ว่าจะไม่เขียนแล้วล่ะค่ะ เพราะคิดว่ามันอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญ แต่ยิ่งนานวันยิ่งรู้สึกประทับใจ จะมาเล่าประสบการณ์ของการได้เจอน้องแมวลายวัวตัวนึง ที่ไม่รู้จะเรียกว่าธรรมดา? ได้ไหม?
ย้อนกลับไปในปี 2023 จขกท.ช่วยงานหน้าร้านขายอาหารริมทางละแวกบ้าน คืนวันนั้น เป็นช่วงหน้าหนาวแล้ว เจอแมวสีขาวตัวนึงมาวิ่งไปมาแถวร้าน ซึ่งแถวนั้นเป็นที่ๆไม่ค่อยได้เจอแมวจรเท่าไหร่ เห็นหน้าน้องน่ารักมาก มีแต้มสีดำที่หน้าผากข้างซ้าย ทีแรกก็ขำ แปะพลาสเตอร์ไว้บนหน้ารึเปล่า ก็เลยเอาอาหารให้กิน ทีแรกให้แค่เม็ดก่อน
น้องวิ่งไปหลบมุมนั้น มุมนี้เห็นแบบนี้ทุกวัน แต่จขกท.อยู่ในช่วงไม่อยากเลี้ยงอะไรเพิ่มอีกแล้ว เพราะเห็นการสูญเสียมาจะกี่ครั้ง ก็รู้สึกเสียใจทุกครั้ง คิดว่าน้องอยู่ข้างนอกก็น่าจะอิสระดีแล้ว...แต่ว่าก็เห็นเหมือนน้องเหนื่อย น้องไม่สนุก เลยเอาเข้าบ้าน 2 วันแรกที่เข้ามา น้องหายไป แอบไปนอนสลบเพราะปกติที่อยู่ข้างนอกน่าจะระแวงระวังตัวมากเลยไม่ค่อยได้นอนหลับสนิท พอตื่นเดินออกมาก็สำรวจบ้าน
น้องเป็นแมวเลี้ยงง่าย แต่ก็ขี้กลัว เจอเสียงฟ้าร้องจะเดินหมอบๆไปแอบที่มุมต่างๆ ปกติจขกท.เลี้ยงแมวมาหลายรุ่นแต่ไม่เคยมีแมวรุ่นไหนกล้าเข้ามานอนในห้องเลยไม่ว่าจะพยายามเอาเข้ามาขนาดไหน ส่วนน้องเหมือนติดจขกท.มาก เดินตามไปตรงนั้นตรงนี้ เรียกก็มา ห้ามก็หยุด มีแทะมือบ้าง กัดๆ เลียๆ คงหมั่นเขี้ยวคน พอเริ่มตามเข้ามาในห้องได้ ก็เริ่มจะมานอนเหมือนเป็นหน้าที่นะ ที่เข้ามานอน น้องเป็นแมวขี้เกรงใจด้วย อ่อนโยน ตลก และฉลาด.... คืนล่าสุดตอนลืมตาตื่นขึ้นมา เห็นน้องนอนหงายลืมตาแป๋ว แล้วยื่นมือทั้งสองข้างมาจับหน้าจขกท. อ่านมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกว่าเหมือนจะโชคดีที่ได้เจอน้องใช่ไหมคะ แต่มันยังมีเบื้องลึกกว่านั้น....
เพราะว่าย้อนกลับไปอีก ในปี 2020 จขกท.ได้เสียแม่ไป จขกท.เป็นคนติดแม่มาก และอยู่กับแม่มาตลอดชีวิต แม่ป่วยหนัก วันที่แม่น่าจะรู้แล้วว่าเวลาของแม่กำลังจะหมดจู่ๆ แม่ก็พูดขึ้นมาว่า "อุ้งหมีน้อย.." เป็นคำที่น่ารัก ที่แสนเศร้าในเวลานั้น ซึ่งทุกคนในครองครัวก็ได้ยินพร้อมกันในวันนั้น...
ช่วงแรกที่น้องแมวเข้าบ้านมา จขกท.ก็มัวแต่ทำงาน จนวันนั้นนั่งเก้าอี้แล้วน้องมาคลอเคลีย เลยมองลงไปจากมุมนั้น 45 องศา แต้มสีดำบนหน้าผากข้างซ้ายนั้น มองเห็นได้เลยว่าเป็นรูปจันทร์เสี้ยว วินาทีนั้นน้ำตาไหลพราก อุ้มน้องขึ้นมากอด ทำไมน่ะเหรอ...
ก็เพราะว่า แม่จขกท.เป็นคนผิวขาว แม่ชื่อจันทร์ และแม่เป็นคนถนัดซ้าย จขกท.นึกถึงคำที่แม่พูด คำว่า"อุ้งหมีน้อย"พอค้นหาในเน็ตค้นด้วยภาพ ภาพแรกที่ขึ้นมา คืออุ้งเท้าสีชมพูเหมือนกับอุ้งเท้าน้องแมวที่ยื่นมาจับหน้าจขกท.ในตอนเช้าบ่อยๆ เราเข้านอนพร้อมกัน และตื่นพร้อมกันเกือบทุกวัน
น้องชอบไปแอบเกาที่นอนเก่าของแม่ที่เก็บไว้ด้วยนะ พ่อจขกท.แรกๆก็ไม่แน่ใจ แต่ดูๆไปก็รู้สึกไปคล้ายๆกัน ว่าดูเหมือนน้องจะมีความพิเศษจริงๆ ไม่ข่วนเวลาเผลอเลยนะ แล้วก็แคร์คนมากๆ ขี้เล่นมากๆ เป็นแมวอารมณ์ดี...นิสัยเหมือนแม่เลยล่ะ นึกถึงช่วงก่อนแม่จะป่วยหนักเคยบอกแม่ว่า แม่ขึ้นมานอนที่ห้องได้นะ แต่แม่ก็ไม่ยอมขึ้นมานอนเพราะเกรงใจจนวันสุดท้ายที่ได้อยู่กับแม่...
มาวันนี้น้องก็เหมือนตัวแทนแม่นะ ใจนึงจขกท.ก็คิดว่าตัวเองจะทำใจเรื่องเสียแม่ได้แล้ว แต่มันก็มีบางทีที่คิดถึงจับใจ แต่น้องแมวก็ทำให้รู้สึกว่ามันแปลกดีที่บังเอิญขนาดนี้ ซึ่งไม่ว่าจะเกี่ยวข้องกับแม่ไหม แต่ก็จะดูแลเขาให้ดีที่สุดในช่วงที่เขายังอยู่กับเรา...ประมาณนี้ดีที่สุดแล้ว...
ขอบคุณที่อ่านจบจบนะคะ
แล้วคนอื่นๆ เคยเจอความเชื่อมโยงแปลกๆ นี้กันบ้างไหมคะ
ปล.ทั้งหมดนี้คือเรื่องจริงที่ไม่ได้ตกแต่งอะไรเพิ่มเติมเลยค่ะ
น้องเลยได้ชื่อว่า มาว เพราะเวลาเรียกแบบนี้จะวิ่งจู๊ดมาหาทันที ถ้าไม่ได้แอบไปนอนสลบอยู่นะ 🤣
นี่แมวหรือนี่ใคร?
ย้อนกลับไปในปี 2023 จขกท.ช่วยงานหน้าร้านขายอาหารริมทางละแวกบ้าน คืนวันนั้น เป็นช่วงหน้าหนาวแล้ว เจอแมวสีขาวตัวนึงมาวิ่งไปมาแถวร้าน ซึ่งแถวนั้นเป็นที่ๆไม่ค่อยได้เจอแมวจรเท่าไหร่ เห็นหน้าน้องน่ารักมาก มีแต้มสีดำที่หน้าผากข้างซ้าย ทีแรกก็ขำ แปะพลาสเตอร์ไว้บนหน้ารึเปล่า ก็เลยเอาอาหารให้กิน ทีแรกให้แค่เม็ดก่อน
น้องวิ่งไปหลบมุมนั้น มุมนี้เห็นแบบนี้ทุกวัน แต่จขกท.อยู่ในช่วงไม่อยากเลี้ยงอะไรเพิ่มอีกแล้ว เพราะเห็นการสูญเสียมาจะกี่ครั้ง ก็รู้สึกเสียใจทุกครั้ง คิดว่าน้องอยู่ข้างนอกก็น่าจะอิสระดีแล้ว...แต่ว่าก็เห็นเหมือนน้องเหนื่อย น้องไม่สนุก เลยเอาเข้าบ้าน 2 วันแรกที่เข้ามา น้องหายไป แอบไปนอนสลบเพราะปกติที่อยู่ข้างนอกน่าจะระแวงระวังตัวมากเลยไม่ค่อยได้นอนหลับสนิท พอตื่นเดินออกมาก็สำรวจบ้าน
น้องเป็นแมวเลี้ยงง่าย แต่ก็ขี้กลัว เจอเสียงฟ้าร้องจะเดินหมอบๆไปแอบที่มุมต่างๆ ปกติจขกท.เลี้ยงแมวมาหลายรุ่นแต่ไม่เคยมีแมวรุ่นไหนกล้าเข้ามานอนในห้องเลยไม่ว่าจะพยายามเอาเข้ามาขนาดไหน ส่วนน้องเหมือนติดจขกท.มาก เดินตามไปตรงนั้นตรงนี้ เรียกก็มา ห้ามก็หยุด มีแทะมือบ้าง กัดๆ เลียๆ คงหมั่นเขี้ยวคน พอเริ่มตามเข้ามาในห้องได้ ก็เริ่มจะมานอนเหมือนเป็นหน้าที่นะ ที่เข้ามานอน น้องเป็นแมวขี้เกรงใจด้วย อ่อนโยน ตลก และฉลาด.... คืนล่าสุดตอนลืมตาตื่นขึ้นมา เห็นน้องนอนหงายลืมตาแป๋ว แล้วยื่นมือทั้งสองข้างมาจับหน้าจขกท. อ่านมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกว่าเหมือนจะโชคดีที่ได้เจอน้องใช่ไหมคะ แต่มันยังมีเบื้องลึกกว่านั้น....
เพราะว่าย้อนกลับไปอีก ในปี 2020 จขกท.ได้เสียแม่ไป จขกท.เป็นคนติดแม่มาก และอยู่กับแม่มาตลอดชีวิต แม่ป่วยหนัก วันที่แม่น่าจะรู้แล้วว่าเวลาของแม่กำลังจะหมดจู่ๆ แม่ก็พูดขึ้นมาว่า "อุ้งหมีน้อย.." เป็นคำที่น่ารัก ที่แสนเศร้าในเวลานั้น ซึ่งทุกคนในครองครัวก็ได้ยินพร้อมกันในวันนั้น...
ช่วงแรกที่น้องแมวเข้าบ้านมา จขกท.ก็มัวแต่ทำงาน จนวันนั้นนั่งเก้าอี้แล้วน้องมาคลอเคลีย เลยมองลงไปจากมุมนั้น 45 องศา แต้มสีดำบนหน้าผากข้างซ้ายนั้น มองเห็นได้เลยว่าเป็นรูปจันทร์เสี้ยว วินาทีนั้นน้ำตาไหลพราก อุ้มน้องขึ้นมากอด ทำไมน่ะเหรอ...
ก็เพราะว่า แม่จขกท.เป็นคนผิวขาว แม่ชื่อจันทร์ และแม่เป็นคนถนัดซ้าย จขกท.นึกถึงคำที่แม่พูด คำว่า"อุ้งหมีน้อย"พอค้นหาในเน็ตค้นด้วยภาพ ภาพแรกที่ขึ้นมา คืออุ้งเท้าสีชมพูเหมือนกับอุ้งเท้าน้องแมวที่ยื่นมาจับหน้าจขกท.ในตอนเช้าบ่อยๆ เราเข้านอนพร้อมกัน และตื่นพร้อมกันเกือบทุกวัน
น้องชอบไปแอบเกาที่นอนเก่าของแม่ที่เก็บไว้ด้วยนะ พ่อจขกท.แรกๆก็ไม่แน่ใจ แต่ดูๆไปก็รู้สึกไปคล้ายๆกัน ว่าดูเหมือนน้องจะมีความพิเศษจริงๆ ไม่ข่วนเวลาเผลอเลยนะ แล้วก็แคร์คนมากๆ ขี้เล่นมากๆ เป็นแมวอารมณ์ดี...นิสัยเหมือนแม่เลยล่ะ นึกถึงช่วงก่อนแม่จะป่วยหนักเคยบอกแม่ว่า แม่ขึ้นมานอนที่ห้องได้นะ แต่แม่ก็ไม่ยอมขึ้นมานอนเพราะเกรงใจจนวันสุดท้ายที่ได้อยู่กับแม่...
มาวันนี้น้องก็เหมือนตัวแทนแม่นะ ใจนึงจขกท.ก็คิดว่าตัวเองจะทำใจเรื่องเสียแม่ได้แล้ว แต่มันก็มีบางทีที่คิดถึงจับใจ แต่น้องแมวก็ทำให้รู้สึกว่ามันแปลกดีที่บังเอิญขนาดนี้ ซึ่งไม่ว่าจะเกี่ยวข้องกับแม่ไหม แต่ก็จะดูแลเขาให้ดีที่สุดในช่วงที่เขายังอยู่กับเรา...ประมาณนี้ดีที่สุดแล้ว...
ขอบคุณที่อ่านจบจบนะคะ
แล้วคนอื่นๆ เคยเจอความเชื่อมโยงแปลกๆ นี้กันบ้างไหมคะ
ปล.ทั้งหมดนี้คือเรื่องจริงที่ไม่ได้ตกแต่งอะไรเพิ่มเติมเลยค่ะ
น้องเลยได้ชื่อว่า มาว เพราะเวลาเรียกแบบนี้จะวิ่งจู๊ดมาหาทันที ถ้าไม่ได้แอบไปนอนสลบอยู่นะ 🤣