…แมวเอ๋ยแมวเหมียว
รูปร่างปราดเปรียวเป็นนักหนา
ร้องเรียกเหมียวเหมียวเดี๋ยวก็มา
เคล้าแข้งเคล้าขา น่าเอ็นดู
รู้จักเอารัก เข้าต่อตั้ง
ค่ำค่ำซ้ำนั่ง ระวังหนู
ควรนับว่ามัน กตัญญู
พอดูอย่างไว้ ใส่ใจเอย.
บทอาขยานนี้ ถ้าใครเคยได้ท่องสมัยเด็ก ๆ ปัจจุบันก็น่าจะอายุพอสมควรเเล้ว ภาพแมวเหมียวที่ว่องไว
เคลียคลอ ถูไถตามแข้งขา และร้องเหมียว เหมียว เกือบทุกครั้งที่หิวหรือต้องการอย่างใดอย่างหนึ่ง
เป็นภาพที่พบเห็นได้ในแมวทั่ว ๆ ไป แต่อาจไม่ใช่ภาพของเธอ เทาเทา
เทาเทา แมวสาวที่ไร้เสียง ไร้การเอาอกเอาใจใคร ไม่เคยร้องเรียกหาความช่วยเหลือจากใครใด ๆ ทั้งสิ้น
เธอเป็นแมวที่ไม่รู้จักรสชาติของความอร่อยจากเนื้อปลา ทั้ง ๆ ที่พื้นเพถิ่นกำเนิดมาจากหมู่บ้านแหล่งน้ำเค็ม บ้านทรายขาว จังหวัดกระบี่
และแม้แต่อาหารคาวอื่น ๆ ก็ไม่สนใจ นอกจากอาหารเม็ดที่รับประทานมาตลอด และโอวัลตินกับน้ำแข็ง 2-3 ก้อนในมื้อเช้า ที่บางมื้ออาจมีคอลลาเจนผสมอยู่ด้วย การอาศัยอยู่กับเทาเทาสองต่อสอง ก็ไม่ต่างจากการอยู่คนเดียวในบ้าน ชีวิตคุณจะส่วนตัวมาก ๆ ถ้าคุณหวังจะหายเหงากับเทาเทา คุณคิดผิด เธอจะหันหลังให้เกือบตลอดเวลา ไม่มีท่าทางสนใจใยดีต่อใคร หรืออาจอยู่ในสภาพเหมือนผ้าเช็ดเท้าที่นิ่งอยู่กับพื้นเป็นเวลานาน จนกว่าเราจะเอาเท้าไปขยี้เล่น ถึงจะงับเบา ๆ การพรวดออกนอกบ้านหรือหนีเที่ยวก็ยากที่จะตามกลับมา ยากที่จะเที่ยวตามหา เพราะเธอจะวิ่งหนีซ่อนตัวตามพุ่มไม้บ้างหรือหายตัวไปซุ่ม ณ ที่ใดที่หนึ่ง บางครั้งค่ำคืนแล้วก็ยังไม่กลับมา ปล่อยให้เราเที่ยวตามหาและเป็นห่วงเสียอย่างนั้น ความไร้เสียง อาจเป็นทั้งข้อดีที่ไม่กวน แต่ก็เป็นอุปสรรค ในวันที่เธอหายไป พวกเราหาเท่าไรก็ไม่เจอ เรียกเทาเทาก็แล้ว เหมียว ๆ ก็แล้ว ไม่มีสัญญาณเสียงตอบรับ บางครั้งพบเธอในห้องเก็บของที่เราเผลอเปิดทิ้งไว้ก่อนจะมาปิดในตอนเย็น บ้างก็ในห้องนอนเปล่าที่มีการเปิด-ปิดเข้าไปทำความสะอาด หรืออยู่นอกบ้านจนดึก ๆ ดื่น ๆ จนเช้าของอีกวัน ถึงจะได้ยินเสียงเล็ก ๆ คำสั้น ๆ ซึ่งเบามาก ๆ( “เมี๊ยว “ ยังยาวไปด้วยซ้ำ )จากลำคอ ซึ่งเบามากและดังแค่ครั้งสองครั้งจริง ๆ ครั้นเมื่อเปิดม่านดูก็พบว่าเธอยืนรอจะเข้าบ้านด้วยหน้าตาอันมอมแมม เทาเทาไม่ใช่แมวดุร้าย บ่อยครั้งที่วิ่งหนีแมวจรในละแวกนั้นที่ไล่กวด หรือไม่แน่นะ ในคืนที่หายไปนาน เธออาจจะหลบการถูกทำร้ายอยู่ก็เป็นได้ แต่ถึงไม่ใช่แมวนักล่าเหมือนสัญชาติญาณแต่เธอก็มีทริปเล็ก ๆ สำหรับจิ้งจกและแมลงสาบบ้างให้เราพบเห็นหลักฐานอยู่บนพื้น
คลอเคลียหรือ ? เป็นเราต่างหากที่อยากเข้าไปคลอเคลียเธอ อยากเอามาอุ้ม มากอด แต่ไม่ง่ายนะกับแมวสาว ผู้หยิ่งยะโส
ใครอย่าหวังจะได้กอดหรืออุ้มเธอนาน ๆ ให้ทันอุ่น ไม่มีทาง ไม่ว่าคุณจะเรียกเธอยังไง อ้อนก็แล้ว หวานก็แล้ว ตะโกนก็แล้ว ไม่มีที่จะเดินมาหา
ถ้าจะเข้าไปคว้าเธอก็จะผลุนผลันหนีหลบไปซุ่มหลังม่านบ้าง หลังลังกระดาษบ้าง ครั้นได้เวลาเราจะเข้าห้องนอน เธอก็จะหนีไปแอบให้ต้องลากตัวให้มานอนด้วย และแน่นอน ยังคงไร้เสียง เงียบเชียบ มีแมวเหมือนไม่มี ภาพนอนหงายกางแขนขาบนฟูกที่เรานอนเป็นภาพชินตา เสมือนผ้านุ่ม ๆ ขนฟู ๆ ผืนหนึ่งกองบนที่นอนนั่นเอง
ถ้าบทอาขยานด้านบน จะกล่าวถึงลักษณะของแมวทั่วไปก็คงจริงอยู่ แต่คงไม่ใช่สำหรับ เทาเทาแมวตัวนี้แน่นอน
เทาเอ๋ยเทาเหมียว
เชอะ! ดูท่าเหมือนเพรียว เป็นนักหนา
ร้องเรียกเหมียวเหมียว ไม่เคยมา
เคล้าแข้งขา เป็นไหม ? อยากจะดู
รู้จักความรักไหม ? ถามดังดัง
ค่ำค่ำมีมั่งไหม ฮึ! ระวังหนู
ไม่หวังให้เธอต้อง กตัญญู
แค่..ได้โปรดจงรู้ เรารักเอย.
ดุหยง…12 กย. 2562
เธอคือความรักที่ผ่านพัดเข้ามาในห้วงเวลาหนึ่ง…
…แมวเอ๋ยแมวเหมียว
รูปร่างปราดเปรียวเป็นนักหนา
ร้องเรียกเหมียวเหมียวเดี๋ยวก็มา
เคล้าแข้งเคล้าขา น่าเอ็นดู
รู้จักเอารัก เข้าต่อตั้ง
ค่ำค่ำซ้ำนั่ง ระวังหนู
ควรนับว่ามัน กตัญญู
พอดูอย่างไว้ ใส่ใจเอย.
บทอาขยานนี้ ถ้าใครเคยได้ท่องสมัยเด็ก ๆ ปัจจุบันก็น่าจะอายุพอสมควรเเล้ว ภาพแมวเหมียวที่ว่องไว
เคลียคลอ ถูไถตามแข้งขา และร้องเหมียว เหมียว เกือบทุกครั้งที่หิวหรือต้องการอย่างใดอย่างหนึ่ง
เป็นภาพที่พบเห็นได้ในแมวทั่ว ๆ ไป แต่อาจไม่ใช่ภาพของเธอ เทาเทา
เทาเทา แมวสาวที่ไร้เสียง ไร้การเอาอกเอาใจใคร ไม่เคยร้องเรียกหาความช่วยเหลือจากใครใด ๆ ทั้งสิ้น
เธอเป็นแมวที่ไม่รู้จักรสชาติของความอร่อยจากเนื้อปลา ทั้ง ๆ ที่พื้นเพถิ่นกำเนิดมาจากหมู่บ้านแหล่งน้ำเค็ม บ้านทรายขาว จังหวัดกระบี่
และแม้แต่อาหารคาวอื่น ๆ ก็ไม่สนใจ นอกจากอาหารเม็ดที่รับประทานมาตลอด และโอวัลตินกับน้ำแข็ง 2-3 ก้อนในมื้อเช้า ที่บางมื้ออาจมีคอลลาเจนผสมอยู่ด้วย การอาศัยอยู่กับเทาเทาสองต่อสอง ก็ไม่ต่างจากการอยู่คนเดียวในบ้าน ชีวิตคุณจะส่วนตัวมาก ๆ ถ้าคุณหวังจะหายเหงากับเทาเทา คุณคิดผิด เธอจะหันหลังให้เกือบตลอดเวลา ไม่มีท่าทางสนใจใยดีต่อใคร หรืออาจอยู่ในสภาพเหมือนผ้าเช็ดเท้าที่นิ่งอยู่กับพื้นเป็นเวลานาน จนกว่าเราจะเอาเท้าไปขยี้เล่น ถึงจะงับเบา ๆ การพรวดออกนอกบ้านหรือหนีเที่ยวก็ยากที่จะตามกลับมา ยากที่จะเที่ยวตามหา เพราะเธอจะวิ่งหนีซ่อนตัวตามพุ่มไม้บ้างหรือหายตัวไปซุ่ม ณ ที่ใดที่หนึ่ง บางครั้งค่ำคืนแล้วก็ยังไม่กลับมา ปล่อยให้เราเที่ยวตามหาและเป็นห่วงเสียอย่างนั้น ความไร้เสียง อาจเป็นทั้งข้อดีที่ไม่กวน แต่ก็เป็นอุปสรรค ในวันที่เธอหายไป พวกเราหาเท่าไรก็ไม่เจอ เรียกเทาเทาก็แล้ว เหมียว ๆ ก็แล้ว ไม่มีสัญญาณเสียงตอบรับ บางครั้งพบเธอในห้องเก็บของที่เราเผลอเปิดทิ้งไว้ก่อนจะมาปิดในตอนเย็น บ้างก็ในห้องนอนเปล่าที่มีการเปิด-ปิดเข้าไปทำความสะอาด หรืออยู่นอกบ้านจนดึก ๆ ดื่น ๆ จนเช้าของอีกวัน ถึงจะได้ยินเสียงเล็ก ๆ คำสั้น ๆ ซึ่งเบามาก ๆ( “เมี๊ยว “ ยังยาวไปด้วยซ้ำ )จากลำคอ ซึ่งเบามากและดังแค่ครั้งสองครั้งจริง ๆ ครั้นเมื่อเปิดม่านดูก็พบว่าเธอยืนรอจะเข้าบ้านด้วยหน้าตาอันมอมแมม เทาเทาไม่ใช่แมวดุร้าย บ่อยครั้งที่วิ่งหนีแมวจรในละแวกนั้นที่ไล่กวด หรือไม่แน่นะ ในคืนที่หายไปนาน เธออาจจะหลบการถูกทำร้ายอยู่ก็เป็นได้ แต่ถึงไม่ใช่แมวนักล่าเหมือนสัญชาติญาณแต่เธอก็มีทริปเล็ก ๆ สำหรับจิ้งจกและแมลงสาบบ้างให้เราพบเห็นหลักฐานอยู่บนพื้น
คลอเคลียหรือ ? เป็นเราต่างหากที่อยากเข้าไปคลอเคลียเธอ อยากเอามาอุ้ม มากอด แต่ไม่ง่ายนะกับแมวสาว ผู้หยิ่งยะโส
ใครอย่าหวังจะได้กอดหรืออุ้มเธอนาน ๆ ให้ทันอุ่น ไม่มีทาง ไม่ว่าคุณจะเรียกเธอยังไง อ้อนก็แล้ว หวานก็แล้ว ตะโกนก็แล้ว ไม่มีที่จะเดินมาหา
ถ้าจะเข้าไปคว้าเธอก็จะผลุนผลันหนีหลบไปซุ่มหลังม่านบ้าง หลังลังกระดาษบ้าง ครั้นได้เวลาเราจะเข้าห้องนอน เธอก็จะหนีไปแอบให้ต้องลากตัวให้มานอนด้วย และแน่นอน ยังคงไร้เสียง เงียบเชียบ มีแมวเหมือนไม่มี ภาพนอนหงายกางแขนขาบนฟูกที่เรานอนเป็นภาพชินตา เสมือนผ้านุ่ม ๆ ขนฟู ๆ ผืนหนึ่งกองบนที่นอนนั่นเอง
ถ้าบทอาขยานด้านบน จะกล่าวถึงลักษณะของแมวทั่วไปก็คงจริงอยู่ แต่คงไม่ใช่สำหรับ เทาเทาแมวตัวนี้แน่นอน
เทาเอ๋ยเทาเหมียว
เชอะ! ดูท่าเหมือนเพรียว เป็นนักหนา
ร้องเรียกเหมียวเหมียว ไม่เคยมา
เคล้าแข้งขา เป็นไหม ? อยากจะดู
รู้จักความรักไหม ? ถามดังดัง
ค่ำค่ำมีมั่งไหม ฮึ! ระวังหนู
ไม่หวังให้เธอต้อง กตัญญู
แค่..ได้โปรดจงรู้ เรารักเอย.
ดุหยง…12 กย. 2562