วันนี้ดูรายการข่าว นักข่าวท่านนึงเค้าพูดถึงไฟลอย แล้วพูดประมาณว่า เออ ไฟลอยเป็นยังไง ไหนค้นกูเกิลซิ อ๋อ เค้าไว้เสพยา
แล้วเค้าก็ทำน้ำเสียงประมาณว่า อุ๊ย ไม่รู้จักเลย ชีวิตนี้ไม่เคยเสพของพวกนี้ คือทำหน้าตาแบบ ภูมิใจในตัวเองมากอะ
คือผมดูแล้วแบบ ... เออ ทำไมหละ เด่วนี้ยังมีคนที่คิดว่าการไม่เสพยาเสพติด คือสิ่งนึงที่น่าภูมิใจในชีวิตอยู่อีกเหรอ โลกมันไปถึงไหนแล้ว
แบบถ้าเป็นสามสิบปีก่อน เออ มันไม่ผิดที่จะคิดแบบนี้นะ ว่าพวกเท่วกลางคืน เล่นยา คือพวกที่เลว อันตราย
แต่ตอนนี้เราเห็นแล้ว ว่าคนที่เสพยาก็ประสบความสำเร็จได้ อย่างผมเคยดูข่าว อีล่อนมัด ก็เคยมีข่าวว่าเสพกังชาไม่ใช่เหรอ
ขนาดคนรวยประสบความสำเร็จขนาดนั้นนะ
แล้วคนที่ทำงานด้านสร้างสรรค์ สมัยก่อน เราก็รู้ว่าหลายคนเสพยา อย่างสนูปดอก จิมมี่เฮนดิก ไมล์เดวิดส์ เค้าเล่นยาทั้งนั้น
แต่งานเค้าเป็นอมตะ หลายคนประสบความสำเร็จ รวยมหาศาล
เมื่อไหร่คนถึงจะคิดว่า คนไม่เสพยาก็คือคนไม่เสพยา เค้าไม่ได้เป็นคนดีเลิศเลออะไรเลย
เด่วนี้ยังมีคนที่เชื่อว่า การไม่เสพยาคือเป็นคนดีอยู่อีกเหรอ
แล้วเค้าก็ทำน้ำเสียงประมาณว่า อุ๊ย ไม่รู้จักเลย ชีวิตนี้ไม่เคยเสพของพวกนี้ คือทำหน้าตาแบบ ภูมิใจในตัวเองมากอะ
คือผมดูแล้วแบบ ... เออ ทำไมหละ เด่วนี้ยังมีคนที่คิดว่าการไม่เสพยาเสพติด คือสิ่งนึงที่น่าภูมิใจในชีวิตอยู่อีกเหรอ โลกมันไปถึงไหนแล้ว
แบบถ้าเป็นสามสิบปีก่อน เออ มันไม่ผิดที่จะคิดแบบนี้นะ ว่าพวกเท่วกลางคืน เล่นยา คือพวกที่เลว อันตราย
แต่ตอนนี้เราเห็นแล้ว ว่าคนที่เสพยาก็ประสบความสำเร็จได้ อย่างผมเคยดูข่าว อีล่อนมัด ก็เคยมีข่าวว่าเสพกังชาไม่ใช่เหรอ
ขนาดคนรวยประสบความสำเร็จขนาดนั้นนะ
แล้วคนที่ทำงานด้านสร้างสรรค์ สมัยก่อน เราก็รู้ว่าหลายคนเสพยา อย่างสนูปดอก จิมมี่เฮนดิก ไมล์เดวิดส์ เค้าเล่นยาทั้งนั้น
แต่งานเค้าเป็นอมตะ หลายคนประสบความสำเร็จ รวยมหาศาล
เมื่อไหร่คนถึงจะคิดว่า คนไม่เสพยาก็คือคนไม่เสพยา เค้าไม่ได้เป็นคนดีเลิศเลออะไรเลย