มันเกินปัญญาที่นักตำราจะเข้าใจ

เมื่อใช้คำว่าจิตเหมือนกัน นักตำราจึงเข้าใจผิด ว่า จิตแท้จริง หมายถึงจิตสังขารที่ดับ

ทั้งที่จิตสังขารหมายถึงกิริยาจิตของจิตแท้จริง( ความหลงยึดในขันธ์5)

จิตแท้จริงจึงเป็นผู้เห็นทั้งการดับไปของอาการในขันธ์5 และ กิริยาจิตที่ดับไป

มันเป็นเรื่องยากจริงๆ ที่จะทำให้ผู้ภาวนาไม่เป็นจะเข้าใจได้

และเป็นเรื่องเกินปัญญาของผู้ภาวน่ไม่เป็นเช่นกัน ที่จะเข้าใจ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่