มีแต่คนมายืมตังค์ ลำบากใจค่ะ...

เกริ่นมาก่อนว่าเราก็ไม่ได้รวยอะไรนะคะ เราไม่ได้ทำงานประจำด้วยซ้ำค่ะ รายได้ก็ไม่ค่อยคงที่ ยิ่งทำงานในแวดวงดนตรี ช่วงเข้าพรรษายิ่งไม่มีงานเข้าไปใหญ่ แต่ก็ชอบมีคนทักมายืมตังค์ ส่วนมากจะเป็นเพื่อนร่วมงานค่ะ เดี๋ยวทักมายืมเศษเดี๋ยวทักมาขอตังค์แบบตรงๆ ซึ่งเราก็ให้บ้างไม่ให้บ้างเลยช่วงแรกๆเพราะก็เข้าใจว่าณตรงนั้นเขาอาจจะลำบากจริงๆ เพราะเราก็ไม่ได้โตขนาดนั้นค่ะ ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ไม่มีภาระอะไรด้วย แต่คนที่มายืม ไม่ใช่มีแฟนก็มีครอบครัวกันค่ะ พอไม่ให้ ก็จะมาพูดเชิงน้อยใจหรือกดดัน ประมาณว่า ถ้ามีแต่ตังค์สดงั้นไปหาที่โอนมาให้ได้ไหม ถ้าเงินไม่พองั้นไปเบิกมาให้ก่อนได้ไหม บางทีเราก็รำคาญขี้เกียจโกหกเลยให้ๆไป แต่สิ่งที่ได้กลับมาทุกครั้งที่ทวงเงินเลยก็คือ เงินออกไม่ทัน เงินพี่ออกไม่ทันเดี๋ยวพี่ไปเร่งให้นะ ถ้าเป็นเพื่อนร่วมงานก็ เดี๋ยวงานหน้ากูให้นะ ละก็เงียบหายไปเลย ทำเป็นลืมเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น เป็นไปแบบนี้ซ้ำๆจนเราเบื่อ ยิ่งเราเป็นคนที่ยอมคนด้วย 20 30 บาทที่ใครเขายืมไป หลายๆรอบที่ผ่านไปนั้นก็ไม่อยากทวง เพราะอาย แบบ แค่ไม่กี่บาทก็ยังจะทวงเนี่ยนะ ทำไมไม่ให้ๆไปถือว่าได้ทำบุญไปเลย แต่ในความคิดเรา มันควรจะคิดกับกันมากกว่านะ ว่าทำไมเงินแค่นี้ถึงยังไม่คืนอีก เงินแค่นี้ทำไมยังต้องให้ทวง บางคนยืมไปปั่นสล็อต เพราะปั่นไม่ได้ก็มายืมอีกรอบ เราที่เป็นคนไม่สู้คนแล้วต้องยอมมาตลอด วันนี้ก็เหลือจะอดแล้ว เพราะวันนี้ 5 คนทักมายืมตังค์เราคนเดียว 5คนที่มีผัวมีลูกมีครอบครัว ทักมายืมตังค์เด็กอย่างเราที่ไม่มีงานประจำทำด้วยซ้ำ พอบอกไม่มีก็มาถามว่าเงินไปไหนหมด ก็คือฉันไม่ได้ใช้เลยมั้ง ไม่กินข้าวไม่เที่ยวเลยมั้ง ถามมาได้ ถ้าเป็นเราแล้วไปยืมตังค์คนอื่นแล้วเขาบอกไม่มีมันก็คือไม่มีนะ ก็จะไม่ยืมต่อ ถึงมีจริงๆเขาก็อาจจะมีภาระหน้าที่อะไรของเขาที่จะต้องจ่าย มันต้องคิดได้บ้างรึเปล่าว่าเออเรากำลังขอตังค์คนอื่นอยู่นะ หรืออยากได้อย่างเดียวจนลืมมารยาทขั้นพื้นฐานไป วันนี้เหลืออด ก็เลยด่าไป เงียบกริบเลย ทุกคนว่าเราทำถูกไหมคะ รู้สึกว่าด่าแรงไปมากเลย เพราะปกติไม่สู้คนเลยค่ะไม่เคยด่าใครเลย แต่เราก็ไม่อยากโดนเอาเปรียบแล้วเหมือนกัน🥹😅