คิดยังไงกับน้องแฟนที่ชอบเกาะเรากิน?

เรื่องมันมีอยู่ว่า เราแต่งงานมาอยู่บ้านเเฟน แฟนมีน้องชาย1คนอายุเท่าเรา เค้าทำงานที่เดียวกันกับเรา เราเป็นพนักงานจ้างเหมาอบต.ซึ่งเงินเดือนน้อยกว่าน้องแฟนนเพราะเค้าได้เลื่อนขั้นเป็นพนักงานแล้ว เราซื้อของกินของใช้เข้าบ้านตลอดน้องแฟนนมเคยซื้อเลยยแรกๆๆเราไม่คิดอะไรเพราะบางครั้งเค้ากินกับข้าวกับเราบ้างไม่กิเค้าพอเค้าออกรถเก๋งป้ายแดง เค้าเหมือนจะไม่มีเงินเหลือมั้งเค้าเริ่มมากินทุกอย่างที่เราซื้อมา ไม่ว่าจะขนมหรือกับข้าวที่เราซื้อเตรียมไว้ ไม่ได้กินแบบพอประมาณนะเช่นขนมของเราบ้างครั้งก็กินจนหมดซึ่งเราท้องอ่อนๆเราชอบซื้อตุนเผื่อหิว มันน่าหงุดหงิดเวลาเราตั้งใจจะกินอะไร แล้ววมาเปิดตู้เย็แล้งงวมันหายไป เราไม่มีรถยนต์แฟนนเราจะพาเราไปหาหมอตามนัแพพ่อของแฟนนเลยบอกใฟ้เเฟนเราไปยืมรถยนต์น้องไปค่อยเติมน้ำมันให้ เราตั้งใจจะขี่มอไซค์ไป แต่สุดท้ายแฟนนเราก็ยืมรถน้องมา น้องแฟนไปพูดแบบไหนไม่รู้กับแฟนนของน้องแฟน แลัวเพื่อนเรวมงานเราได้ยิน แฟนของน้องแฟนนคุยกันกับเพื่อนประมาณว่าไม่รถไปกินข้าวไรประมาณนี้ซึ่งน้อแฟนนเรอามอไซค์เราไปใช้แทน แต่พอตอนเที่ยงพวกเค้าเหมือนสร้างสถานการณ์คุยกันถามหารถยนต์ว่ไปนไหนเค้าก็พูดว่าเรายืมไปกันทั้งๆที่เพิ่งคุยกันตอนเช้าแล้ววรับรู้อยู่เเล้ว เราไม่เข้าใจว่าจะพูดเพื่ออะไร เราซื้อขนมจีนมากินกับแฟนเราตั้งใจจะมากินอีกครั้งน้องแฟนนก็กินจนหมด 2 ชุด เราซื้อเค้กทุบในเซเเว่นมากินน้องแฟนนก็กินของเรา พ่อเราซื้อทุเรียนมาให้ 1 เเพ็ค ซึ่งเรายังไม่ได้กินเลยน้องแฟนนก็มาเปิดกิน ขนาดน้ำเปล่สแค่แพพ็คเดียวเค้ายังไม่อยากซื้อกินพอเราซื้อมา 1เพเพ็คเค้าก็จะเอาไปไว้ในห้องเค้าเลย 3-4 ขวด ซึ่งบางครั้งมันเกินไปเค้าไม่เคยซื้อของกินเข้าบ้านสักครั้ง ทั้งๆที่เงินเดือนเยอะกว่าเราและะเค้าก็อายุเท่าเราแล้วเรารู้สึกว่ามันเกินไปไม่ใช่แค่ครั้งเดียวมันหลายรอบมากเราเล่าไม่หมด ทุกคนคิดว่ามันเกินไปมั้ยหรือเราคิดเยอะไป(เรื่องพิมพ์ผิดหลายคำเราตลกตัวเองเหมือนกันค่ะพอดีเรามากและ
เลยพิมพ์ตามอารมณ์ไปเลยไปได้ย้อนมาดูเรียบเรียงข้อความค่ะ)