คือเรื่องมีอยู่ว่าเราตอนนี้อยู่ม.3ซึ่งต้องขึ้นม.4ปีหน้าเราไม่มีพ่อมีแม่พ่อแม่เราแยกทางกันทิ้งเราไว้กับยายตาแต่ยายเรามาเสียตาเราเป็นคนเจ้าชู้มีผู้หญิงอื่นบ่อยๆตอนยายเราอยู่บ้านไม่กลับชีวิตครอบครัวเรามาพลิกตอนยายเสียน้าเราก็ไม่มีแรงทำงานต้องลงมาอยู่บ้านทำงานที่บ้านการเงินก็ไม่ค่อยจะดียายเราเสียได้3ปีตาเราได้พายายเลี้ยงคนนี้มาอยู่ทำธุรกิจอยู่นี้น้าๆเราก็ได้ไปยืมตังไว้ยายคนนี้ก็ไม่ค่อยจะชอบยายเลี้ยงกับตาเราก็จะทะเลาะกันบ่อยๆเพราะตาเราให้ตังเราใช้แต่เรามีที่พึ่งเดียวคือตาเพราะแม่ของยายก็แก่มากๆตังไม่ได้น้าเราตังก็ไม่มีเพราะต้องเลี้ยงลูกตัวเองยายเลี้ยงเรากับตาจะชอบทะเลาะเรื่องเราบ่อยๆและชอบพูดว่าเราไม่มีพ่อกับแม่ก็จริงแต่พ่อกับแม่เรายังไม่ตายชอบพูดว่าเราเป็นภาระเสียป่าวเราก็เข้าใจเพราะเขาไม่ใช่แม่เราเขาชอบเทียบเรากับหลานเขาว่าอย่างงั้นอย่างงี้แต่เรากับเขาไม่เหมือนกันหลานเค้าแม่เขารวยมีทุกอย่างให้แต่เรา20ยังหายากและมีเรื่องยายที่อยู่ใกล้บ้านแต่ยายคนนี้เป็นคนไม่ซื่อสัตย์ยายเราก็ชอบไปยุ่งช่วยอยู่ได้เรากับตาไม่ได้ชอบยายคนนี้แต่ยายเราชอบเหลือจนถึงที่สุดเพราะสงสารแต่ทีเราก็ว่านั้นว่านี้ให้ทำแต่แรงงานแลกเงินไปเรียนวันล่ะ40บาทน้อยใจมากยายคนนั้นช่วยเหลือทุกอย่างทีเราอะไรก็ไม่ขนาดเราไปซื้ชุดนักเรียนเราได้ทุนยังต้องให้เราเอามาคืนส่วนตัวเราน้อยใจมากๆ ทุกคนคิดว่าไงคะ?