คือเราเป็นคนที่ไม่ค่อยคุยกับใครเท่าไหร่ ตอนเรียนก็ไม่ค่อยได้คุยกับใครมากสักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่เราคุยกับเพื่อนสนิทเท่านั้น
ตอนม.ต้นเราคุยกับเพื่อนสนิทบ่อยมากๆแต่พอขึ้นม.ปลายเราแยกห้องเรียนกับเพื่อน ยิ่งทำให้รู้สึกว่าตัวเองห่างจากเพื่อนมากขึ้น ไม่รู้ว่าเราคิดไปเองหรือเปล่าแต่ว่ายิ่งผ่านไปเราก็รู้สึกกลัวที่จะคุยกับเขาทั้งที่พวกเราไม่ได้คุยกันมานานและพวกเขาก็ยังคุยเหมือนที่ผ่านมา แต่ทุกครั้งที่ผมไม่ได้ว่างหรือไม่ได้เข้าไปคุยด้วย เรามักจะเห็นพวกเขาคุยกันบ่อยมากๆมันทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่เริ่มห่างเหินจากพวกเขา
เราเข้าใจอยู่ว่าขึ้นม.ปลายแล้วงานเยอะและไม่ค่อยว่าง แถมอยู่คนละห้องอีก แต่มันก็มีเวลาพักเที่ยงที่จะไปเจอพวกเขาแต่เรากลับเลือกที่จะกลับห้องเรียนตัวเองบ่อยครั้งทั้งที่ผมไม่ได้มีงานอะไร เราก็อยากคุยกับพวกเขาแต่ในใจเราก็รัสึกว่าเราไม่ควรไปคุยกับพวกเขา
มันทำให้เรารู้สึกเหมือนเครียดหน่อยๆ
เราอยากถามทุกคนว่าเราเป็นคนที่เริ่มตีตัวออกห่างจากคนอื่นเองไหม?