แชร์ประสบการณ์ชีวิต

สวัสดีค่ะตามหัวจ้อกระทู้เลยค่ะเราจะมาแชร์ประสบการณ์ขี่รถมือใหม่หัดได้ประมาณ20วันแต่ใน20วันนั้นมีวันนึงฉันก็ขับรถไปซื้อข้าวสวยปกติเลยแต่ๆตอนจะเลี้ยวกลับรถนี่สิดันเลี้ยวยังไม่แข็งรถไปเชี่ยวร้านส้มตำลากตะกร้าแคบหมูมาเลยตอนนั้นใจหายมากตกใจด้วยแต่ดีที่ร้านเขาไม่เป็นไรแถมเป็นห่วงเราด้วยเราก็ขอโทษยกใหญ่เลยรู้สึกผิดอะเนาะแล้วก็ยังเด็กอยู่ด้วยมาถึงตอนนี้ฉันอายุ15นะแม่อะต่อๆ ฉันขอโทษเสร็จหันมาดูรถ เซี่ยยเบรคหน้าหักOMG ตายและฉันก็ใจหายและขับกลับถึงบ้านกินข้าวไม่แซ่บเลยตัดสินใจบอกแม่ตามตรง+ร้องไห้ด้วยเด็กอะเนาะบ่อร้ำตาตื้นอีก โดนสวดยกใหญ่แต่ก็ยอมรับว่าผิดจริง กินข้าวทั้งน้ำตา แต่ประสบการณ์ที่ได้นี่มากนะเราได้เรียนรู้การไม่ประมาทในการขับและทำให้เราระวังอะไรมากขึ้นด้วย เราไม่ได้เก่งแต่เราพัฒนาได้ตลอด #คนเราผิดพลาดได้ถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตเราจะได้ระวังไม่ประมาท เอ่อแม่บ่นเรานะแต่พ่อไม่บ่นเลยแถมบอกทีหลังก็ขับดีๆซึ่งเป็นคำที่ใครหลายๆคนต้องการอยู่แล้วแหละไม่มีใครชอบให้ซ้ำเติมหรอกนะคัเราขอบคุณพ่อที่ไม่ต่อว่าเราและเก็บคำสอนมาใช้ ถึงตอนนี้แล้วก็อยากจะให้ผปค.ที่เข้ามาอ่านว่า การดุซ้ำเติมลูกในเวลาที่เขารู้สึกผิดพลาด อุบัติเหตุที่ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้น ในเวลานั้นเขาต้องการคำปลอบโยนมากกว่าการดุด่าซ้ำเติม หัวใจเขาต้องการแค่คำพูดดีๆ เจารู้ตัวอยู่แล้วว่าผิดยังไง