สวัสดีครับวันนี้แค่อยากมาระบายให้ฟังครับเรื่องความรัก
ของเด็กช่างวัย18คนนึงครับ เมื่อต้นเดือนผมได้คุยกับน้องผญ.คนนึงอยุ่เทคนิคพาณิช(แต่ส่วนตัวผมเรียนเทคโน) ย่านกรุงเทพปริมณฑล เราทั้งคู่ช่วงแรกๆรักกันดีมากเลยไปไหนมาไหนบอกกันตลอดวันนี้กินไรถ่ายให้ดูกันตลอดโทรคุยกันทุกคืนช่วงที่ปิดเทอมน้องเขาไปทำงานพารท์ทามผมก็ไปรับกลับไปส่งที่บ้านเขาตอนเย็นอยู่บ้าง ผมพยายามดูแลเขาให้ดีที่สุดมาตลอดผมจริงจังมากแบบจะพามารู้จักกับพ่อแม่ ตอนนั้นผมได้เคยให้สัญญาไว้ว่าจะซื้อตุ๊กตาและก็พาเขาไปกินหมาล่า เพราะเขาบ่นว่าอยากกิน แต่พอมาวันนึงเมื่อต้นสัปดาห์ที่แล้วช่วงนั้นรร.เขาเปิดเทอมพอดีเขาก็เหมือนทำตัวดูหาางเหินผมขึ้นเรื่อยๆ วันนั้นเขาไลฟ์เล่นๆกับเพื่อนก็มีคนเข้ามาจีบเข้ามาถามว่าโสดมั้ย(สถานะตอนนั้นเราแค่คนคุยกัน)แต่ผมสงสัยเลยเอาแอคเพื่อนเข้าไปฟังในไลฟ์สดเขาก็บอกว่าโสดผมได้ยินอย่างงั้นรู้สึกเจ็บใจมากทั้งที่ผมก็ซื่อสัตย์กับเขามาตลอดทั้งต่อหน้าและลับหลังแต่ทำไมเขากลับมาทำกันอย่างงี้ผมก็เก็บเรื่องนี้เงียบไว้จนผ่านไปประมาณ2-3วันเชาเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยที่นี้ผมเลยสืบดูว่าเขาแอบมีใครรึเปล่า(ผมมักถามเขาเสมอว่าคุยกับคนอื่นรึเปล่าถ้ามีก็บอกกันตรงๆไม่ต้องมาโกหกกัน)สุดท้ายผมก็เจอเป็นไอ้หนุ่มคนนึงที่สงสัยเพราะมันชอบมาดูมาคุยกับน้องเขาผมเลยกลั้นใจทักไปถามเขาตรงๆว่าได้คุยกับน้องคนนั้นรึเปล่าสรุปเขาบอกว่าคุยแต่ว่าเขาไม่อยากคุยต่อประมาณนั้นผมเลยขอดูแชทสรุปคือช่วงที่เขาคุยกับผมที่ดูห่างเหินเขาไปคุยกับไอ้หนุ่มคนนั้นแบบโทรเฝ้าเรียนหน่อยคิดถึงจังรักมากหล่อมากแต่มีอยู่คำๆนึงที่ผมกลั้นน้ำตาไม่ไหวคือหล่อๆอย่างงี้มารับหน่อยได้ไหม (ผมเคยไปรับเขาก่อนที่จะจับได้ว่าคุยกันประมาณ2วันจากบ้านผมไปรับเขาที่โรงเรียนประมาณ50กิโล)พอผมรู้ความจริงเลยทักไปหาน้องเขาว่าทำไมทำกันแบบนี้น้องเขาก็ตอบประมาณว่าก็ไม่ได้คุยต่อกันแล้ว จังหวะนั้นผมเสียใจมากว่าผมไม่ดีตรงไหนผมเลยถามน้องเขาว่าจะเอายังไงเขาเลยตอบแบบไม่คิดจะยื้อหรือแสดงว่ารักกันต่อไปแล้วแต่น้องเขาก็โทษตัวเองที่ทำไม่ดีผมเลยบอกว่า พี่ทำอะไรผิดตรงไหนรึเปล่าหนูเลยทำอย่างงี้สรุปคือเราทั้งสองคนจบกันตั้งแต่ตรงนั้นแต่ผมก็ไม่อยากเพราะว่ายังรักเขามากๆอยู่เลย ผ่านไปประมาณ2วันผมได้ทำการไปง้อเขาที่บ้าน และได้ทำตามสัญญาใจที่เคยให้กันไว้ก่อนจะเลิกกัน โดยได้ซื้อตุ๊กตาตัวนึงไปให้เขาและก็เขียนกระดาษฝากข้อความไปให้ เขาก็รับไว้จังหวะนั้นไม่รู้คิดอะไรผมดึงตัวเขามากอดแล้วบอกว่าพี่รักหนูมากๆนะรออยู่ตรงนี้ให้หนูแก้ตัวใหม่ได้เสมอนะ เหมือนสมองผมมันบอกว่านี่คงเป็นกอดสุดท้ายที่จะได้กอดเขาพอกลับถึงบ้านเลยทักไปถามว่าอยากกลับมาให้พี่พร้อมให้โอกาสอยู่เสมอแต่มันก็จบด้วยที่ว่าเขาตัดบทด้วยการบอกว่ายังไงเราไม่เหมือนเดิมไปแล้ว เรื่องทั้งหมดก็ประมาณนี้ครับ ตอนนี้ผมก็ยังซึมๆส่วนเพื่อนก็ปลอบแล้วก็บอกหาใหม่เถอะดีกับเขาขนาดนี้ยังมองเหมือนหมาเลย 55+ ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่อ่านจนจบนะครับอบากคอมเม้นอะไรตรงไหนบอกได้เลยครับพร้อมรับฟังอยู่เสมอ อาจจะเป็นเรื่องสั้นๆแต่สำหรับผมมันคือรักที่ฝังใจไปตลอดชีวิตผมครับ ขอบคุณครับ