ไอติมยามบ่ายกับความอยากเล็กๆ

ไอติมถ้วยนี้เริ่มต้นจากความตั้งใจว่า “กินนิดเดียวพอ”

แต่พอคำแรกเข้าปาก…สมองปิดระบบความเกรงใจทันที
ถั่วก็ “กรุบอร่อยนะ” เอ้า “อีกคำก็ได้”

รู้ตัวอีกที…เหลือแค่ช้อนกับความสุขเล็กๆ ที่แอบยิ้มคนเดียวบนโต๊ะทำงาน

แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่