เอาจริงการที่ผมมาพิมพ์อะไรแบบนี้ตอนอารมณ์เสียๆเป็นอะไรที่ดูจะไร้ประโยชน์มากๆ กับตอนนี้แม่ตัวเองที่เมาประสาทแดกโทรใส่พี่ผมอยู่หลังจากที่ไม่ถูกหวยลาวและบ่นเรื่องไม่มีตังเลยเพราะลงกับการเกษตรหมดกับมีหนี้มหาศาลกับพาลใส่ผมด้วย ผมรู้ว่าผมทำตัวไร้ประโยชน์ พึ่งเรียนจบและไม่มีงานทำ พอไปทำงานก็บ่นว่าเหงาไม่มีใคร พอมาอยู่ด้วยพอเมาก็บ่นด่าทุกอย่างอีก ทำบ้านอย่างแต่ดันเอาชู้ขี้ยามาอยู่ด้วยอีก ตอนแรกก็ดีแต่พอหลังๆ ก็เอาแต่ทำให้แม่เจ็บใจ แต่ก็ยังให้อยู่ไปเรื่อยๆตลอดชีวิตผมและพี่และตัวแม่เอง 20ปี พี่ผมพยายามทำเพื่อแม่ทุกอย่างแต่แม่ไม่พอใจ(อย่างแรง)เรื่องพี่อยู่บ้านกับเพื่อน ทั้งที่พี่กับเพื่อนสาวแค่อยู่ด้วยกันเพื่อประหยัดตังเรื่องนี้พอเมาก็ทั้งขู่ฆ่าทั้งตัวเองและพี่ผมและแม่ผมตลอดทั้งพี่ผมแค่เอาชีวิตรอดเท่านั้นเองในเมืองกรุงแค่พึ่งพากันเท่านั้น เอาจริงแม่ผมเริ่มเหมือนคนบ้าขึ้นทุกวัน ผมรู้แม่แบกรับอะไรมาเยอะคนเดียวตลอดแถมเลี้ยงดูกับพี่ผมมาแต่ บ้างครั้งมันก็มากเกินไป เอาจริงผมอย่างเล่าระเอียดกว่านี้แต่มันเยอะมาก ผมต้องดูสถานการณ์ของแม่ก่อนว่าเอายังไง แม่ผมบ้าไปแล้ว ตอนนี้(แค่ตอนเมานะ)