อายุ 21 ประสาทแ*กมาก จัดการอารมณ์ตัวเองไม่ได้

เกริ่นก่อนว่าที่ผ่านมาเรามีแต่แอบชอบคนอื่น ไม่เคยมีคนคุยหรือแฟนเลย พอมาเรียนมหาลัยเปิดเทอมมาเราก็แอบชอบเพื่อนในรุ่นคนนึงตั้งแต่เจอหน้าเลย เขินมากเวลาอยู่ใกล้ ตัวสั่นไปหมด ไม่ค่อยคุยด้วย ไม่เป็นตัวเอง อยากให้เขาเห็นเราพิเศษกว่าคนอื่น โดยที่รู้จักแค่ชื่อ เราก็แอบใส่ใจ สังเกตเขาห่างๆ เขาจะสนิทกับเพื่อนผู้หญิงมากๆ เล่นกับเพื่อนหญิงเหมือนกับเพื่อนชายเลยแต่ประเด็นมันมีอยู่ว่า เราไม่ชอบเห็นเวลาเพื่อนคนนี้อยู่กับผู้หญิงคนอื่นสองคน เล่นกับผญคนอื่น ทำดีกับผู้หญิงคนอื่น เวลามีเพื่อนผญมาจับตัวเขา บางทีพอเห็นเราก็นั่งน้ำตาซึมตอนเรียนก็มี เศร้าและโกรธลึกๆ ความที่หึงเขาตั้งแต่แรกๆที่รู้จัก ทำให้พอเขาจะเข้ามาทำความรู้จักเราเราทำตัวเฉยเมยกับเขา เขินด้วยและแอบโกรธ เวลาเขาชวนไปไหน รู้สึกไม่ค่อยอยากไปไหนกับเขา หรือสนิทด้วย รู้อยู่แก่ใจว่าคิดกับเขาเกินเพื่อน และไม่อยากต้องเรียกร้องหรือวิ่งไล่ตามผู้ชาย ที่สำคัญคือแอบโกรธเขาอยู่ที่เขาเป็นแบบนี้ โดยที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราเป็นอะไร แต่เราก็เข้าใจนะว่าใครเขาจะมาเลือกเราทั้งๆที่เรายังไม่ได้ทำอะไรให้เขา เวลาเขามาทำดีกับเรา จะให้ดีแค่ไหนเราก็จะทำเป็นเฉย เพราะยังโกรธอยู่ โกรธมาก ที่เขาทำให้เราก็ไม่ได้พิเศษอะไรหนิ เรามองว่าที่ผ่านมาทำให้เรารู้ว่ายังไงเขาก็เป็นไปไม่ได้ เพราะเราไม่ชอบนิสัยส่วนตัวของเขา แต่มันก็ยังแอบน้อยใจอยู่เรื่อยๆ ยังปล่อยวางไม่ได้
เอาเป็นว่ามันประสาดมาก ไม่อยากเป็นอะไรแบบนี้เลย โครตดูดพลัง ทุกวันนี้ก็ดีขึ้นนะ อยู่ปี 3 ละ แต่บางทีก็กลับมาเป็นหนัก ก็ยังไม่ชอบเห็นเวลาเขาคุยกับผู้หญิงคนอื่นอยู่ดี ซึ่งเขาก็มาสนิทกับเพื่อนสนิทเราด้วย มันก็ทำให้เราน้อยใจเขา
เราเคยพยายามขอโทษเขา ที่ทำตัวแปลกๆ แย่ๆใส่ แต่เขาทำหน้างงๆ ไม่ตอบอะไร และไม่เคยถามอะไรเราเลย ทุกวันนี้เรากับเขาไม่คุยกันเลย ก็คงดีที่สุดแล้ว เพราะจะได้ไม่ต้องรู้จักกันมากไปกว่านี้ เห็นอะไรมากกว่านี้ เคยเข้าไปอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่มีเขา มันรับไม่ได้จริงๆ แอบโกรธอีกด้วย แต่เสียใจเหมือนกันทีเสียเพื่อนดีๆคนนึงไปเพราะไปชอบเขา และต้องห่างๆกับเพื่อนในกลุ่มเขาด้วย เพราะที่ไหนมีเขา เราก็ไม่ขออยู่
(อันนี้แอบไม่รู้นะว่าเขาชอบเพศไหน แต่ว่าเขาเป็นเพศชายๆๆ)