คนล้มเหลว

อยากเป็นคนขี้แพ้บ้าง แบบว่า แพ้บ้างโดยที่ไม่มีใครมาด่าว่าเราเหยียบเราซ้ำ แต่มันยากจังเลยค่ะ ทุกคนคาดหวังกับเราและคาดหวังสูงเอามากๆ จนเรารู้สึกว่าเราไม่มีที่ไหนให้เราได้เป็นคนขี้แพ้บ้างเลย ทุกคนเอาแต่คิดว่าเราจะประสบความสำเร็จไปเรื่อยๆ
หรือมันเป็นที่ตัวเราเอง หรือเราไม่ควรสนใจว่ามันจะเป็นยังไง
แต่เราไม่มีคนสนิทหรือคนที่พึ่งทางใจได้ คนที่เห็นว่าเราก็ไม่ได้เก่งหรือชีวิตดีขนาดนั้น คนที่เห็นว่าเราก็คือมนุษย์คนนึง เห็นว่าแพ้พลาดหรือโง่บ้าง ที่เราสามารถบอกได้ว่า เรากำลังเจอปัญหาอะไรบ้าง แต่กลับไม่มีเลย ทุกคนรับรู้แค่ตอนที่ชีวิตฉันดีขึ้นก็แค่นั้น แม้แต่เพื่อนที่เรียกว่าเพื่อนสนิทแต่ไม่ได้สนิทใจจริงๆ ไม่ได้สนใจตอนฉันเจอปัญหาเลยและเรียกที่จะรับรู้แค่ว่าเกิดอะไรดีๆขึ้นในชีวิตฉันบ้าง หรือบางคนที่มาอิจฉาเรา แต่เราก็ไม่ได้ดีเลิศเลอไปกว่าใครเลยนะ