3 2 1 Action! กำกับรักขยี้ใจ ตอนที่ 1

 



































  
 
 
คอนโดชุดสุดหรูใจกลางเมือง
16:00 น.
 
      มือเรียวยกแก้วทรงสูงที่ใส่น้ำผักผลไม้สกัดเย็นขึ้นมาจิบ ขณะนั่งเอนหลังพิงโซฟาตัวยาว สองขายกขึ้นพาดเบาะวางเท้าบุหนังด้วยท่าทางเหนื่อยล้า
      ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ยามเชิดใบหน้าหวานขึ้นพิงไว้กับพนักพิงโซฟานุ่มนิ่ม นัยน์ตากลมโตเริ่มปิดลงเรื่อยๆ เช่นเดียวกับพลังงานในร่างกายที่ค่อยๆ หมดลง
     เดือนที่ผ่านมาแทบไม่มีวันไหนเลยที่ชายหนุ่มได้หยุดพัก
     ตารางงานที่เต็มเอี๊ยดลากยาวเกือบถึงสิ้นปี ทำให้คีรินอดที่จะรู้สึกท้อไม่ได้
    นี่พึ่งเริ่มต้นปีใหม่มาได้ไม่ถึงเดือน คิวงานก็เยอะแยะจนมองไม่เห็นวันพักผ่อนตอนนี้ขอแค่วันหยุดสบายๆ อยู่ที่ห้องสักหนึ่งวัน เขาก็พอใจมากๆ แล้ว
    ใครว่าชีวิตซูเปอร์สตาร์ในวงการบันเทิงมันน่าอิจฉากันล่ะ
    คีรินขอเถียงใจขาด
    อย่าว่าแต่การออกไปเดินเที่ยวเล่นเหมือนวัยรุ่นทั่วๆ ไปด้านนอกนั่นเลย ลำพังแค่จะออกไปซื้อกับข้าวกินยังเป็นไปแทบไม่ได้
    ยิ่งร้านส้มตำเจ้าประจำหน้าปากทางเข้าซอยคอนโดนี่ยิ่งแล้วใหญ่ ต่อให้สวมหมวกใส่ผ้าปิดปาก หรือแว่นตาดำยังไง คนอื่นๆ ก็จดจำเขาได้อยู่ดี
    เดินข้ามถนนไปร้านสะดวกซื้อตรงข้ามคอนโดยังยากเลย

    ชายหนุ่มเข้ามาทำงานในวงการมายานี่ตั้งแต่อายุยังไม่ 18 ปีบริบูรณ์เลยด้วยซ้ำ จนกระทั่งวันนี้เวลาล่วงเลยมา 9 ปีแล้ว ไม่ว่าจะเป็นละคร ซีรี่ย์ ภาพยนตร์     งานโฆษณา ถ่ายแบบ เดินแฟชั่น หรือแม้กระทั่งพรีเซนเตอร์ผลิตภัณฑ์ที่ติดต่อเข้ามา เขาก็รับเอาไว้หมด
    คงไม่แปลกที่ใครต่อใครจะจดจำหน้าตาของคีรินได้
    เขาไม่เคยมีโอกาสได้ใช้ชีวิตอย่างที่วัยรุ่นคนหนึ่งควรจะเป็น
    ทุกวันนี้คีรินยืนอยู่บนจุดที่มีแต่ทุกคนรู้จักและชื่นชอบ มีชื่อเสียง มีแฟนคลับที่น่ารักและพร้อมสนับสนุนเราในทุกๆ เรื่องที่ขยับตัว
    ชีวิตของดาวค้างฟ้าอย่างเขาเป็นอะไรที่เพื่อนร่วมวงการหลายๆ คนต่างอยากได้อยากมี แต่ใครเล่าจะรู้ว่าจริงๆ แล้วชีวิตในแต่ละวันของเขานั้นมันน่าอึดอัดใจและเต็มไปด้วยความกดดันเพียงใด

    ถึงงานที่เขาทำจะได้เงินเยอะเป็นกอบเป็นกำ แต่ก็แลกมากับอะไรหลายอย่าง
    อิสระที่ต้องเสียไปราวกับเขาเป็นนักโทษไม่ใช่นักแสดง
    การทำงานหามรุ่งหามค่ำประหนึ่งเป็นกรรมกรก่อสร้าง แม้จะไม่ได้ใช้แรงงานหนักๆ แต่ก็ใช้พลังงานชีวิตที่ค่อนข้างสูง
    ไม่ว่าเคลื่อนตัวไปไหน หรือลงมือทำอะไรก็มีแต่คนจับตามองอยู่เต็มไปหมด
    บางทีชายหนุ่มก็รู้สึกว่าชีวิตของตัวเองมันช่างดูหลบซ่อนซะเหลือเกิน

    คีรินถอนหายใจกับเส้นทางชีวิตที่ตัวเองจำต้องเลือกเดิน เพราะความจำเป็นด้านการเงินของครอบครัว
ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นถึงบุตรชายเพียงคนเดียวของเจ้าสัวใหญ่ที่มีธุรกิจและเงินทองล้นมือ ครอบครัวของเขาเป็นครอบครัวต้นแบบที่ใครต่อใครก็ต่างอิจฉา
    ทว่าไม่นานบิดาก็แอบมีภรรยาน้อยพร้อมกับพาเธอและบุตรชายอีกคนเข้ามาในบ้าน ท่ามกลางความเสียใจของมารดาและคีรินที่ได้แต่ยืนมองโดยไม่สามารถห้ามปรามอะไรได้
    อยู่ร่วมชายคาเดียวกันได้ไม่กี่ปี พ่อแม่ของเขาก็ทะเลาะมีปากเสียงกันใหญ่โต
    มารดาตัดสินใจพาเขาออกจากบ้านด้วยเงินเพียงไม่กี่พันที่มีติดกระเป๋า ตั้งแต่วันนั้นชีวิตของคีรินก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
    การแตกหักของครอบครัวเปลี่ยนแปลงเส้นทางชีวิตของเขาไปตลอดกาล
    จากเด็กที่ไม่เคยทำงานอะไร ได้เข้าเรียนโรงเรียนดีๆ ค่าเทอมแพงหูฉี่ คีรินก็กลายเป็นเด็กที่ต้องออกมาทำงานเพื่อเลี้ยงครอบครัวและมีฐานะค่อนข้างยากจนในชั่วข้ามคืน
    ถึงอย่างนั้นเขาก็เลือกแล้วที่จะไปอยู่กับมารดาที่ชนบทมากกว่าการทนอยู่กับบิดาแท้ๆ ที่ใจร้ายใจดำได้แม้กระทั่งกับลูกเมียตัวเอง
    คีรินไม่เคยได้เงินและได้รับการส่งเสียเลี้ยงดูจากผู้เป็นพ่อเลยสักบาท
    ชายหนุ่มเริ่มทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองและมารดา ตั้งแต่สมัครเป็นพนักงานขายร้านไอศกรีมในห้างสรรพสินค้าช่วงเช้า และเปลี่ยนเป็นพนักงานเสิร์ฟอาหารในตอนกลางคืน
  
โชคดีที่หลังจากนั้นไม่นาน เขามีโอกาสได้เจอทีมพี่แมวมองของต้นสังกัด คีรินได้รับการชักชวนให้เข้ามารับงานในวงการบันเทิง ก่อนจะตัดสินใจเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดของค่ายยักษ์ใหญ่จนถึงในตอนนี้
    เงินก้อนแรกที่หาได้จากอาชีพนี้มันมากซะจนน่าตกใจ
   คีรินต้องทำงานรับจ้างเป็นรายเดือนต่อไปอีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้ ถึงจะหาเงินได้มากมายขนาดนี้
    ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปอีกครั้ง
    คีรินเริ่มมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น แต่สิ่งที่ต่างออกไปคือเขาไม่สามารถมีเวลาว่างกลับไปอยู่กับมารดาได้เหมือนเดิม นับวันคีรินยิ่งจำต้องห่างกับมารดามากขึ้นไปทุกที

     ทุกวันนี้พวกเขาแยกกันอยู่ และในหนึ่งปีคีรินกลับบ้านไปหามารดาได้ไม่เกินหนึ่ง หรือ 2 ครั้งเท่านั้น
คีรินเพียงแค่โอนเงินไปให้แม่เอาไว้ใช้จ่ายในแต่ละเดือน ส่งของใช้ต่างๆ และอาหารเสริมบำรุงร่างกายให้ 2-3 เดือนที นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ยังบ่งบอกว่าเขาสามารถดูแลผู้เป็นแม่อยู่ โดยที่ไม่ได้ทอดทิ้งไปไหน
แกร่ก!
      เสียงประตูห้องเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของใครบางคน
คีรินปรือตาขึ้นมอง ตั้งเต ผู้จัดการส่วนตัวที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เข้าวงการมาใหม่ๆ รุ่นพี่คนสนิทที่เขารักและเคารพไม่ต่างจากพี่ชายแท้ๆ อีกคน
    ตั้งเตเป็นคนโปรดที่รู้ใจกันไปหมดซะทุกเรื่อง และเป็นเพียงคนเดียวที่ไว้วางใจและยอมให้สามารถเข้าออกคอนโดของเขาได้ตลอด 24 ชั่วโมง
    แทบไม่มีเรื่องไหนในชีวิตเลยที่คีรินจะปิดบังอีกฝ่ายได้
    ผู้จัดการหนุ่มคอยดูแลทุกความเป็นไปในชีวิต
    ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เสื้อผ้าหน้าผม อาหารการกิน หรือแม้กระทั่งเรื่องส่วนตัว
    มือหนาวางกล่องเชอร์รี่ ผลไม้นำเข้าที่ซื้อมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตชื่อดังลงบนโต๊ะกระจกขนาดเล็กด้านข้างโซฟาที่เด็กในสังกัดของตัวเองกำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่

    คีรินขยับตัวลุกขึ้นนั่ง มือเล็กเอื้อมไปเปิดถุงตาข่ายสีใสเพื่อดูของด้านในทันทีอย่างไม่คิดรอให้อีกฝ่ายเอ่ยอนุญาต
ริมฝีปากนุ่มนิ่มระบายยิ้มหวานด้วยความดีใจ นัยน์ตาคมสวยจ้องมองกล่องผลไม้ชนิดโปรดในมือของอีกฝ่ายราวกับลูกสุนัขตัวน้อยที่กำลังจะได้ลิ้มลองขนมอบที่ถูกใจ
    ลูกเชอร์รี่สีแดงสดดูน่ารับประทาน ชวนให้ความเมื่อยล้ามลายหายไปทันที
    “ได้มาแค่สองกล่องเองหรอพี่เต”
    “สองกล่องก็กินให้มันหมดก่อนเถอะน่ายัยคนสวย”
    ถึงจะเป็นผลไม้แต่กินเยอะมากก็ใช่ว่าจะดีสักหน่อย
    เชอร์รี่เป็นผลไม้ที่มีน้ำตาลต่ำและดีต่อสุขภาพก็จริง แต่ถ้าเล่นกินวันละหลายกิโลแบบที่ผ่านๆ มาก็คงไม่น่าส่งผลดีต่อร่างกายสักเท่าไหร่ แถมยังอาจส่งผลเสียอีกซะมากกว่า
    ตั้งเตส่ายศรีษะไปมาอย่างนึกเอือม ใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำด้วยไอร้อนจากแสงแดดด้านนอกที่เดินอยู่บนพื้นดินแต่ไม่ต่างอะไรกับการซ้อมตกนรกทั้งๆ ที่ยังไม่ตาย
    คีรินยู่ปากใส่กันด้วยท่าทางดื้อๆ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าสบตาตั้งเตอีกครั้ง เมื่อนึกถึงเรื่องสำคัญบางอย่างขึ้นมาได้

    “เดือนนี้พี่เตโอนเงินให้แม่ภูรึยัง”
    “จะถามในสิ่งที่รู้อยู่แล้วทำไม”
    ชายหนุ่มหรี่ตามองเด็กที่เขารักและเอ็นดูราวกับเป็นน้องชายแท้ๆ
    “ก็ถามเผื่อพี่ลืมนี่นา”
    น้ำผักสกัดถูกยกขึ้นดื่มอีกครั้ง ก่อนที่ริมฝีปากสวยจะยกขึ้นเล็กน้อย เมื่อได้รับคำตอบที่น่าพึงพอใจ
    อีกหนึ่งเรื่องที่น่าปวดหัวและหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็คือบรรดาญาติๆ ของมารดา
    ตอนลำบากก็ไม่มีใครเห็นหัวพวกเราเลย แต่พอรู้ว่าคีรินได้ดีมีชื่อเสียงต่างก็พากันเข้าหาเรียกร้องบีบน้ำตาขอความช่วยเหลือไม่เว้นแต่ละวัน
    แรกๆ คีรินเองก็ใจดีหยิบยื่นความช่วยเหลือไปให้เพื่อตัดความรำคาญที่นับวันก็ยิ่งทวีคูณความวุ่นวาย ใน
    ความไม่รู้จักพอของพวกญาติๆ ก็เหมือนถ้วยใส่น้ำที่ก้นรั่วจนใส่เข้าไปเท่าไหร่ก็ไม่มีทางเต็ม คีรินหมดเงินไปมากและไม่เคยได้ประโยชน์ใดๆ กลับคืนมาเลย
    ทุกวันนี้เขาจึงเริ่มใจแข็งและปฏิเสธที่จะช่วยเหลือต่างๆ ไปแล้ว แต่เมื่อไม่ได้จากคีริน คนเหล่านั้นก็ไปยุ่งกับมารดาของเขาแทน นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้คีรินต้องส่งเงินรายเดือนให้มารดาในปริมาณที่สูงขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัวอย่างเลี่ยงไม่ได้
    ช่างเป็นเรื่องน่ารำคาญใจที่ยากเกินจะควบคุม

    “อ่านบทใหม่ที่พี่ส่งมาให้รึยัง”
    ตั้งเตขมวดคิ้วถาม เมื่อมองไปรอบๆ แล้วก็ยังไม่เห็นสมุดรายละเอียดบทหนังที่ควรจะต้องวางอยู่ใกล้ๆ ตัวของคีรินอยู่เลยสักเล่ม
    อีกไม่ถึงเดือนก็จะเปิดกล้องอยู่แล้วแท้ๆ
    “อ่านเป็นร้อยรอบแล้วครับ ภูจำได้ทุกตัวอักษรแล้วล่ะน่า”
    คีรินว่าพลางเอื้อมมือไปกดเปิดซีรี่ย์ที่เล่นค้างไว้ดูจากจอสมาร์ททีวีขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางห้องนั่งเล่น
     “เก่งครับ ไม่มีใครเก่งเท่าเธออีกแล้วครับ” ตั้งเตเบะปากอย่างนึกหมันเขี้ยว
    ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มก็แอบชมออกมาจากใจจริง
   คีรินมีความสามารถเป็นที่น่าพอใจและไม่เคยทำให้ต้นสังกัดผิดหวัง
    “เรื่องนี้เน้นเอ็นซีอยู่นะ แต่คุยกับผู้กำกับแล้วว่าไม่เอาจูบจริง” ....



     โหลดเล่มฟรี ที่นี่


   ฝากติดตามด้วยนะคะ