สวัสดีพี่ๆทุกคนในพันทิปด้วยนะครับ
ตอนนี้ก็พฤษภาคมแล้ว กำลังจะเปิดเทอม ผมที่เป็น Dek70 ยังไม่มีเป้าหมายการเรียนต่อที่ชัดเจนเลย
ขอเกริ่นสักหน่อยนะครับ
เปิดเทอมนี้ผมขึ้นม.6 อายุ 18 แล้ว โตมาในครอบครัวราชการ เว้นแต่พ่อผมทำเอกชนเคยเป็นพาณิชย์นาวีทำงานบนเรือ เงินดีแต่ปัจจุบันก็ไม่ได้เป็นแล้วเพราะช่วงโควิดก็เจ๊งโน้นนี่ตามเศรษฐกิจช่วงนั้นเหมือนคนอื่นๆ ผมไม่ค่อยมีข้อมูลตรงนี้ แต่ง่ายๆก็ล้มเพราะโควิดแล้วกลับมายืนเหมือนเก่าไม่ได้แล้ว
ตั้งแต่นั้นผมก็โดนที่บ้านกรอกหูมาตลอดว่า ไม่อยากให้ทำเอกชน ดูพ่อเป็นตัวอย่างสิ บลาๆ ถ้าเชื่อฟังกัน ถ้าเรียนอะไรที่จบมารัฐบาลรองรับ มันมั่นคง ไม่เห็นต้องกลัวเศรษฐกิจ จะดีไม่ดีได้เงินเดือนเหมือนเดิม ไม่เสี่ยงโดนไล่ออกด้วย แถมที่บ้านได้สวัสดีการ มีแต่ดีกับดี สิ่งที่เขาเล็งไว้ให้คือ สาธารณะสุข กับครู เพราะอยากให้ผมกลับมาทำงานแถวบ้าน
เดิมทีความฝันของผมคือ นิเทศ ภาพยนตร์ ครับ ผมอยากทำงานเบื้องหนังในวงการนี้มาแต่ไหนแต่ไร ผมมีความฝันมากมายในสายงานนี้ตั้งแต่เด็ก เมื่อก่อนห้องผมจะมีเครื่องเล่นแผ่น DVD ต่อกับทีวี ตอนเด็กๆผมโตมากับ สไปเดอร์แมน อุลตร้าแมนทีก้า กิงกะ มาสไรเดอร์โฟเซ่ ผมจำความฝันแรกได้คืออยากเป็นนักแสดง อยากแปลงร่าง5555 ความฝันของเด็กน่ะครับ แล้วพอโตขึ้นได้ดูหนังที่หลากหลายขึ้น หนังฝรั่ง ไซไฟ ดราม่า หนังไทย บลาๆ ความฝันผมเลยเปลี่ยน ปัจจุบันผมอยากเป็นผู้กำกับหนัง อยากทำค่าย อยากเป็นส่วนหนึ่งและอยากมีชื่อในวงการภาพยนต์ อยากมีชื่ออยู่ตรง credit หนังที่ประสบความสำเร็จสักเรื่อง อยากทำให้คุณภาพของหนังไทยกลับไปเป็นเหมือนเก่า ผมอยากให้ในตลาดหนังไทยในปัจจุบันมีหนังมากกว่าหนังตลก กับ หนังผีตลก อยากให้ไทยมี animation ที่ไปสู่สากลและเนื้อหาไม่เกี่ยวกับวรรณคดีหรือวิถีชีวิตบ้าง และอยากทำซีรีย์แนวอุลตร้าแมนกับมาสไรเดอร์ในไทยสักเรื่อง
แต่นั่นแหละครับ "
ความฝันกับความชอบ มันกินไม่ได้" ผมโดนสอนมาแบบนี้ จนผมลองเปิดใจให้งานรัฐ ลองหาที่พอโอเคดู ไหนๆเราก็เรียนสายวิทย์-คณิตแล้ว เลยลองค้นๆดู รู้สึกเภสัชอุตสาหการ เข้าตาที่สุด เขาก็โอเคเพราะมันได้ทั้งเอกชนและรัฐ ผมเลยยึดเภสัชอุตสาหการมาตลอด ใครถามอยากเรียนอะไรก็ตอบเภสัชอุตสา แต่พอถึงปลายทางจริงๆก็คือตอนนี้ม.6 ผมเริ่มกลับมาลังเล เริ่มใจเป๋กลับไปหานิเทศ เพราะปิดเทอมนี้ผมได้ไปค่ายหนึ่งที่สุราษแล้วเขาติวข้อสอบ A level เคมี กับฟิสิกส์นิดหน่อย ตอนผมจ้องข้อสอบ ผมก็ถามกับตัวเองว่าถ้าเราฝืนเรียนเภสัชไปจริงๆเราจะรอดหรอวะ จะติดรึเปล่าก่อน แล้วถ้าเราต้องทนเรียนในสิ่งที่ไม่ชอบทั้งเคมี ทั้งฟิสิกส์ ทั้งชีวะ คณิต ไป6ปีเลยหรอวะ ไอความคิดที่ว่าฝืนๆไปเดี๋ยวก็จบจะฝืนได้จริงๆหรอ เรียนไปถ้าออกกลางคันก็เสียเวลาเสียเงิน พังกันหมด
พอลองเปิดใจคุยกับที่บ้านเขาก็ยืนยันคำเดิมว่า อยากให้เรียนสาธารณะสุข ครู กับเภสัชที่ผมเคยเสนอไป หรืออย่างน้อยที่สุดไม่สามอย่างนี้ก็ได้ แต่อยากให้เป็นราชการ ผมก็หมดหนทาง เคยมีความคิดที่จะดื้อออกไปทำงานส่งตัวเองเรียนด้วยซ้ำ แต่ก็กลัวเขาจะตัดขาดเพราะความเด็ดขาดของเราอีก
ตอนนี้จึงเหมือนต้องเลือกระหว่าง ฝืนเรียนในสิ่งที่ไม่ชอบแต่มั่นคง กับ ฝันที่ชอบแต่เสี่ยงและที่บ้านไม่ชอบ
แล้วเวลาที่ต้องเลือกก็ใกล้เข้ามาทุกที่ กระทู้นี้อาจจะมีเนื้อหาเยอะไปนิดนะครับ ตรงประเด็นบ้างออกทะเลบ้าง
ผมค่อนข้างเครียดและกดดันเล็กน้อยจึงอยากระบาย + อยากเข้ามาปรึกษาพี่ๆในพันทิปด้วยน่ะครับ ถ้ามีพี่ๆคนไหนมีประสบการณ์เช่นเดียวกับผม
แนะนำน้องคนนี้ได้นะครับ ขอบคุณทุกคำตอบครับ
อยากเรียนในสิ่งที่ที่บ้านไม่สนับสนุน
ตอนนี้ก็พฤษภาคมแล้ว กำลังจะเปิดเทอม ผมที่เป็น Dek70 ยังไม่มีเป้าหมายการเรียนต่อที่ชัดเจนเลย
ขอเกริ่นสักหน่อยนะครับ
เปิดเทอมนี้ผมขึ้นม.6 อายุ 18 แล้ว โตมาในครอบครัวราชการ เว้นแต่พ่อผมทำเอกชนเคยเป็นพาณิชย์นาวีทำงานบนเรือ เงินดีแต่ปัจจุบันก็ไม่ได้เป็นแล้วเพราะช่วงโควิดก็เจ๊งโน้นนี่ตามเศรษฐกิจช่วงนั้นเหมือนคนอื่นๆ ผมไม่ค่อยมีข้อมูลตรงนี้ แต่ง่ายๆก็ล้มเพราะโควิดแล้วกลับมายืนเหมือนเก่าไม่ได้แล้ว
ตั้งแต่นั้นผมก็โดนที่บ้านกรอกหูมาตลอดว่า ไม่อยากให้ทำเอกชน ดูพ่อเป็นตัวอย่างสิ บลาๆ ถ้าเชื่อฟังกัน ถ้าเรียนอะไรที่จบมารัฐบาลรองรับ มันมั่นคง ไม่เห็นต้องกลัวเศรษฐกิจ จะดีไม่ดีได้เงินเดือนเหมือนเดิม ไม่เสี่ยงโดนไล่ออกด้วย แถมที่บ้านได้สวัสดีการ มีแต่ดีกับดี สิ่งที่เขาเล็งไว้ให้คือ สาธารณะสุข กับครู เพราะอยากให้ผมกลับมาทำงานแถวบ้าน
เดิมทีความฝันของผมคือ นิเทศ ภาพยนตร์ ครับ ผมอยากทำงานเบื้องหนังในวงการนี้มาแต่ไหนแต่ไร ผมมีความฝันมากมายในสายงานนี้ตั้งแต่เด็ก เมื่อก่อนห้องผมจะมีเครื่องเล่นแผ่น DVD ต่อกับทีวี ตอนเด็กๆผมโตมากับ สไปเดอร์แมน อุลตร้าแมนทีก้า กิงกะ มาสไรเดอร์โฟเซ่ ผมจำความฝันแรกได้คืออยากเป็นนักแสดง อยากแปลงร่าง5555 ความฝันของเด็กน่ะครับ แล้วพอโตขึ้นได้ดูหนังที่หลากหลายขึ้น หนังฝรั่ง ไซไฟ ดราม่า หนังไทย บลาๆ ความฝันผมเลยเปลี่ยน ปัจจุบันผมอยากเป็นผู้กำกับหนัง อยากทำค่าย อยากเป็นส่วนหนึ่งและอยากมีชื่อในวงการภาพยนต์ อยากมีชื่ออยู่ตรง credit หนังที่ประสบความสำเร็จสักเรื่อง อยากทำให้คุณภาพของหนังไทยกลับไปเป็นเหมือนเก่า ผมอยากให้ในตลาดหนังไทยในปัจจุบันมีหนังมากกว่าหนังตลก กับ หนังผีตลก อยากให้ไทยมี animation ที่ไปสู่สากลและเนื้อหาไม่เกี่ยวกับวรรณคดีหรือวิถีชีวิตบ้าง และอยากทำซีรีย์แนวอุลตร้าแมนกับมาสไรเดอร์ในไทยสักเรื่อง
แต่นั่นแหละครับ "ความฝันกับความชอบ มันกินไม่ได้" ผมโดนสอนมาแบบนี้ จนผมลองเปิดใจให้งานรัฐ ลองหาที่พอโอเคดู ไหนๆเราก็เรียนสายวิทย์-คณิตแล้ว เลยลองค้นๆดู รู้สึกเภสัชอุตสาหการ เข้าตาที่สุด เขาก็โอเคเพราะมันได้ทั้งเอกชนและรัฐ ผมเลยยึดเภสัชอุตสาหการมาตลอด ใครถามอยากเรียนอะไรก็ตอบเภสัชอุตสา แต่พอถึงปลายทางจริงๆก็คือตอนนี้ม.6 ผมเริ่มกลับมาลังเล เริ่มใจเป๋กลับไปหานิเทศ เพราะปิดเทอมนี้ผมได้ไปค่ายหนึ่งที่สุราษแล้วเขาติวข้อสอบ A level เคมี กับฟิสิกส์นิดหน่อย ตอนผมจ้องข้อสอบ ผมก็ถามกับตัวเองว่าถ้าเราฝืนเรียนเภสัชไปจริงๆเราจะรอดหรอวะ จะติดรึเปล่าก่อน แล้วถ้าเราต้องทนเรียนในสิ่งที่ไม่ชอบทั้งเคมี ทั้งฟิสิกส์ ทั้งชีวะ คณิต ไป6ปีเลยหรอวะ ไอความคิดที่ว่าฝืนๆไปเดี๋ยวก็จบจะฝืนได้จริงๆหรอ เรียนไปถ้าออกกลางคันก็เสียเวลาเสียเงิน พังกันหมด
พอลองเปิดใจคุยกับที่บ้านเขาก็ยืนยันคำเดิมว่า อยากให้เรียนสาธารณะสุข ครู กับเภสัชที่ผมเคยเสนอไป หรืออย่างน้อยที่สุดไม่สามอย่างนี้ก็ได้ แต่อยากให้เป็นราชการ ผมก็หมดหนทาง เคยมีความคิดที่จะดื้อออกไปทำงานส่งตัวเองเรียนด้วยซ้ำ แต่ก็กลัวเขาจะตัดขาดเพราะความเด็ดขาดของเราอีก
ตอนนี้จึงเหมือนต้องเลือกระหว่าง ฝืนเรียนในสิ่งที่ไม่ชอบแต่มั่นคง กับ ฝันที่ชอบแต่เสี่ยงและที่บ้านไม่ชอบ
แล้วเวลาที่ต้องเลือกก็ใกล้เข้ามาทุกที่ กระทู้นี้อาจจะมีเนื้อหาเยอะไปนิดนะครับ ตรงประเด็นบ้างออกทะเลบ้าง
ผมค่อนข้างเครียดและกดดันเล็กน้อยจึงอยากระบาย + อยากเข้ามาปรึกษาพี่ๆในพันทิปด้วยน่ะครับ ถ้ามีพี่ๆคนไหนมีประสบการณ์เช่นเดียวกับผม
แนะนำน้องคนนี้ได้นะครับ ขอบคุณทุกคำตอบครับ