สวัสดีค่ะ พอดีเราอยู่กับแม่สองคนมาตั้งแต่เด็ก ปัจจุบันเราอายุ 25 แล้ว สิ่งเดียวที่เราขอมาตลอดทั้งชีวิตนี้ คือการอย่ายุ่งของของเรา เราไม่ได้ห้ามการที่เขาจะเข้ามาในห้องเราเพื่อทำความสะอาด แต่เราขออย่างเดียว อย่าย้ายที่ของเรา อย่าจัดโต๊ะหรืออย่าจัดอะไรก็ตามเพราะเราไม่ชอบการที่หาของไม่เจอ ซึ่งเราพูดแล้วไม่รู้ตั้งกี่รอบ แต่เขาก็เลือกที่จะทำ ล่าสุดแหวนที่เราเก็บซื้อ เป็นแหวนชิ้นแรกและชิ้นเดียวในชีวิตเรา มันหายไป และกำไลที่แฟนเราซื้อให้เป็นของขวัญ ก็หายไป ไหนจะบ่อยครั้งที่แม่ชอบจัดโซนเสื้อผ้าเรา ด้วยการเอาเสื้อผ้าของเราไปจับใส่กล่อง เหตุผลเพราะว่าจะได้เป็นระเบียบ ซึ่งบางตัวเราใส่แค่ครั้งเดียว เราก็หาไม่เจอแล้ว เพราะมันถูกทิ้งลงกล่อง
ในขณะที่พื้นที่บ้าน ที่ส่วนมากเป็นที่ของแม่กลับรกมาก เราไม่กล้าเอาใครเข้ามาในบ้านเลย เพราะเราอายสภาพบ้าน เขาจะจัดบ้านปีละหนึ่งครั้ง แต่เป็นการจัดที่ไม่เอาของเก่าออกเลย ทำให้พอจัดเสร็จ ดูแปลกตาขึ้นดูดีขึ้นก็จริง แต่มันก็รกเหมือนเดิม เพราะนอกจากจะไม่เอาของออกแล้ว ก็ยังจะซื้อของเข้ามา เพิ่ม ทำให้พื้นที่เดินในบ้านแคบมาก จนขนาดที่ต้องเดินคนเดียว เดินสวนกันไม่ได้
เราเคยลองจัดพื้นที่ของเขา ลองเอาพวกที่ไม่ใช้ พวกของที่ไม่จำเป็นทิ้ง แต่แม่เลือกที่จะคุ้ยขยะที่เราจัดเอาไว้และเอามันกลับออกมาเหมือนเดิม
แม้กระทั่งเราพูดกับเขาว่า ถ้าอนาคตเรามีบ้านใหม่แล้วเขาทำแบบนี้อยู่ เราจะไม่ให้เขาไปอยู่ด้วย แทนที่เจะขาใจเขาใจเรา แต่เขากลับพูดว่า ไม่เป็นไรอยู่ที่เดิมก็ได้
เราเครียดมากเลยค่ะ จะไปปลูกบ้านใหม่อยู่คนเดียวก็ทิ้งแม่ให้อยู่คนเดียวไม่ลง แม่เรายังไม่ทัน 60 ด้วยซ้ำ แต่ชอบพูดเหมือนว่าตัวเองแก่ คนแก่ก็แบบนี้ ชอบโทษเพราะว่าทุกอย่างเป็นที่อายุ เลยทำให้เลยทำให้เค้าลืม แต่จริงๆมันไม่ใช่ เพราะเขาไม่ฟังใครในบ้านเลย พอมีญาติมา ญาติบอกว่ารก ก็ไปว่าเขาว่าแล้วจะมาทำไม
บอกตามตรงว่าเหนื่อยมากค่ะ ของที่ตั้งใจจะซื้อ อยู่ไม่เคยเกินสามเดือนเลย เพราะแม่เอาเก็บไปหมด
แม่ชอบเก็บของของเรา แต่ของตัวเองรกมาก
ในขณะที่พื้นที่บ้าน ที่ส่วนมากเป็นที่ของแม่กลับรกมาก เราไม่กล้าเอาใครเข้ามาในบ้านเลย เพราะเราอายสภาพบ้าน เขาจะจัดบ้านปีละหนึ่งครั้ง แต่เป็นการจัดที่ไม่เอาของเก่าออกเลย ทำให้พอจัดเสร็จ ดูแปลกตาขึ้นดูดีขึ้นก็จริง แต่มันก็รกเหมือนเดิม เพราะนอกจากจะไม่เอาของออกแล้ว ก็ยังจะซื้อของเข้ามา เพิ่ม ทำให้พื้นที่เดินในบ้านแคบมาก จนขนาดที่ต้องเดินคนเดียว เดินสวนกันไม่ได้
เราเคยลองจัดพื้นที่ของเขา ลองเอาพวกที่ไม่ใช้ พวกของที่ไม่จำเป็นทิ้ง แต่แม่เลือกที่จะคุ้ยขยะที่เราจัดเอาไว้และเอามันกลับออกมาเหมือนเดิม
แม้กระทั่งเราพูดกับเขาว่า ถ้าอนาคตเรามีบ้านใหม่แล้วเขาทำแบบนี้อยู่ เราจะไม่ให้เขาไปอยู่ด้วย แทนที่เจะขาใจเขาใจเรา แต่เขากลับพูดว่า ไม่เป็นไรอยู่ที่เดิมก็ได้
เราเครียดมากเลยค่ะ จะไปปลูกบ้านใหม่อยู่คนเดียวก็ทิ้งแม่ให้อยู่คนเดียวไม่ลง แม่เรายังไม่ทัน 60 ด้วยซ้ำ แต่ชอบพูดเหมือนว่าตัวเองแก่ คนแก่ก็แบบนี้ ชอบโทษเพราะว่าทุกอย่างเป็นที่อายุ เลยทำให้เลยทำให้เค้าลืม แต่จริงๆมันไม่ใช่ เพราะเขาไม่ฟังใครในบ้านเลย พอมีญาติมา ญาติบอกว่ารก ก็ไปว่าเขาว่าแล้วจะมาทำไม
บอกตามตรงว่าเหนื่อยมากค่ะ ของที่ตั้งใจจะซื้อ อยู่ไม่เคยเกินสามเดือนเลย เพราะแม่เอาเก็บไปหมด