ช่วงชีวิตของการเป็น Youtuber ของเรา

กระทู้สนทนา
เพี้ยนสวัสดี

สวัสดีค่ะ วันนี้เราอยากจะมาเล่าว่าการเป็นยูทูปเบอร์แบบไม่เปิดหน้าเป็นยังไง ซึ่งจะต่างจาก vlogger หรือ streamer ที่โชว์หน้ากันมากอยู่ เพราะคนดูเขาไม่รู้หรอกว่าเราหน้าตาเป็นยังไง ทำให้เรามีเสรีมากในการเลือกตัวตน

ช่องของเราเป็น Niche เกี่ยวกับการวาดรูปสายแอนิเมชั่นค่ะ เรื่องราวมีอยู่ว่ามีแวววาดรูปตั้งแต่ยังเดินไม่ได้ เอาปากกา permanent marker ไปวาดตรงขาโซฟาเป็นอนุสาวรีย์ อ้าว เอ้ย ไม่ใช่แล้ว จริงๆ เริ่มทำตั้งแต่อยู่ม.ต้นแบบเล่นๆ ยอดวิวแค่ 1 พัน 2 พัน หลักร้อยก็มี แล้วเราเป็นคนทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ อะไรดูสนุกน่าสนใจเราก็จะวิ่งไปทำอันนั้นแทน เป็นทั้งข้อดีและข้อเสียในตัวเอง เพราะถ้าสนุกมากเราจะทำแต่สิ่งนั้นทั้งวันเลย ไม่สนอย่างอื่น แต่ถ้าไม่น่าสนใจแล้วเราจะหยุดทันทีเหมือนมีใครเอาน้ำมาดับไฟ ช่าาาาาาา
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
เราเป็นคนเรียนรู้เร็วกว่าคนปกติในสิ่งที่เราสนใจค่ะ ทำให้เราเรียนรู้วิธีทำแอนิเมชั่นใช้เวลาไม่นาน 2-3 วัน แล้วลองอัพลงยูทูปดู ยอดคนติดตามประมาณ หลักร้อยแล้วขึ้นมาพันกว่าคน ต่อจากนั้นก็ไม่ได้ทำต่อตอน ม.ปลาย เพราะเรียนหนักมากไม่มีเวลาทำอย่างอื่นเลย


พอมาถึงเรียนมหาลัย เรามีเวลาว่างค่ะ ซะงั้น 555 ไม่เหมือนเรื่องราวที่เขาเล่ากันเหมือนตอนอยู่ ม.ต้น ม.ปลายเลยว่าจะต้องเรียนหนัก

ชิว.... ชิวมาก!

ทำให้เราลองกลับมาคิดถึงช่องยูทูปที่เคยทำไว้นานมาแล้ว และมาลองกลับมาทำใหม่ตอนอยู่ปี 1 ก็มีคนติดตามขึ้นบ้าง อัพได้ประมาณ 3-4 คลิป

เราก็ค่อนข้างเบื่อ เรียนก็สนุกนะ แต่มันไม่มีอะไรน่าสนใจเลยเพราะมีแต่คำนวณกับเลข ถ้าพี่ๆที่เคยผ่านช่วงชีวิตนี้ไปแล้วจะรู้ว่าเราจัดตารางเวลาเองได้.... เราจัดเต็มหน่วยเลยค่ะ 555 พอเกินหน่วย แล้วมีเวลาว่าง เราก็ว่างช่วงที่ไม่มีเรียนช่วงปี 3 ปี 4 เลยไปแอบเรียนกับคนอื่นด้วย โห้ อะไรนิ คนเขาไม่อยากเรียนกันแต่เรากระโจนเข้าหาซะงั้น ไปเรียนกับวิศวะสิ่งแวดล้อมบ้าง โยธาบ้าง สื่อมีเดียบ้าง ศิลปะ สื่อ และเทคโนโลยีบ้าง แต่เรียนไม่ต้องทำงาน ไม่ต้องสอบ ไม่ต้องเก็บเกรดเพราะเราไม่ได้ลงเรียน สวรรค์สำหรับคนอย่างเรา อยากเรียนแต่ไม่อยากเพิ่มงานให้ตัวเอง

หน้าตาอาจารย์ตอนไปเรียนแล้วไม่คุ้นหน้าเราคือ... เขาหยุดสอนกลางคาบเพื่อมาถามเลยว่าเราเป็นนักเรียนใหม่รึปล่าว แสดงว่าอาจารย์แต่ละท่านเขาจำหน้านักศึกษาได้หมดนะ น่ากลัว และน่าชื่นชมมากเลย

ระหว่างเรียนเราก็วาดรูปไปด้วยแล้วค่อยมาตัดต่อทีหลัง กลายเป็นว่าช่วงปี 1-3 ของมหาลัยช่องมันบูมขึ้นมา ซึ่งมาจากการตาม trend ด้วยกับมีการแข่ง animation ใน community กันเองคนเลยหาช่วงเราเจอ

หลังจากนั้นตอนปี 4 เราก็เริ่มทำแบบจริงจัง ต้องอัพคลิปอย่างน้อยทุกๆ 2 สัปดาห์ เรียนไปด้วย วาดรูประหว่างเรียนไปด้วย แหมม ทำไมเราไม่ตั้งใจเรียนขนาดนี้นะ แต่ถ้าเกรดและผลลัพธ์ออกมาดี เชื่อเลย ว่าไม่มีใครมาสนใจหรอกว่าเราจะทำอะไรเวลาว่าง

แย่จังที่ไม่ได้เกียรตินิยม ดันไปตกวิชา Calculus II เข้าตอนปี 1 แม้ว่าตอนจบจะ 3.5 ก็เถอะนะ งือออ ก่ะจะเป็อวดชาวบ้านเขา 555

ใกล้จบแล้ว ทำ Thesis เสร็จแล้วอย่างยากลำบาก ช่วงนี้แหละที่ Youtube เขาออก Feature ใหม่ให้ลง Youtube Shorts หน้ามือเปลี่ยนเป็นหลังมือมาจากไหนไม่รู้ คนติดตามกระโดดจาก 20,000 กว่าเป็นแสนระยะเวลาไม่กี่เดือน ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไงดีที่ทำมาตั้งนานแต่มาได้เพราะคลิปสั้น

ตอนนี้มายังปัจจุบัน ช่วงเวลา 1 ปีที่ผ่านมาหลังจบมหาลัยเราไม่มีวันหยุดเลยจนสุขภาพจิตดิ่งลงเหมือนรถบัสตกหุบเขา

เนื่องจากว่า content สมัยนี้ไปเร็วมากไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ niche ของเรามันจะอยู่ได้ 1-3 เดือน แต่ตอนนี้แค่ 2 อาทิตย์ก็ตามเขาไม่ทันแล้ว ถ้าไม่ทำให้เร็วจะตก trend แล้วพลาดโอกาสยอดคนดู เราคนติดตามเยอะขึ้นก็จริง แต่คนดูเขามาเพราะ Trend ด้วย นึกภาพ tiktok ที่ตาม trend เต้น แต่อันนี้ต้อง วาดรูปให้มันเคลื่อนไหว ก็แย่นะสิ animation เขาไม่ได้ทำได้ง่ายเร็วขนาดนั้น ยิ่งมี ai เข้ามาอีกก็ยิ่งปังเข้าไป

เราตัดส่วนที่ไม่จำเป็นออก ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ต้องวาด เราลดคุณภาพงานลง เราลดการเคลื่อนไหวลง ไม่วาด frame-by-frame เปลี่ยนมาเป็น tweening แทน วาดรูปเดียวแล้วให้มันขยับ แทนที่จะวาดหลายรูปเพื่อให้ได้ชิ้นงานเดียวกัน เพื่อให้ทำได้เร็วขึ้น เยอะขึ้น

2 วันอัพ ... 2 วันอัพ

เราต้องไถ่ดูว่า trend เขากำลังมีอะไรแล้วรีบวาดภายในไม่กี่ชั่วโมงจะได้กระโดดตามทัน

3 วันอัพ ... 4 วันอัพ

ตัวเลขที่เพิ่มขึ้น ยอดคนดูที่เยอะขึ้น รายได้ที่เยอะขึ้นมันทำให้เรารู้สึกดี แต่เริ่มกดดันตัวเองมาก

6 วันอัพ ... 8 วันอัพ

เราไปเปรียบเทียบกับคนอื่น เราไปเจอ Youtuber ที่ทำ niche ด้วยกัน จนเป็นเพื่อนกัน แต่เขาโชคดีมาก คนติดตามพุ่งเป็นล้านภายในไม่กี่เดือน เราก็คิดว่าทำไม ทำไมเราไม่ได้แบบนั้นบ้าง ทำไมเขาทำได้เร็วขนาดนั้น วาดได้เกือบทุกวัน อัพทุกๆ 2 วัน 3 วันจะสร้างรากฐานคนดูได้ ทำไม่ตาม trend เร็วจนไม่ต้องคิดอะไร

9 วันอัพ ... 14 วันอัพ

ผู้ปกครองเห็นว่ามีรายได้ ช่องไปดี ก็อยากให้เราทำเยอะๆ ให้มันสม่ำเสมอ เพราะรายได้ขึ้นอยู่กับการลงคลิป

จนเราไม่ไหว ไม่ไหวที่จะทำต่อ เหนื่อยกับการที่ต้องเครียด การพลาดโอกาส การเอาตัวเองไปเทียบกับเพื่อนกันที่เขาไม่ได้คิดลบเหมือนเราเลย จนเราอิจฉา ไม่อยากเห็นเขาบนหน้าฟีด จนอยากจะหยุดวาดรูปไปด้วยซ้ำ

... 1 เดือนอัพ

เรามาทำอะไรนะ เราทำเพื่ออะไรกัน ทำยูทูปเพื่อเงินหรอ เพื่อให้ดังหรอ เพื่ออะไรกัน...

ยอดวิวตก รายได้ตก คนติดตามน้อยลงระหว่างที่คนอื่นเขาอัพเอา อัพเอา เราเหมือนถูกลืมไปตามกระแส หรือเราควรหยุดดี ไม่ต้องทำเลยดีไหม ไปหางานทำจริงๆเลยน่าจะดีกว่า วันๆคิดเนื้อหายากขึ้น จะให้วาดรูปเหมือนต้องใส่กุญแจมือ ทรมาน

เราจมมานนานมาก พยายามอัพวิดีโอให้ผ่านๆไป ทำแล้วไม่สนุกเหมือนเดิน งาน เหมือนงานประจำที่ต้องกัดฟันทำ ทรมานมาก แต่ทำไมคนอื่น ทำไมเพื่อนเขาทำได้สม่ำเสมอ ทำไม ทำไม ทำไม

...

จนเรามารู้ว่าตัวเราเองทำงานต่างจากคนอื่น สมองมันไม่ยอมที่จะทำอะไรทั้งนั้นถ้าไม่มีน่าสนใจ ไม่สนุก ตื่นเต้น
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
เราปรับวิธีคิดของตัวเอง ไม่โทษตัวเองว่าเราไม่เอาไหน ทำอะไรไม่สุดทาง (ไปโทษสารเคมีในสมองเราเอง โถ) เราเปลี่ยนวิธีทำงาน มีสมุดจดส่วนตัว แทนที่จะทำงานใหญ่ทีเดียว เราหั่นมันเป็นส่วนเล็กๆ ให้เห็นภาพชัดเจนจะได้มีแรงทำต่อ

แล้วเราก็ทำ... เพื่อตัวเอง ทำเพราะมีความสุข ทำเพราะรักในงานแทนที่จะเพื่อคนอื่นเป็นหลัก

เราตาม trend น้อยลง ยอดวิวก็ตก รายได้หลักพันจากเมื่อก่อนเป็นหมื่น แต่คนติดตามยังอยู่ต่อเพราะเขาชอบในเรื่องราวและลายเส้นของเรา เรากับมาให้ความสำคัญกับคุณภาพงานที่เราออก ยอดวิวก็สูง แต่ไม่เยอะเท่าตามกระแส เรามีความสุขขึ้น ไม่เศร้าเท่าไหร่แล้ว

ส่วนเรื่องเปรียบเทียบตัวเองนะหรอ ออ ถ้าจะใช้ social media เราจะเข้าช่องรอง จะได้ไม่ต้องเห็นอะไรก็ตามที่ทำให้เราใจไม่ดี เรื่องเพื่อนก็... เป็นเพื่อนกันอยู่แต่เราจะต้องไม่ดูเลข แค่คุยก็พอเขาดูเหมือนจะถามวันเกิดเราด้วย ของขวัญ...มั้งนะ

เราก็ยังหลงๆ ลืมๆ อยู่ แต่ไม่ได้มีงานประจำ ไม่เป็นไร ไม่เหมือนตอนฝึกงานที่สุดพีคเลย👍

ตอนนี้ก็ปัจจุบัน เรามีร้านค้าออนไลน์ของตัวเองจาก sponsor ขายตัวการ์ตูนเป็น physical product พวกของสะสมบ้าง แล้วก็เริ่มกลับมาลงคลิปยาวแทนที่จะเป็นคลิปสั้นล้วนๆ เพราะอยากกลับมาสร้างเรื่องราวให้กับตัวละคร

คนเขาก็อยากเห็นปลาแซ่บด้วย เพิ่งรู้ว่าชอบปลาแบบนั้นก็มี... โอ ไม่น่าเลย

แต่ก็อย่างว่า ไม่ได้รายได้สักเม็ดเพราะเพลงมันติด copyright ถถถ แต่สุขภาพจิตมันก็กลับมาดี จะไปแลกกับเงินมันก็เทียบไม้ได้หรอกนะ

ถ้าคลิปสั้นได้รายได้หมด เพราะเป็น Shorts Policy ก็ถือว่าดีน้า

ถ้าเราเขียนอะไรผิดก็ขออภัยด้วยนะคะ อยากจะมาเล่าเรื่องราวการเป็น Youtuber เท่านั้นเอง แต่ถ้าเพื่อนๆชอบ เราอาจจะลงรายละเอียดว่าแต่ละคลิปเราต้องทำอะไรบ้างถึงจะได้มาหนึ่งอัน
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่