อายุป่านนี้แล้วยังไม่มีห้องนอนเป็นของตัวเองกับแม่ไม่เหลือ personal space ให้ผม

สวัสดีครับปีนี้ผมจะอายุ 16 ครับ ก็ตามหัวข้อเลยครับทุกวันนี้ผมยังนอนกับพ่อแม่อยู่ซึ่งผมก็อยากมีห้องเป็นของตัวเองแต่แม่ไม่ให้มีพ่อให้มีได้พ่อให้มีได้คือเมื่อก่อนบ้านผมมีห้องว่าง 4 ห้องครับ แล้วทีนี้ตอนประมาณป.5 ป.6ผมก็คุยกับแม่ว่าแม่ถ้าอีกหน่อยผมโตซักประมาณม 2 ม. 3 ขอมีห้องเป็นของตัวเองนะ แม่ก็ตอบว่า:ไม่อ่ะกลัวน้องนอนดึก ซึ่งผมนอนดึกอยู่แล้วแต่ตื่นทัน แล้วห้องมันมีแอร์ 3 ห้องไม่มีแอร์ 1 ห้องห้องแรกเป็นห้องที่ใกล้ห้องน้ำครับเคยเป็นห้องนอนเก่าพ่อแม่ด้วยกันนี่แหละแล้วทีนี้ผมขอว่าถ้าโตขอห้องนี้นะแล้วได้มีเตียงเข้ามาซึ่งผมก็รู้สึกดีใจมากๆที่ผมจะได้มีห้องเป็นของตัวเองแต่สุดท้ายแม่ยกให้ยายซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะยังเหลืออีก 2 ห้อง แล้วทีนี้มีอีกห้องซึ่งเป็นห้องเก่าย่าผมเสียไปนานแล้วแล้วตอนแรกใช้เป็นห้องเก็บของแต่ได้มีการเคลียร์ของออกแล้วเอาเตียงไปไว้และได้ติดแอร์เพิ่ม 1 ตัวใกล้จะได้แล้วครับแต่ช่วงนั้นตาผมที่เป็นญาติเกิดไม่สบายแล้วไม่มีใครดูแลแม่เลยยกห้องนั้นให้ตาผมไปอีกเอาง่ายๆคือทวดผมมีลูก 9 คนครับยายผมเป็นพี่สาวคนโตแล้วผมก็คุยกับแม่ว่าผมจริงจังนะผมขอห้องนอนหรือห้องเป็นของตัวเองแล้วเพราะตอนนั้นผมอยู่ม 2 จำม. 3 แล้วแม่ก็บอกเหมือนเดิมครับ:ไม่เอาอ่ะน้องจะนอนดึก ซึ่งมันทำให้ผมรู้สึก  up ครับแล้วทีนี้ผมก็คุยจนมันเหลือ 2 ห้องสุดท้ายซึ่งก็ใกล้จะได้เหมือนกันแล้วครับแต่น้าใช้ห้องนั้นน้าบอกจะยกให้ผมได้เหมือนกันนะ ใช่ครับแม่ผมก็บอกว่า'มันเป็นห้องน้าอย่าไปยุ่ง แล้วตอนนี้มันเหลือห้องสุดท้ายครับมันไม่มีแอร์และไฟไม่ดีคือตอนนี้พวกมันก็เริ่มกินบ้างแน่นอนว่าไม้มันจะผุบางส่วนซึ่งแม่ก็บอกว่าไม่ต้องไปอยู่นอนกับพ่อแม่นี่แหละ
ใช่ครับถ้าคุณฟังตั้งแต่ต้น แม่ผมยกห้องให้คนอื่นหมดเลยยกเว้นผม แบบยกให้ญาติฟรีๆแต่ยกให้ลูกแท้ๆไม่ได้😭
แล้วถึงแม้ว่าตากับยายผมจะย้ายไปอยู่ห้องอื่นผมก็ไม่กลับไปอยู่ห้องนั้นนะครับเพราะว่าด้วยความที่คนเฒ่าคนแก่ลุกไปเข้าห้องน้ำไม่ไหวก็เลยจะเอากระโถนกับแกลลอนใส่ฉี่ในห้องแล้วยายผมฉี่พลาดบ่อยมากครับมันเลอะลงพื้นแล้วยายผมก็เอาแป้งโรยทับเอาแต่กลิ่นมันไม่หมดส่วนของตาผมมันเป็นแกลลอนนม 5 ลิตรครับแล้วเอากรวยตั้งไว้เวลาฉี่ก็ยืนฉี่ลงกรวยเอาซึ่งวันไหนเวลาแกเมามากๆแกจะฉี่ไม่ตรงแล้วมันจะเลอะตรงขอบผนังซึ่งผมเคยเข้าไปซ่อมแอร์ให้แกครั้งนึงผมบอกตรงๆครับอ้วกแทบพุ่ง ถ้านึกไม่ออกนะครับกลิ่นมันเหมือนกางเกงของคนที่ฉี่ใส่ที่นอนแล้วไม่ได้ซักแล้วเอากลับมาใส่ใหม่กิ่งมันจะโคตรแรง
แล้วประเด็นคือห้องผมติดแอร์ทั้งคู่กลิ่นมันก็ซึมเข้าไปในแอร์เรียบร้อยแล้วครับ ไม่กี่วันที่ผ่านมาผมก็ถามพ่อกับแม่เรื่องเดิมว่าเมื่อไหร่ผมจะมีห้องเป็นของตัวเองแม่ก็บอกว่ามันมีพื้นที่ว่างข้างๆเนี่ยเดี๋ยวมีตังค์ทำให้ พูดแบบนี้มาตั้งแต่ม. 1 แล้ว จนตอนนี้ม. 4 ยังไม่ได้คืบหน้าไปไหนแล้วผมก็เลยบอกกลับแม่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาว่าผมอยากมีห้องเป็นของตัวเองแล้วนะเดี๋ยวห้องเก่านั่นน่ะผมซ่อมเองก็ได้แม่บอกไม่ต้องไปอยู่มันเก่าแล้ว คือตอนนี้เครียดมากครับไม่รู้จะไปยังไงแล้วคือทุกวันนี้อยู่แบบเหมือนไม่มี personal space แล้วคำถามที่มันตะหงิดใจคำถามหนึ่งก็คือ แม่:เบื่อพ่อกับแม่แล้วหรอ คือมันรู้สึกแปลกๆตอนได้ยินคำถามนี้คือผมไม่ได้เบื่อแค่อยากมีพื้นที่ของตัวเองบ้างเพราะผมชอบโดนบ่นว่าเรื่องเอางานประดิษฐ์มาทำในห้องนอนไม่ก็ชวนน้องๆมาเล่นในห้อง พ่อกับแม่ก็ชอบด่าผมว่ามันเป็นห้องส่วนตัวอยากให้คนอื่นเข้าแต่น้องผมมันชอบเข้าครับน้องข้างบ้านและบางครั้งผมไม่ได้อยากออกไปอยู่ห้องโถงใหญ่เพราะว่าแอร์มันเย็นอยู่แล้วแล้วห้องโถงใหญ่มันเป็นแอร์รุ่นเก่ามันเย็นช้าต้องเปิดทิ้งไว้สัก 1-2 ชั่วโมงกว่าจะเย็น
ผมก็เลยอยากมีห้องเป็นของตัวเองเพื่อที่จะได้ไม่ต้องเอาของสำคัญไปไว้และให้น้องๆอะไรเข้าไปอยู่ด้วยกันได้แต่แม่ดูเหมือนจะไม่เข้าใจครับทุกวันนี้แม่ยังมองผมเหมือนเด็กป.1อยู่ครับห่วงมากจนอึดอัด

และอีกเรื่องคือแม่ชอบอ่านแชทผมกับเพื่อนซึ่งผมไม่ชอบมากๆครับเพราะมันดูเหมือนแม่อยากรู้ว่าผมคุยอะไรกับเพื่อนบ้างเพราะบางเรื่องที่ผมคุยกับเพื่อนมันเป็นเรื่องที่ผมไม่อยากให้พ่อกับแม่รู้เพราะแม่รู้ก็ชอบเอามาพูดหรือด่าผมว่าไปพิมพ์กับเขาแบบนั้นทำไมรู้เปล่ามันอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้นะซึ่งผมกุมขมับมาหลายรอบแล้วครับจนสุดท้ายผมต้องตั้งรหัสล็อค LINE ครับคือแม่รู้รหัสทุกอย่างของผมเลยแม้แต่กระทั่งรหัสบัญชีธนาคาร ตอนนี้คิดหนักมากครับไม่มีที่ไปไม่รู้จะทำยังไงต่อดีครับ

ทุกๆคนก็สามารถฝากความคิดเห็นให้ได้ด้วยนะครับว่ามันปกติแล้วใช่ไหมที่พ่อแม่ยังไม่ให้ผมแยกห้องนอนหรือว่ามันไม่ปกติ

แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้ครับ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่