ผมแอบชอบผู้หญิงคนนึงมานานแล้วแต่ก็ไม่กล้าบอกไปสักที วันนี้ผมก็เขียนเพลงนี้ขึ้นมา

ผมรู้จักผู้หญิงคนนึงและผมแอบชอบมานานแล้วครับ
แต่ไม่เคยกล้าบอกเขาสักที เพราะกลัวว่าถ้าพูดออกไปสุดท้ายอาจจะเสียเขาไป
เขาเป็นเพื่อนที่ดีมากสำหรับผม

ตอนนี้เขาก็ไปเรียนที่จังหวัดอื่นแล้วครับ ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง
แต่ก็ยังติดต่อกันอยู่บ้างนานๆที
ทุกวันเกิดของผม ผมรอแค่เขาทักมาอวยพรวันเกิดผม ผมก็รู้สึกดีมากแล้วครับ

วันนี้ผมเห็นเขาตั้งรูปโปรไฟล์เฟสเป็นรูปใส่หน้ากากดอกทานตะวัน
ผมนั่งมองอยู่นานเลยครับ
แล้วอยู่ๆทำนองกับเนื้อเพลงมันก็ลอยเข้ามาในหัว

ผมก็เลยลองเขียนเพลงนี้ขึ้นมา
ชื่อเพลง “แม่ดอกทานตะวัน”

ตอนนี้ยังแต่งไม่เสร็จนะครับ แต่อยากลองเอามาแชร์ไว้ตรงนี้

ดอกทานตะวัน
เจ้าช่างงดงาม
เจ้าบานรับฟ้า
งามกว่าผู้ใด
ยามต้องแสงทอง
เจ้าผ่องอำไพ
สายลมพัดไหว
ต้องกลีบโสภา

ส่วน2วรรคท้ายของเพลง
ผมอยากเปรียบ สายลมที่พัดผ่านเข้ามา ก็เหมือนผู้คนใหม่ๆที่เข้ามาในชีวิตเขา


แต่ถึงจะมีสายลมผ่านเข้ามามากแค่ไหน
ในสายตาผม เขาก็ยังเป็นดอกทานตะวันที่สวยงามเหมือนเดิม