั้นเขาก็ไม่เคยไปกับเราอีกเลยจนพอวันหนึ่งเราเริ่มรู้สึกว่าเรารับกับคำพูดเขาไม่ได้หลายๆคำหลายๆอย่างเขาเริ่มพูดที่จะไม่รักษาน้ำใจกันไม่ทะนุถนอมกันเฉยชาใส่กันเหมือนทุกวันนี้อยู่ไปวันๆเราก็เลยไม่รู้ว่าเราจะต้องหยุดหรือเราจะต้องพอเราถามว่าเรารักเขาไหมเรารักนะเราเป็นเด็กกำพร้าพ่อแม่ไม่มีญาติพี่น้องไม่ได้สนใจชีวิตเราเหมือนเรามีแค่เขาคนเดียว
เราควรจะไปทางไหนดี ระหว่างอยู่ต่อกับพอแล้ว