บอกแม่ รีบไป รีบกลับ ตอนแรกฉันไม่แน่ใจว่าจะไปดีไหม แม่บอก ไปให้มันปล่อง มันผิ่ว มันโปร่งโล่ง ปีไหนมีเตี่ย (เทื่อ, ครั้ง)

ก่อนไป ไพ่ทาโรต์ ทาวเวอร์ หัวตั้ง ฉันก็ เอ๊ะ! จะเป็นเรื่องอะไร หรือเป็นขากลับมา ปรากฏว่าดราม่ากับแม่ไปก่อนแล้ว ฉันก็บ่นแม่ว่า พรุ่งนี้หวยออก อุตส่าห์ประคับประคอง จะถึงอยู่แล้ว มงคลหนีหมด

จากนั้น ตอนแรกแม่ฉันอยากเรียก GRAB ไป แต่ฉันไม่พร้อม เลยบังคับให้แม่ขับไปเองแทน กลัวหาที่จอดไม่ได้ ก็ไปจอดแล้วเดินกัน ฝนตกปรอย ๆ นิด ๆ ละออง ๆ

สรุปก็คือ ไปใส่แบบรีบไป รีบกลับ เดินรอบเจดีย์ 1 รอบ ฉันแทบไม่ได้อธิษฐานอะไรเลย คือไม่กล้าขอเยอะ กลัวสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะข่มกันเอง

ฉันกับแม่ก็อิ่มใจตรงได้ไปบริจาคให้เณร ให้นักเรียน ไว้เป็นทุนการศึกษาน่ะแหละ เป็นโซน โรงเรียน วัด มหาวิทยาลัยสงฆ์ แล้วโรงเรียนใกล้ ๆ ก็จะพานักเรียนมากันเป็นระดับชั้น ๆ เดินต่อแถวกันมา

ไปนี่ก็เน้นถ่ายรูป แต่ไม่ถ่ายเยอะเท่าปีก่อน เห็นภาพเจดีย์ก่อนบูรณะ คือแทบไม่เหลือเค้าเดิม เป็นยุคกรมศิลป์ฟื้นฟู ฉันก็นึกว่าเป็นซากมาตั้งแต่สมัยหริภุญชัย อะไรทำนองนิ

ฉันก็ได้ เทียน มาบูชา ด้วย (ปู่จาเตียน) สมัยก่อน ย่าฉันจะจุดใส่ถาด พร้อมข้าวสาร ดอกไม้ เช่น ดอกเข็ม เด็ดเอาหน้าบ้าน คืนวันยี่เพ็ญ กระมัง แต่พ่อหนาน สมัยนั้นชื่อ พ่อหนานศรี ท่านจะใช้วิธีขูดเทียน ลงอักขระ แต่อันนี้เป็นคล้าย ๆ ลายพิมพ์ยันต์

แล้วอันนี้เป็นเทียนตามวันเกิด ฉันก็เอามาแต่ของตัวเอง เป็นสายมูเตลู อะเนาะ เหมือนเป็นเทียนต่ออายุ สืบชะตา แต่ในใจฉันนี่อยากถูกหวย 555

ประมาณว่า ไหน ๆ ลูกช้างก็จะอายุยืนแล้ว ขอแก่แบบมีกะตังค์โด้ย ไม่รู้จะเป็นการใช้เทียนผิดประเภท หรือเปล่า เดี๋ยวก็ใช้ถาดมารอง กันเทียนล้ม

🕯️🍀🍀