อันตราย ในพุทธศาสนา

เมื่อนักตำรา นักศึกษาพระไตรปิฎกเอง กลับไม่เข้าใจ การดับของจิต แท้จริงหมายถึงอะไร  แล้วศาสนาจะสืบทอดต่อไปยังรุ่นหลังๆได้อย่างไร

เช่น อายตนทางหูดับ นักตำราจะเข้าใจไปว่า ไม่ได้ยินเสียง ทั้งที่ความจริงในความหมายคือ   ขณะได้ยินเสียงไม่อาจไปเกิดปรุงแต่งต่อเป็นมโนวิญญานที่จิต

ได้ยินเสียงเกิดขึ้นมา ก็เป็นสักแต่ว่าได้ยิน แค่รับรู้ แค่เป็นผัสสะกระทบ  ดังคำพระอุปติสสะ เหตุเกิดที่ไหน ดับที่นั่น

ไม่เอาสัญญาเก่าๆ หรือเวทนา มาปรุงแต่งต่อที่จิต จิตเป็นสภาวะปกติ

เช่นเดียวกับ ทางอายตนอื่นๆ ตา จมูก ลิ้น กาย ใจ  

เมื่อผู้จะถ่ายทอด ยังเข้าใจผิดไปอย่างนี้ พุทธศาสนา จึงอันตรายยิ่ง