จขกท ได้มีโอกาสย้ายมาเรียนรรแห่งหนึ่งซึ่งแน่นอนว่าก็ต้องปรับตัวกันไป แรกๆก็ดีหลังๆเริ่มไม่ใช่ เรื่องมีอยู่ว่าเราเป็นคนไม่ถนัดภาษาอังกฤษเลยค่ะแต่เราชอบที่จะเรียนมันและคุณครูที่เราเคยเจอมาก็ใจดีเปิดกว้างไม่ว่าเราจะพูดผิดพูดถูกเขาก็ยินดีช่วย เปิดใจรับฟังแก้คำผิดให้ แต่พอย้ายมาที่นี่ถึงได้รู้ว่าเราคงจะไม่ได้เจอคุณครูแบบนั้นอีกแล้ว ครูคนนี้คือครูที่มีอายุมากเป็นครูผช.แก่ๆคนหนึ่ง ครูเขาชอบดุพูดจาเสียงดังตะคอกใส่นักเรียน ทำให้คนที่โดนว่ารู้สึกอายเสมอและเราก็เป็นหนึ่งในนั้นที่โดนว่า เราโดนว่าเพราะเราไม่รู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษค่ะ เราตอบคำถามแกไม่ได้ ในตอนนั้นเราไม่รู้คำศัพท์จริงๆค่ะค่อนข้างอ่อนถ้าเทียบกับเพื่อนๆในห้อง พอเราเจอครูที่ดุมากๆเราก็อายที่จะไปเรียนค่ะ รู้สึกกลัวทุกครั้งไม่อยากไปโรงเรียนและกลัวการใช้ภาษาอังกฤษ เราเลยพัฒนาทักษะที่คิดว่าอ่อนค่ะ แต่ไม่ว่ายังไงพอเราโดนครูคนนี้ถามก็จะกดดันตอบไม่ได้บ้างอะไรบ้างเสมอ ส่วนตัวเราไม่ชอบคุณครูที่พูดดังตะคอกแบบนี้เลยค่ะ รู้สึกโง่ทุกครั้งที่เรียนกับครูคนนี้ เพื่อนๆต่างก็กลัวครูคนนี้เหมือนกันค่ะ แปลกมากที่พอถึงวิชานี้เพื่อนๆไม่พากันช่วยเหลือกันแต่เป็นสถานการณ์ที่ต่างคนต่างเอาตัวรอดไม่ให้โดนด่าจากคุณครู บรรยากาศในห้องเรียนก็แย่มากจริงๆค่ะ ทำไม่ถูกใจก็ด่า ดุมากๆ เรียนไปไม่มีความสุขเลยค่ะ ภาษาคือวิชาที่ชอบค่ะแต่ถ้าเรียนกับครูที่ไม่ชอบ เราก็กลัวค่ะว่าจะไม่ชอบสิ่งนี้ไปด้วย(ไม่เคยเจอครูแบบนี้ค่ะ ตั้งแต่เคยเรียนมาพึ่งเคยเจอที่รู้สึกหนักขนาดนี้ ยอมรับค่ะว่ารับมือไม่ได้ รู้สึกว่าเครียดทุกครั้ง กลัวตลอด ก็พยายามไม่ถือสาค่ะเพราะแกอายุมากแล้วแต่ตอนนี้ผู้เรียนเสียสุขภาพจิตมากค่ะ) ขอบคุณที่ให้พื้นที่ระบายค่ะ
ไม่อยากไปเรียนเพราะคุณครูท่านหนึ่ง