สวัสดีค่ะ อันนี้ต้องบอกก่อนนะคะว่าเป็นกระทู้แรกของหนูถ้าพิมพ์อะไรงงๆหรือเรียบเรียงไม่ค่อยรู้เรื่องขออภัยมา ณ ที่นี้ค่ะ
ก่อนจะเล่าเรื่องต้องขอบอกก่อนนะคะว่าเราเนี่ยค่อนข้างมีปัญหาเรื่องผมบางจากความเครียดในการเรียนและกรรมพันธุ์ปัญหานี้เริ่มกวนใจเรามากขึ้นตอนเราอยู่มอปลาย ก่อนเปิดเทอมภาคเรียนนี้เราจึงตัดสินใจซื้อแผ่นปิดผมบางมาเพื่อปกปิดปัญหาของเราค่ะ
เข้าเรื่องเลยดีกว่านะคะ คือ จขกกับเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่มัธยมต้น(ขอแทนชื่อว่าaนะคะ)แบบว่าอยู่กลุ่มเพื่อนเดียวกันน่ะค่ะพอขึ้นมอปลายก็แยกย้ายกันเรียนคนละห้องยังนั่งกินข้าวและคุยกันเหมือนเดิมทุกพักกลางวันค่ะ แต่ปัญหาคือตั้งแต่ขึ้นมอปลายมา เราไม่ค่อยได้คุยกันเพราะเหมือน topicเรื่องในการคุยค่อนข้างแตกต่างกันมาก
เราที่ขึ้นมอปลายมาจะนิสัยเด็กเรียนมาก
เพื่อนอีกคนจะคุยเกี่ยวกับเรื่องรักหรือผู้ชาย
เราก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกันค่ะคุยร่วมกลุ่มกันเหมือนเดิม
แต่พอมาวันนี้จขกนั่งกินข้าวอยู่ดีๆ a ก็จ้องตรงผมเราแปลกๆแล้วบอกผมแปลกๆ ใส่วิกอ่อ พอรู้ว่าใส่วิกก็ขําลั่นโรงอาหารเลยค่ะแบบไม่ใช่ขําแบบธรรมดา ขําแบบแรงมากๆแล้วคนที่นั่งรอบๆคือเห็นและได้ยินหมดเลยจนเพื่อนเราในกลุ่มต้องบอกว่าพอแล้วมันเสียความมั่นใจหมดแล้ว (เราหน้าเจื่อนมากช็อกที่สุด 😭)มันเลยขอโทษเราค่ะ แต่ขอโทษแบบส่งๆเหมือนว่าที่หัวเราะเมื่อกี้ไม่ใช่ตัวเขาเองที่ makefun เรา
เราไม่เคยบอกเพื่อนเรื่องใส่วิกค่ะ(เพื่อนจะรู้อยู่แล้วว่าเรามีปัญหาผมบางและเคยต่อผมครั้งนึง)แต่มันค่อนข้างเนียนเพราะเราเก็บซ่อนในผมติดกิ้บและมัดตามระเบียบคนอื่นก็ไม่สังเกตถ้า aสังเกตเราก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ทําไมต้องหัวเราะกันขนาดนี้ ทําเหมือนเราเป็นตัวตลก เราหน้าเจื่อนมากๆตอนนั้นจะร้องไห้แต่ร้องไม่ออกหลังจากนั้น ทั้งบ่ายที่เรียนเราก็คิดซ้ำๆเรื่องนี้วนไปมา มันเจ็บมากๆสําหรับเรา อยากถามทุกคนว่าเราควรทํายังไงต่อดีคะ ตอนนี้ดิ่งมาก เราเป็นแค่เด็กมอปลายรส.ว่าตัวเองไม่สามารถตัดการความรู้สึกนี้ได้เลยค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและรับฟังเราระบายปัญหานะคะ 🙏
เพื่อนที่สนิททําร้ายจิตใจเราแรงมากๆ
ก่อนจะเล่าเรื่องต้องขอบอกก่อนนะคะว่าเราเนี่ยค่อนข้างมีปัญหาเรื่องผมบางจากความเครียดในการเรียนและกรรมพันธุ์ปัญหานี้เริ่มกวนใจเรามากขึ้นตอนเราอยู่มอปลาย ก่อนเปิดเทอมภาคเรียนนี้เราจึงตัดสินใจซื้อแผ่นปิดผมบางมาเพื่อปกปิดปัญหาของเราค่ะ
เข้าเรื่องเลยดีกว่านะคะ คือ จขกกับเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่มัธยมต้น(ขอแทนชื่อว่าaนะคะ)แบบว่าอยู่กลุ่มเพื่อนเดียวกันน่ะค่ะพอขึ้นมอปลายก็แยกย้ายกันเรียนคนละห้องยังนั่งกินข้าวและคุยกันเหมือนเดิมทุกพักกลางวันค่ะ แต่ปัญหาคือตั้งแต่ขึ้นมอปลายมา เราไม่ค่อยได้คุยกันเพราะเหมือน topicเรื่องในการคุยค่อนข้างแตกต่างกันมาก
เราที่ขึ้นมอปลายมาจะนิสัยเด็กเรียนมาก
เพื่อนอีกคนจะคุยเกี่ยวกับเรื่องรักหรือผู้ชาย
เราก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกันค่ะคุยร่วมกลุ่มกันเหมือนเดิม
แต่พอมาวันนี้จขกนั่งกินข้าวอยู่ดีๆ a ก็จ้องตรงผมเราแปลกๆแล้วบอกผมแปลกๆ ใส่วิกอ่อ พอรู้ว่าใส่วิกก็ขําลั่นโรงอาหารเลยค่ะแบบไม่ใช่ขําแบบธรรมดา ขําแบบแรงมากๆแล้วคนที่นั่งรอบๆคือเห็นและได้ยินหมดเลยจนเพื่อนเราในกลุ่มต้องบอกว่าพอแล้วมันเสียความมั่นใจหมดแล้ว (เราหน้าเจื่อนมากช็อกที่สุด 😭)มันเลยขอโทษเราค่ะ แต่ขอโทษแบบส่งๆเหมือนว่าที่หัวเราะเมื่อกี้ไม่ใช่ตัวเขาเองที่ makefun เรา
เราไม่เคยบอกเพื่อนเรื่องใส่วิกค่ะ(เพื่อนจะรู้อยู่แล้วว่าเรามีปัญหาผมบางและเคยต่อผมครั้งนึง)แต่มันค่อนข้างเนียนเพราะเราเก็บซ่อนในผมติดกิ้บและมัดตามระเบียบคนอื่นก็ไม่สังเกตถ้า aสังเกตเราก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ทําไมต้องหัวเราะกันขนาดนี้ ทําเหมือนเราเป็นตัวตลก เราหน้าเจื่อนมากๆตอนนั้นจะร้องไห้แต่ร้องไม่ออกหลังจากนั้น ทั้งบ่ายที่เรียนเราก็คิดซ้ำๆเรื่องนี้วนไปมา มันเจ็บมากๆสําหรับเรา อยากถามทุกคนว่าเราควรทํายังไงต่อดีคะ ตอนนี้ดิ่งมาก เราเป็นแค่เด็กมอปลายรส.ว่าตัวเองไม่สามารถตัดการความรู้สึกนี้ได้เลยค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและรับฟังเราระบายปัญหานะคะ 🙏