คือย่างนี้ เราเรียนนาฏศิลป์มานานมากๆจนตอนนี้อยุ่มอ3เทอมหนุ่งก้เปนเทอมสุดท้ายที่จะได้เก้บเกรดเราเครียดมากๆ เพราะเราอยากเขสิศิลจีนแต่ถ้าเทอมนี้เกรดอังกฤษไม่ได้3ขึ้นไปกะต่อสายนี้ไม่ได้เพราะมันเป็นเกรดขั้นต่ำของโคว้ต้าที่ผ่านมาเราเกรดอังกิด่เคยถึง3เลยแต่ดเกรหเฉลี่ยรวใมทั้งหมดได้3มทั้งหมดได้3.5+++ เราไม่เคยคิดจะต่อสายนาดต่อไปในอนาคตเรารุ้สึกว่าไม่ได้รักมันมากขนาดดนั้นเท่าตอนแรก ยังมีคนเก่งกว่าเราอีกเยอะมากๆ เราเลยไม่อยากต่อสายนี้แล้ว สังคมในนาดสินคืติดลยบมาๆทั้งรุ่นพี่ครูเพื่อน นินทากันเองหมด ครูไม่ค่อยอยุ่ดูซเลยพี่ๆเลยปล่อยกลับบ้านทุ่มนึงทุกวัน เราอยากกลับบ้านมาติวบ้าง กลับมาทำการบ้านด้วยความที่บ้านเราไกลก้เลยสองทุ่มครึ่งกว่าจะถึงกว่าาจะอาบน้ำวันถัดมาต้องตื่นไปเรียนอีกตื่นสายก้ไม่ได้เพราะบ้านไกลจากรร.เพื่อนในนั้นเริ่มใช้คำพุดแรงๆ เราเสียความมั่นในมากๆทั้งหูกางจมุกแบนผมบางหัวล้านผอมเหมือนกระดุกโดนหมด เราเลยจะเอาตัวเองออกมาจากตรงนั้นทุกคนคิดว่าไงเราควรออกดีไหมตอนนี้บอกเพื่อนที่นิสัยดีไป2คนว่าจะออก แต่ก้มีคนนึงบอกว่าไม่ดี ก้คือพยายามยื้อไว้ เราเหนื่อยมากๆ เหนื่อยที่สุดในโลกมันหนักมากจริงๆ งานเยอะมากๆทั้งงานรำงานเรียน😭😭😭