แยกย้ายหรือไปต่อ

สวัสดีคะเพื่อนไปทุกคน มีประสบการณ์มาเล่าสูกันฟังคะ ส่วนตัวเค้าอายุ30ปี มีลูก3คนคนโตอยู่กับแม่เราที่บ้าน อีก2คนคนละพ่อไม่ได้อยู่กับเรา ส่วนแฟนเราอายุ34ปี มีลูก5คน คนโตยุกับแม่เขาอีก4คนยุกับคนเก่าของเขา คือเรื่องมีอยู่ว่าเค้ากับแฟนอยู่กินกันฉันสามีมาประมานเข้าปีที่6 (เค้าเป็นผญ.แฟนเป้นผช.) ทุกอย่างมีดีมีสุขมีเศร้าปะปนกันไป จนมารู้ตัวสักพัก แรกๆที่คบกันก่อนจะมาอยู่ด้วยกันซึ่งเค้าจะเป้นคนตามใจแฟนตลอดไม่ว่าจะเรื่องเงินเดือนทุกเดือนเงินออกเค้า ก้อโอนให้แฟนหมดทุกบาทอยากกินอยากได้อะไรค่อยขอใช้เอาพอเริ่มย้ายงานย้ายห้อง ก้อต้องเป้นเราที่หยิบยืมกู้เงินเพื่อนร่วมงาน ที่บ้านมาใช้กินใช้อยู่เพราะทางบ้านเราค่อนข้างมีพอควร ทั้งยืมเงินทั้งเรื่องข้าวสารเราเอามาจากทางบ้านเรา คือเราเป้นคนต่างจังหวัดทางภาคอีสาน แฟนเป้นคนปทุมธานี (แฟนเราเป็นอิสลาม) ไม่มีการจัดงานแต่งกันนะ แล้วทีนี้ พอได้งานทำงานที่เดียวกันแฟนและน้องชายของแฟน ตั้งแต่ทำงานแฟนก้อจะมีความหึงหวงเรามากเราคุยเรื่องงานเรื่องอื่นๆกับผช.คนอื่นไม่ได้เลย ซึ่งเมื่อหัวหน้าให้เราไปถามงานพี่ผช.แฟนเราก้อจะทำท่าทางไม่พอใจแบบที่คนอื่นๆในโรงงานก้อเห้นก้อรู้สึกได้ จนเราต้องง้อต้องขอโทษแฟน แบบที่ตะโกนข้ามแผนกไปว่าเราขอโทษเราก้อไม่รุ้ว่าเราผิดอะไรหนักหนาถ้าไม่ทำแบบนี้น เพราะงั้นแฟนเราจะทำน่าบึ่งตึงแล้วก้อจะไม่ทำงาน *คนอื่นจะมองว่าเราเอาใจแฟนแบบผิดๆ* แต่บางทีเราก้อไม่อยากทะเลาะในเรื่องไม่เป้นเรื่องโดยเฉพาะคนเยอะๆมีอะไรค่อยไปคุยกันที่ห้อง แบบนี้คือให้เกียรตินะ เราว่า เรานะเป้นคนเฟรนลี่ไม่ใช่มั่วนะ คือคุยกันได้ทุกเรื่องเป้นกันเอง เป้นแบบนี้เป็นปีๆ เราก้อเริ่มๆจะเอือมกับนิสัยแฟนเราทุกทีๆ จนมาวันนึ่งทำงานเข้าปีที่2แฟนเริ่พูดเรื่องลาออกจากงานเพราะว่าทนแรงกดดันไม่ได้ ทางแผนกแฟนเราถือว่าหนักมากพอสมควรอันนี้เราเข้าใจ แรกไปเราพูดให้แฟนเราไม่คิดเรื่องออกเพราะว่าทำงานด้วยกัยตื่นมาพร้อมกันกลับพร้อมเราก้อโอเครนะ แต่แฟนฝืนใจ เราเรยเปิดอกคุยกันว่าถ้าจะออกจรืงๆก้อเขียนใบลาออกนะ อย่าออกแบบมีเรื่องราวมันไม่ถูก จนตอนนี้เราก้อทำงานอยู่ที่เดิม แฟนขับไลน์แมนเป้นงานประจำ ตื่นเช้าแฟนมาส่งเราที่ทำงาน แล้วแฟนก้ออกไปวิ่งไลน์แม่นต่อ วันแรกที่ทำงานแบบไม่มีแฟนอยู่ด้วยเราก้อทำงานปกติถึงเวลาเบลกเช้า15นาทีเราก้อดูดบุหรี่กินกาแฟคนธรรมดาอย่างทุกวันที่เคยทำ เราว่างก้อโทรถามแฟนนะว่าวันแรกไปวิ่งงานเป็นไงบ้าง โอเครมั้ยก้อคุยปกติ เที่ยง้อทักหาโทรหาปกติ เลิกงานก้อทักหาโทรหาปกติไม่วางสายเรยจนกว่าแฟนจะบอกว่าติดต่อลูกค้าก่อนแล้วก้อว่างสาย สักพักเราก้อโทรหาแฟนแกติ แต่ที่ไม่ปกติคือพื้นที่ส่วนตัวเรา เราก้อไม่เคยจะเอ่ยปากนะ จนมีครั้งนึ่งที่ตอนเบลกทำงานล่วงเวลาปกติเราต้องเบลก15น. แต่คือเราเร่งทำงานให้เสร็จ เพราะจะได้ไม่ค้างคาทีมเราทำงานเส้จหลังจากนั้นเราเบลคช้ากว่าแผนกอื่นๆทีมเราก้อเบลคช้าด้วย ไม่ใช่แค่เราคนเดียวนะเพื่อนในทีมเราด้วยพร้อมใจกันเบลคช้าเพราะงานอันนี้เราไม่ซีเรียส พอเราช้าไม่ได้ทักหรือโทรหาแฟนตามเวลาใช่มั้ย เมสเสจจากแฟนทักมาว่า มีงไม่เบลคไม่โทรหากูหรือทำอะไร เราจึงรีบโทรหาแฟนพร้อมอธิบายให้ฟัง ก้อจะมีบางครั้งที่แฟนไม่ฟัง บล้อกเฟสบล้อกไลน์เรา จนมันเป้นเรื่องปกติสำหรับแฟนเราแล้ว เป้นแบบนี้บ่อยมาก จนเพื่อนในที่ทำงานเขามองเราว่าไม่มีพื้นที่ส่วนตัวแม้กระทั่งเข้าห้องน้ำก้อต้องถือสายกับแฟน กินข้าวบ้าง เอ้อมีอยู่ครั้งนึ่งเราพักเที่ยงกินข้างข้างนอกไม่ได้โทรบอกแฟน กะว่ากินเส้จจะโทรหา พอเส้จจากกินข้าวข้างนอก เราจึงโทรหาแฟนคำแรกที่มันพูดตอนรับสาย แฟน:ทำอะไรพึ่งจะโทรหากู เรา:กินข้าวข้างนอกพึ่งกลับมาถึงโรงงานเลยโทรหา แฟน:ทำไมไมโทหากูหรือกลัวคนอื่นรู่ว่ามีผัวแล้ว เรายังไม่ได้พูดอะไรแฟนก้อตัดสายบล้อกเฟสบล็อกไลน์ เราก้อโทรเบอร์ไปนะแฟนก้อไม่รับเราเลยตัดสินใจไม่อะไรทั้งนั้นค่อยไปคุยที่ห้องหลังจากเลิกงาน พอถึงเวลาเลิกงานเรากลับห้องปกติ ไม่ถึง30นาทีแฟนโทรมา ถามเราว่ากินอะไรจะซื้อเข้าห้อง ซึ่งเวลานั้นเราไม่พูดถึงเรื่องทะเลาะกันนะเราก้อพูดปกติละ เอาง่ายๆนะเราสาบานเรยเราไม่เคยทำตัวแย่นะตอนที่คบกับหรือหลังจากที่อยูด้วยกัน คือแฟนจะให้เราโทรหาตลอดเมื่อเราว่าง ค้างสายทุกครั้งที่เลิกงานตัดสายตอนกลับมาห้อง ปะเด็นอยู่ด้วยกันนะจะไม่ได้อยู่ก้อคือแยกย้ายกันไปทำงานตอนเช้าเลิกงานเข้าห้องก้อเจอกัน จนมาวันนี้ความรู้สึกเรามันทับถมกันมาหลายปีหลายต่อหลายครั้งมีนะที่เราทะเลาะกันเราบอกให้แฟนปรับนิสับต่างคนต่างไปรับเข้าหากันแต่แฟนเราเป้นแบบนี้มาโดยตลอด เอาแต่ใจ ถ้าอยู่ที่ทำงานถ้าไม่พอใจอะไรก้อพาลลงใส่เราหาเครื่องทะเลาะเราทั้งๆที่เราไม่รุ้ว่าเป็นอะไร ผิดอะไร ไม่ใช่ความผิดเราก้อมาลงที่เรา ทำงานอยู่ด้วยกันก้อเกินพอ พอมาขับไลน์แมนงานน้อยมันหาเรื่องทะเลาะกับเรา เรารุ้สึกได้อยู่กันมา6ปีทำไมจะไม่รู้ วันนี้15/5/69ตอนเช้าส่งเราทำงาน พักเบลคเราโทรหา เที่ยงมาเราโทรหา พักเบลคบ่ายเราโทรหา  ใกล้เลิกงานเราทักบอกว่าไม่ได้ทำโอที เราเลิกงานเวลา16.40น. เราตอกบัตรตอนเวลา16.50น.พี่ผญ.ที่โรงงานขับรถจะไปส่งเราที่ห้องพี่สาวคนนี้ส่งเราประจำสนิทกันมาก พอเราขับรถออกจากโรงงานถึงหน้าปากซอยมีร้านขายของชำ เรากะพี่สาวพากันแวะซื้อฟูมูจิบกันคนละขวดกินเส้จว่าจะกลับห้องพอดีผุ้จัดการเราจอดรถแวะมานั่งกินซื้อเลี้ยงด้วยครั้งนี้เราจึงนั่งกินด้วยกัน3คนที่หน้าร้านขายของชำ เราทักบอกแฟนพร้อมแนบรูปส่งไปเวลา17.00
ว่าผุ้จัดการเลี้ยง สักพักแฟนทักมาว่า ยาวๆ หึ เราก้อบอกว่ากินสักพักจะกลับ เราโทรหาแฟนตัดสายเราถามทำไมตัดสาย จนเวลาผ่านมา18.30แฟนโทรมาถามเราว่ากลับยังเราบอกยังกำลังจะพูดต่อแฟนก้อตัดสาย เราโทรกลับแฟนก้อตัดสาย พอดีกินกันเส้จคนละ3ขวดกลับถึงห้อง19.00เราโทรหาแฟนแฟนก้อตัดสาย แต่แฟนพิมมาว่า เราไม่สนใจความรุ้สึกมันเลยทำไมพึ่งจะทักมาบอกนั่งกินกันแล้วเราบอกว่าตอกบัตร16.50ขับรถถึงร้านซื้อของก้อตอน17.00ที่เราทักบอก แฟนเราไม่ฟัง จนเราพิมไปว่าบางที่ก้อเว้นพื้นที่ให้เราบ้างเราไม่ได้กินทุกวัน เราอยากผ่อนคลายกับเรื่องเงินเดือนออกช้าหลายเดือน งานส่งช้า อากาศร้อน เราพยามยามพูดให้เข้าใจ แฟนตอบกลับมาว่าถ้าอยากมีพื้นที่ก้อไม่ต้องคุยไม่ต้องเจออยู่คนเดียวแล้วก้อบล้อกเฟสเราไปเลย เราโมโหมากจนเราโทรไปหาแม่แฟนบอกเล่าเหตุการณ์ให้ฟังแม่แฟนปลอบเราว่าค่อยๆคุยกันแฟนเรามันบ่นอยู่ว่าช่วงนี้งานมันน้อย เราก้อสวนกลับว่าทำไม่มันพาลใส่เขาทำไมมันเอาแต่ใจตัวเองจังละหลายรอบแรล้วนะลูกแม่ทำกับเค้าแบบนี้ทุกครั้งที่เป้นแบบนี้ทะเลาะกันเค้าไม่เคยโทรหาแม่เลยนะ แม่เค้าเป้นลูกสะใภ้แม่เข้าข้างเค้าบ้างไม่ได้หรอ ขนาดแม่เค้าแท้ๆโทรมาขอเงินเค้ายังให้แฟนโอนเงินให้แม่ก่อนเลย แม่เค้าค่อยเอาทีหลังด้วยซ้ำทำไมมันทำกับเค้าแบบนี้ แม่เลี้ยงมันยังไงให้มันเอาแต่ใจแบบนี้ แล้วแม่แฟนก้อบอกอย่าไปโวยวายใส่มันนะรอให้มันใจเย้นลงค่อยคุยกัน เราตอบไปจะไปโวยใส่มันยังไงมันบล้อกเฟสไลน์เค้าหมดแล้ว แล้วแม่แฟนบอกเดี๋ยวโทรคุยกับแฟนเอง แล้วเราก้อตัดสาย เราได้สติมาสักพักนึ่งเราไม่ได้มีความโกรธต่อแม่แฟนนะ แต่เราโมโหที่แฟนไม่สนใจฟังอะไร หลายรอบ ทุกครั้งก้อจะบล้อกเฟสเราไม่ก้อลบเฟสลบไลน์ ชอบหาเครื่องทะเลาะตอนคนเยอะ ซึ่งแบบนั้นเราไม่เคยทำเราให้เกียรติแฟนนะ แต่ดูแฟนเราทำเราสิเวลาของเราเองไม่เคยมีต้องโทรหาตลอด เวลาทะเลาะก้อไม่ฟังอะไรเอาแต่ใจใส่แต่อารมณ์ ชอบโพสต์ลงโซเชียล แม่เราเป้นเพื่อนในเฟสแฟนก้อเห้นแล้วจะโทรมาถามเราว่าเป้นอะไรกันทะเลาะกันหรอ เราไม่อยากให้แม่เราเป้นห่วงเราก้อตอบ ปฎิเสธไปว่า เปล่าสบายดี ทะเลาะกันที่ไรเราไม่เคยโพสต์ไม่เคยบอกแม่ จะบอกก้อแค่พี่สาวที่ทำงานกะเรา เราคอยระบายให้เขาฟังเขาก้อรุ้นะว่าแฟนเราเป้นคนยังไงเพราะเคยทำงานที่เดียวกันเขาเคยเห้นมาแล้ว เราเลยถามใจตัวเองว่าเอายังไงดีในเมื่อเป้นแบบนี้หลายครั้งหลายหน เราไม่อยากทนนะ มันมีความสุขแค่40%อีก60%คือทุกข์ล้วน เราอาจจะทุกข์นะถ้าแยกทางกัน ขอเสียคือเงินเดือนเราออกช้า ค้าใช้จ่ายเราเยอะแต่เราเชื่อว่าเราไหวนะ ข้อดีเราจะไม่ปะสาทเสีย ชีวิตเราอาจจะดีขึ้นก้อได้ใครจะไปรู้ต่างคนต่างแยกย้ายอาจจะเป้นทางเลือกที่ดีถ้ามันจะจบแบบนี้ เพื่อนๆละคิดว่าไง??