มีหนังต่างประเทศเรื่องไหนบ้าง ที่ตัวละครเก็บความรักลับๆไว้ในใจเกือบทุกตัว
ถ้าไม่มี เราว่า สอดสร้อยมาลา คือ หนึ่งในจีเนียสละครไทย หรือ เป็นอีกก้าวหนึ่ง
ที่ต่างจากพล็อตละครในสองทศวรรษที่ผ่านมา
บทสลับหลายชั้น และผู้กำกับ เล่นกับ secret love ได้เหมาะ
อยากให้เป็นละครที่พากษ์เป็นภาษาอังกฤษ ให้ชาวต่างชาติดู
เคยเห็นละครรักที่ hurt 2-3 คน
แต่เรื่องนี้ อาจมากกว่า 4
แม้ตัวละครจะเข้มแข็ง ไม่แสดงออกมาก ผู้ประพันธ์ใช้บ่วง
เพื่อน-หน้าที่-คนรัก มัดตัวละครสำคัญเกือบทุกตัว
บ้างก็ต้องเลือก ระหว่าง รัก ไม่ว่าข้างหน้าจะเป็นน้ำหรือไฟ ก็จะไปตามใจตนเอง
กับความถูกต้อง (ไม่รักใครมากเกินไป + ไม่รักตนเองมากเกินไป)
เลือกทำในปริมาณที่ถูกต้อง แบบคนเก่งคณิตศาสตร์ทำธุรกิจ
แต่ละปมพลิกแพลง มีเหตุผลรองรับ ซึ่งเป็นวิธีการเขียนบทที่ลอจิกแน่น
ไม่ยอมให้ปมใดไร้น้ำหนัก น่าเสียดายที่เรื่องไม่ได้ขยี้มากนัก ว่าแต่ละตัวละคร
มีเสน่ห์ ให้อีกฝ่ายหลงรักได้อย่างไร โดยเฉพาะ ตัวละครรอง
จริงๆตัวละครทุกตัวมีความสง่างาม ในมุมที่คนที่ชอบเขา มองเห็น
รอเรื่องต่อไป ลองเขียนให้ hurt หมดทั้งสิบคนดู
สิ่งที่ละครเรื่องนี้ทำได้น่าประทับใจ คือ การเล่าเกี่ยวกับ
การมีเพื่อนผู้หญิงสัก 1 คนที่สนิทกัน ได้รายละเอียดเล็กๆน้อยๆ
ทำให้คนดูนึกถึงเพื่อนสนิทในวัยเยาว์ เป็นต้นว่า "ไปเป็นเพื่อนมั้ย"
ทำอะไรด้วยกันเสมอ ทั้งที่ก็ไม่ยากที่จะทำคนเดียว
แต่ก็ต้องเกี่ยวก้อยไปด้วยกัน ในวัยที่ตัวติดเพื่อน
ที่สำคัญ เมื่อโตขึ้น เรากลับเชื่อว่าเพื่อนสนิทของเรา
จะทำ หรือ ไม่ทำ อะไร
ที่เป็นไปได้ก็คือ พ่อแม่ อาจไม่รู้จักคุณ เท่าเพื่อนสนิทของคุณ
โปรดแชร์ความรู้สึกโดยไม่สปอยด์
สอดสร้อยมาลา... เกือบทุกตัวละครมีตราปั๊มคำว่า "HURT"
ถ้าไม่มี เราว่า สอดสร้อยมาลา คือ หนึ่งในจีเนียสละครไทย หรือ เป็นอีกก้าวหนึ่ง
ที่ต่างจากพล็อตละครในสองทศวรรษที่ผ่านมา
บทสลับหลายชั้น และผู้กำกับ เล่นกับ secret love ได้เหมาะ
อยากให้เป็นละครที่พากษ์เป็นภาษาอังกฤษ ให้ชาวต่างชาติดู
เคยเห็นละครรักที่ hurt 2-3 คน
แต่เรื่องนี้ อาจมากกว่า 4
แม้ตัวละครจะเข้มแข็ง ไม่แสดงออกมาก ผู้ประพันธ์ใช้บ่วง
เพื่อน-หน้าที่-คนรัก มัดตัวละครสำคัญเกือบทุกตัว
บ้างก็ต้องเลือก ระหว่าง รัก ไม่ว่าข้างหน้าจะเป็นน้ำหรือไฟ ก็จะไปตามใจตนเอง
กับความถูกต้อง (ไม่รักใครมากเกินไป + ไม่รักตนเองมากเกินไป)
เลือกทำในปริมาณที่ถูกต้อง แบบคนเก่งคณิตศาสตร์ทำธุรกิจ
แต่ละปมพลิกแพลง มีเหตุผลรองรับ ซึ่งเป็นวิธีการเขียนบทที่ลอจิกแน่น
ไม่ยอมให้ปมใดไร้น้ำหนัก น่าเสียดายที่เรื่องไม่ได้ขยี้มากนัก ว่าแต่ละตัวละคร
มีเสน่ห์ ให้อีกฝ่ายหลงรักได้อย่างไร โดยเฉพาะ ตัวละครรอง
จริงๆตัวละครทุกตัวมีความสง่างาม ในมุมที่คนที่ชอบเขา มองเห็น
รอเรื่องต่อไป ลองเขียนให้ hurt หมดทั้งสิบคนดู
สิ่งที่ละครเรื่องนี้ทำได้น่าประทับใจ คือ การเล่าเกี่ยวกับ
การมีเพื่อนผู้หญิงสัก 1 คนที่สนิทกัน ได้รายละเอียดเล็กๆน้อยๆ
ทำให้คนดูนึกถึงเพื่อนสนิทในวัยเยาว์ เป็นต้นว่า "ไปเป็นเพื่อนมั้ย"
ทำอะไรด้วยกันเสมอ ทั้งที่ก็ไม่ยากที่จะทำคนเดียว
แต่ก็ต้องเกี่ยวก้อยไปด้วยกัน ในวัยที่ตัวติดเพื่อน
ที่สำคัญ เมื่อโตขึ้น เรากลับเชื่อว่าเพื่อนสนิทของเรา
จะทำ หรือ ไม่ทำ อะไร
ที่เป็นไปได้ก็คือ พ่อแม่ อาจไม่รู้จักคุณ เท่าเพื่อนสนิทของคุณ
โปรดแชร์ความรู้สึกโดยไม่สปอยด์