(รีวิว..ไม่สปอย) Star Wars: The Mandalorian and Grogu..แมนดาลอเรี่ยนและโกรกู (2026)



จขกท. ว่าจะไม่รีวิวหนังเรื่องนี้ แต่ก็ขอเปลี่ยนใจมารีวิวแบบสั้น ๆ เป็นรีวิวความรู้สึกหลังดูที่มีต่อหนัง เอาเฉพาะแต่ "แมนดาลอเรี่ยนและโกรกู" นี่แหละ ไม่ต้องโยงไปถึง Star Wars หรือแม้แต่เวอร์ชั่นซีรีส์อะไรหรอกครับ เอาเป็นว่าเป็นรีวิวสำหรับคนที่ไม่ได้ดูซีรีส์แล้วกัน เพราะพอหลังจากดูแล้ว ก็เกิดความรู้สึกประทับใจอะไรบางอย่าง จนคิดว่าน่าจะเขียนเก็บไว้ อย่างน้อยก็ให้ตัวเองได้อ่าน หรือใครที่ยังลังเลว่าจะดู หรือไม่ดูหนังเรื่องนี้ ก็อาจจะตัดสินใจได้ง่ายขึ้น



สำหรับตัว จขกท. แล้ว The Mandalorian and Grogu เป็นหนังที่คนที่ไม่รู้จัก Star Wars หรือไม่เคยดูซีรีส์มาก่อนเลยก็ดูได้ แต่ก็จะไม่รู้ที่มาที่ไปในความสัมพันธ์ของ The Mandalorian กับ Grogu เพราะหนังไม่ได้กล่าวถึงไว้ ซึ่งอย่างไรก็ดี ดู ๆ ไป เดี๋ยวหนังมันก็ค่อย ๆ บอกเราเองแหละ สิ่งที่ประทับใจในหนังก็คือ เรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่าง The Mandalorian กับ Grogu ส่วนตัว จขกท. ไม่ได้มองว่าเป็นความสัมพันธ์แนวพ่อกับลูกนะ แต่กลับมองว่ามันเป็นความสัมพันธ์แบบทีมเวิร์คต่างวัย ที่ต่างต้องประสานงานและพึ่งพากัน โดยเปลี่ยนจากผู้ล่ากับผู้ถูกล่า มาเป็นหัวหน้ากับเด็กฝึกหัดน้องใหม่

หากมองในแง่จิตใจ The Mandalorian นั้น ก็ถือว่าเป็นนักล่าค่าหัวที่จิตใจดีมากคนนึง ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่เลือกที่จะเป็นพ่อบุญธรรมให้ Grogu และการสั่งสอนบทเรียนของทั้งคู่ในหนังนั้นมันน่าเอ็นดูมาก รวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างเขากับ Rotta ด้วย ในแง่งานสร้างคงเป็นอะไรที่ก็ดีสมฐานะ Franchise ระดับจักรวาลอยู่แล้ว ซีนการต่อสู้ก็สนุกดีครับ ชอบ franchise Star Wars ก็ตรงนี้แหละ ที่มันมีตัวอะไรประหลาด ๆ เยอะดี แถมในเรื่องยังมี Easter Egg ที่แบบต่อให้ไม่รู้ว่านี่คือ Franchise ของ Star Wars ก็ต้องรู้จนได้ ส่วนเรื่องเนื้อเรื่องอาจเป็นพาร์ทที่ จขกท. ไม่ได้ติดใจอะไรมากนัก คือ ก็ต้องยอมรับว่ามันก็มีแค่นั้นแหละ หนังไม่ได้พาเราเดินไปไหนไกลสักเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ถึงขั้นที่จะวนอยู่กับที่ ก็เอาเป็นว่าเป็นหนัง Popcorn เด็กดูได้ ผู้ใหญ่ดูดี น่ารัก ๆ แล้วกันครับ เป็น Family Movies ไปซะ ไม่มีพิษมีภัย

แต่ซีนที่ จขกท. ประทับใจมาก ๆ คือ พาร์ทนึงที่หนังถูกดำเนินเรื่องโดย Grogu ซึ่งแน่นอน ไม่สามารถสื่อสารด้วยวัจนภาษาได้อยู่แล้ว หนังเลยเลือกที่จะเล่าเรื่องด้วยภาพ ซีนนี้มีความยาว 10 กว่านาทีได้ แต่เป็น 10 กว่านาทีที่สุดยอดมาก มีความซึ้งกินใจสุด เป็นศาสตร์การเล่าเรื่องด้วยภาพที่สมบูรณ์แบบมาก และนี่คือศาสตร์ของภาพยนต์ที่ว่าด้วยการสื่อสารด้วยภาพแบบจริง ๆ ใครที่สนใจงานฟิล์มหรือเรียนฟิล์มน่าศึกษามาก เพราะมันเป็นซีนที่ดูง่าย ๆ แต่ถ่ายทอดความรู้สึกได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเลย

ส่วนใครที่ไปดูหนังเรื่องนี้มาแล้วบ้าง คิดเห็นอย่างไรมาแชร์ความรู้สึกกันได้ครับ แล้วคุณชอบตัวละครไหนในเรื่องนี้มากที่สุดครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่