อายุ25ค่ะ เคยทำงานสายโรงงานตอน18-19แต่เป็นธุรการไม่ได้มีอะไรมาก แล้วก็กลับไปทำงานที่บ้านทั่วไปไม่ได้เข้าโรงงาน ผ่านมา6ปี มีคนชักชวนและคุยกันให้เข้ามาทำคิวซี ที่นี่สวัสดิการดี งานสบาย หัวหน้าใจดีมาก แต่เรารู้สึกว่างานค่อนข้างไวสำหรับเรา เราทำไม่ทันและจำงานไม่ได้ พอมองคนอื่นที่เขาทำงานเองตัดสินใจเองได้ก็รู้สึกกดดันตัวเองว่าทำไมเราทำไม่ได้ บางคนมาหลังเราไม่กี่วันออกก็รู้สึกฮึดขึ้นมาหน่อยว่าทำได้เเต่ขอเวลาเรียนรู้อีกหน่อย แต่พอบางคนมาไม่ถึงอาทิตย์ก็เป็นงานแล้วก็รู้สึกกดดันตัวเองมากขึ้นไปอีก ด้วยสภาพแวดล้อมที่บางทีเราถามคนอื่นเพราะไม่รู้ก็ได้คำตอบแบบช็อตฟิวส์ กวนๆแต่ไม่ให้คำตอบ สุดท้ายก็เอาไปพูดต่อว่าเราไม่รู้เรื่อง มึนงง เราก็พยายามปล่อยผ่านมาและปรับตัวมากขึ้น แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนถูกมองเป็นตัวตลกอยู่ดีโดนแกล้งด้วยคำพูดหรือชักสีหน้าในทุกวัน ซึ่งมาบอกตอนท้ายๆที่รู้ว่าเราจะออกว่าเเค่แกล้งหรือหยอก มันทำให้เราสูญเสียความมั่นใจในตัวเองมาตลอด ทำอะไรต้องคอยระวัง พูด1คำโดนใส่ไข่หรือเอาไปปั่นเล่นเป็นผักปลาให้คนอื่นหัวเราะ ก็พยายามทำใจไม่สนใจยิ้มรับก็หาว่าบ้า นอกจากเสียความมั่นใจในการทำงานเรายังรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถทำตําแหน่งนี้ได้แล้ว กลับมาทบทวนตลอดว่าตัวเราอยู่ที่อื่นก็ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองแย่หรือไม่ได้เรื่องขนาดนี้มาก่อน ไปที่ไหนก็มีแต่มิตรภาพมีเพื่อนมีสังคมมีคนช่วยเหลือ มันเป็นเพราะงานไวไป เราไม่ได้เรื่องจริงๆ เราเข้าสังคมไม่ได้ หรือเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่นี่ไม่เหมาะกับเรา กลับมาร้องไห้ทุกวันยิ่งคิดหรือมีคนถามว่างานเป็นไงบ้างอยู่ๆน้ำตาก็ไหลยิ่งคิดยิ่งบั่นทอนจอตใจ จึงถอยออกมาด้วยการลาออกและได้งานใหม่สัมภาษณ์ครั้งแรก ได้งานที่เราสนใจแล้วคิดว่าทำได้ พอเรียกอีกทีกลับมาบอกตอนที่ไปว่าเอาลงคิวซี ซึ่งก็ตอกย้ำเราอยู่ไม่น้อย กลัวว่าจะทำไม่ได้ กลัวจะเจอแบบเดิมหรือภาวะเเรงกดดันที่แรงกว่า ทั้งที่เราก็ไม่ได้ผ่านงานเดิมทำได้แค่เดือนกว่าทำไมเค้าถึงยังให้เราไปตำแหน่งนี้หรอคะ อันนี้แค่สงสัย แต่ก็ยินดีเริ่มใหม่และสู้อีกครั้ง
ไม่ผ่านทดลองงานคิวซี แต่ไปสมัครที่ใหม่ทำไมยังได้ลงคิวซีอยู่