สวัสดีครับผมขอใช้หางเสียงตามเพศกำเนินนะครับผมไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่มากสุด"ค่ะ" "คะ"คือช่วงปิดเทอมผมไปเที่ยวหาปู่กับย่าครับไปช่วงช่วงแรกๆก็ดีครับปู่กับย่าเค้าดีกับผมนะครับแค่ย่าชอบพูดให้ผมคิดอยู่เลื่อยๆแม่ผมบอกว่าย่าผมเขาเป็นแบบนี้นานแล้วครับเป็นแบบนี้ตลอดย่าชอบพูดแบบไม่คิดถึงใจเราบ้างเลยคนทางนู้นเค้าใช้คำพูดอะไรพวกนี้คงปกติมั้งครับแม่บอกว่าย่าเป็นแบบนี้นานแล้วลูกขอเกริ่นๆนะครับผมโตมาในสังคมที่มองว่าการเป็นแบบผมที่ผมเป็นมันเป็นปกติในสังคมที่ใครเป็นก็เป็นไปเป็นคนดีไม่ทำให้ใครเดือดร้อนก็พอครับ*ถ้าสะดวกอยากให้อ่านทั้งหมดนะครับ*
คือเรื่องทั้งหมดคือตอนผมอยู่นู้นลูกชายเค้าที่เป็นอาผมโทรเข้าเครื่องผมย่าเล่าให้ลูกชายเค้าฟังว่าผมเดินทางมายังไงบ้างแล้วเค้าพูดกับผมกับอาว่าอยากให้ผมกลับรถตู้900บาทอุดร-กรุงเทพฯผมก็บอกไปมันแพงไม่เอาหรอกย่าคือตอนผมเดินทางไปหาเค้าผมหมดไม่ถึง900บาทรวมทุกอย่างเสร็จสับผมมองว่า900บาทยังต้องไปซื้อตั๋วอีก260บาทมันหมดเยอะเกินไปไม่เอาแล้วอาผมก็บอกมันดีนู้นนั้นนี้คือรถตู้มันวิ่งแค่ตอนช่วงเช้าไปถึงก็ค่ำแถมไม่มีรถวิ่งอีกผมต้องอยู่หมอชิตทั้งคืนผมเลยบอกว่าไม่เอาๆแล้วอามาพูดผมรู้สึกไม่ดีอีกคือผมเลยพูดตัดจบว่าเดี๋ยวหนูกลับเองนั่งรถไปกรุงเทพแล้วต่อรถไปลงตังหวัดที่อยู่เองเค้าบอกไปทำตัวเงินตัวทองอะไรที่หมอชิต?
เค้าพูดไม่ดีใส่ผมครับผมเลยเถียงว่าไม่ต้องเป็นห่วงหรอกจะกลับเองกลับเองได้เค้าไม่พอใจครับแล้วอาโกรธครับขู่ผมไปสะทุกผมก็ไม่พอใจใส่บอกผมเป็นประสาทหลอนเหมือนแม่ผมคราวนี้ผมอย่างผมโกรธครับเลยถามว่าจะมายุ่งอะไรด้วยหนักหนาย่าว่าผมว่าอยู่วู่วามคือผมไม่มีสิทธิพูดครับผมเล่าให้แม่ฟังแม่บอกฟังเฉยๆลูกไม่ต้องเถียงหรอกอ่าเป็นแบบนี้แหละชอบพูดให้คนอื่นโดนว่าครับ
ครั้งที่2ผมนั่งดึงผมหงอกให้ย่ามันโทรมาหาย่าผมก็เงียบดึงๆหงอกไปวันนั้นวันสงการต์ครับมันก็พูดไปเลื่อยอวดแอร์ว่าตัวเองได้นอนแอร์บ้างผมนั้งทนร้อนผมเลยบอกว่า"ดีใจด้วย"มันไม่เข้าใจแล้วผมก็เงียบมันว่าผมเป็ยกระเทยควายบ้างผมก็เลย"อือ"มันบอกว่าเค้าสอนมาอย่างนั้นหรอความคิดผมคือผมเคารพสุดๆล้อเลียนบ้างเห็นเป็นตลกไปซะทุกอย่างแล้วมาตำหนิการเลี้ยงดูของครอบครัวผมไม่พอใจครับ ผมได้เถียงมันบ้างย่าใช้คำเดิมอย่าวู่วาม แล้วมันก็พูดกับย่าว่าเนี่ยถ้าใจร้อนแบบนี้จะทำงานกับคนอื่นยังไง ปู่ผม อยู่ตรงนั้นได้บอกอาว่าหยุดพูดสักทีรู้ว่ามันรำคาญก็ยังจะพูดเนาะอาผม มันไม่ฟังครับปู่เลยบอกว่า ถ้ากูตายก็ไม่ต้องมาเผากูนะกูบอกอะไรก็ไม่ฟังกูเลย ส่วนตัวผมคิดว่าคือในยุคนี้ไม่น่ามีมั้งครับที่ต้องพูดอะไรแบบนี้ใส่คนอื่นแล้วตลก ผมคิดว่าไม่มีใครมาพูดถากถางผมแบบนี้เท่าอาผมหรอกครับ หลังจากนั้นผมก็ไม่ติดต่อบล็อกเบอร์บล็อกเฟซเพราะผมไม่คิดจะคุยด้วยแล้ว
มีวันหนึ่งตอนเช้า ผมไปแปรงฟันเปิดไปออกมาจะไปหยิบโฟมล้างหน้า เขาบอกว่าผมไม่ปิดไฟครับผมก็เข้าใจได้ว่าท่าทีผมเหมือนจะเดินผ่านสวิทช์แล้วไม่ยอมปิดไฟแล้วเขา
ก็บอกว่าถ้าอยู่กับย่านะจะสอนได้อยู่คงดีกว่านี้ เล่าให้แม่ฟังแม่เลยบอกว่าถ้าสอนออกมาเหมือนอาน่ะไม่ดีหรอกแม่เลยบอกผมว่าถ้าเค้าพูดไม่ก็ไม่ต้องใส่ใจหรอกความรู้สึกผมตอนนั้นคือถ้ากลับได้เร็วที่สุดก็จะดีเป็นการดีที่สุดหลังจากนั้นทุกครั้งที่อาผมโทรมาย่าผมจะเดินหนีครับทำอะไรอยู่ก็วางหมดเดินหนีเลี่ยงการโดนถากถางเพราะเราเถียงไม่ได้ครับลูกชายเค้าว่าเราเสียๆหายๆเราว่าลูกเค้าไม่ได้เลยครับคำเดียวก็ไม่ได้ทุกความไม่พอใจของผมจะจบที่อย่าวู่วาม
คือโดยส่วนตัวผมคิดว่าปู่กับย่าผมเขาเป็นคนดีครับถึงพ่อผมจะตายไปตั้งแต่เด็กแล้วเขาก็ส่งค่านมผมตั้งแต่เด็กครับตอนผมกลับเขาให้4พันกับ3ร้อยครับผมขอบคุณเค้าครับคือผมดจ็บใจเพราะคำพูดย่าเท่าไหร่ก็ต้องทนเพราะรักครับตอรเด็กมาอยู่กับเค้าเคเาถามอย่างเดียวแม่ได้ผัวใหม่ยังเค้า แพร่ข่าวไปทั้งหมู่บ้านเลยครับ ผมก็บอกว่าไม่มีมันก็ไม่จบครับเป็นแบบนั้นเกือบ 4 เดือนปัจจุบันแม่ผมก็โสดเหมือนเดิมครับ
พอเดินทางถึงบ้านวันศุกร์เขาก็โทรมาหาครับ ผมก็เล่าให้ฟังว่า ไปเที่ยวเซ็นทรัลนั่งรถไฟเป็นยังไง ผมบอกเค้าว่าสนุกดีก็เลยบอกว่า___(ชื่ออา)มันไม่บอกหรอเค้าถาม เรียกใครว่ามัน จากนั้นผมก็เล่าเลยครับ ว่าตั้งแต่ผมอยู่นู่นผมไม่เคารพ อาแล้วเพราะว่าคำพูดคำจามาถากถางผมแบบนี้ผมไม่ชอบครับ หรือจะเรื่อง ที่หน้าเข้าข้างลูกชายเขา ผมก็เลยถามผมน้อยใจแล้วไม่เข้าข้างผมบ้างล่ะ ผมทำอะไรก็บอกผมวู่วาม บอกผมใจร้อน แล้วย่ามีสิทธิ์อะไรให้ลูกย่ามาพูดทางทางผมแบบนี้เพราะว่าส่งเงินให้ผมหรอ ทำไมยอมให้มันมาว่าผมว่าไอ้กระเทยควายมาพูดเยาะเย้ยผมอย่างนู้นอย่างนี้ ผมก็เลยบอกไปเลยว่า วันที่มันโทรมายุ่งเรื่องเดินทางผมน่ะพูดตามตรงเลยนะผมไม่ต้องการให้มาก้าวก่ายการเดินทางของผมรู้ว่าเป็นห่วงอยากให้เดินทางสบายรู้แต่ไม่ต้องการครับผมสะดวกแบบนี้ ย่าก็บอกว่าที่บอกผมว่าอย่าวู่วาม คือไม่อยากให้พูดเสียงดังหรอกข้างบ้านก็จะรู้แค่นี้เลยครับ เขาก็บอกว่าลูกชายเขาอ่ะแค่หยอกหลานเฉยๆเห็นหลานไปอยู่บ้านแม่เขาเขาก็เลยหยอก ผมเลยเล่าให้เขาฟังว่าตอนเด็กจำได้ไหม ผมไม่ให้มันยืม Power Bank ไม่ให้ยืมสายชาร์จ ย่ารู้แล้วย่าทำยังไง ย่าบอกผมใจแคบ หวงของ ด่าผมให้ใจแคบอย่างนู้นอย่างนี้หวงของ สุดท้ายสายชาร์จผมมันก็เอาไปครับ ย่าก็เลยซื้ออันใหม่มาให้ ช้าจนเครื่องร้อนแบตไม่ขึ้นซักเปอร์เซ็นต์เดียว ตอนนั้นจะไปทำงานกรุงเทพฯผมไม่ให้มันเอากล่องที่ผมห่อเสื้อผ้ามา ย่าเอามีดมาฟันตีนผม ย่าบอกว่าย่าแค่หยอก😒 ปกติหยอกเล่นในความคิดทุกคนนี่หมายถึงยังไง ครับ สุดท้ายวันนั้นที่โทรคุยกันผมไม่อยากให้เขาคิดมากผมเลยบอกว่าโอเคอาหยอกแต่ว่าผมคิดมากเอง ผมไม่ตลกกับคำหยอกที่มันไม่ตลกเอง ย่ายังเล่าว่าพ่อผมก็เป็นคนพูดแบบนี้เหมือนกันพ่อผมตายตอน2ขวบเอามาพูดแล้วได้ประโยชน์อะไรครับ
แม่เล่าให้ฟังว่าอามันชอบพูดให้พ่อโดนด่าย่าก็เข้าข้างมันอีกจนมันโตมาเป็นแบบนี้ตั้งแต่พ่อตายอะป้าครอบครัวทางพอก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่มีปู่กับยานี่แหละดีดเวยที่เหลือไม่ดีสักคนหรอกแม่เสริมอีกว่าถ้าย่าบอกว่าย่าสอนแล้วดีกว่าแม่สอนให้ยกตัวอย่างลูกชายเค้าให้เค้ารู้สิแม่บอกว่าตอนอยู่บ้านเราโทรมาหาหลานพูดดีทุกอย่างทั้งอาทั้งย่าพอไปถึงพูดแบบนี้ใส่ แม่ถึงอยากให้อยู่บ้านไง
การเลี้ยงดูของปู่กับย่าดีทุกอย่างครับไม่มีที่ติได้อะไรก็ซื้อให้เงินตอนมีก็ส่งให้ไม่ขาดตกบกพร่องบุญคุณเค้าผมไม่ลืมหรอกครับแต่ทำไมเรื่องคำพูดต้องพูดอะไรแย่ๆใส่ทำอะไรนิดๆหน่อยติทุกเรื่องล่าสุดโทรมาหาผมผมนั่งถัดโครเชต์อยู่เค้าก็บอกว่าเพราะครึ่งๆไงเลยทำอะไรแบบนี้ผมแกล้งขำๆไปในใจนี่หน้าตึงละครับแค่ไม่อยากให้คนแก่คิดมากครับ
ที่อยากถามทุกท่านในวันนี้เพราะชอบคิดถึงเรื่องแบบนี้อยู่เสมอสงสัยกับตนเองว่าเราผิดไหม
คือผมมีสิทธิโกรธไหมครับ?
สิ่งที่เขาหยอกผมตลกไหมสำหรับคนอื่น?
ผมจะพยายามอ่านทุกความคิดเห็นนะครับนะครับผมรับฟังทุกความเห็นต่างนะครับขอบพระคุณครับ🙏🏻
ปรึกษาหน่อยครับ
คือเรื่องทั้งหมดคือตอนผมอยู่นู้นลูกชายเค้าที่เป็นอาผมโทรเข้าเครื่องผมย่าเล่าให้ลูกชายเค้าฟังว่าผมเดินทางมายังไงบ้างแล้วเค้าพูดกับผมกับอาว่าอยากให้ผมกลับรถตู้900บาทอุดร-กรุงเทพฯผมก็บอกไปมันแพงไม่เอาหรอกย่าคือตอนผมเดินทางไปหาเค้าผมหมดไม่ถึง900บาทรวมทุกอย่างเสร็จสับผมมองว่า900บาทยังต้องไปซื้อตั๋วอีก260บาทมันหมดเยอะเกินไปไม่เอาแล้วอาผมก็บอกมันดีนู้นนั้นนี้คือรถตู้มันวิ่งแค่ตอนช่วงเช้าไปถึงก็ค่ำแถมไม่มีรถวิ่งอีกผมต้องอยู่หมอชิตทั้งคืนผมเลยบอกว่าไม่เอาๆแล้วอามาพูดผมรู้สึกไม่ดีอีกคือผมเลยพูดตัดจบว่าเดี๋ยวหนูกลับเองนั่งรถไปกรุงเทพแล้วต่อรถไปลงตังหวัดที่อยู่เองเค้าบอกไปทำตัวเงินตัวทองอะไรที่หมอชิต?
เค้าพูดไม่ดีใส่ผมครับผมเลยเถียงว่าไม่ต้องเป็นห่วงหรอกจะกลับเองกลับเองได้เค้าไม่พอใจครับแล้วอาโกรธครับขู่ผมไปสะทุกผมก็ไม่พอใจใส่บอกผมเป็นประสาทหลอนเหมือนแม่ผมคราวนี้ผมอย่างผมโกรธครับเลยถามว่าจะมายุ่งอะไรด้วยหนักหนาย่าว่าผมว่าอยู่วู่วามคือผมไม่มีสิทธิพูดครับผมเล่าให้แม่ฟังแม่บอกฟังเฉยๆลูกไม่ต้องเถียงหรอกอ่าเป็นแบบนี้แหละชอบพูดให้คนอื่นโดนว่าครับ
ครั้งที่2ผมนั่งดึงผมหงอกให้ย่ามันโทรมาหาย่าผมก็เงียบดึงๆหงอกไปวันนั้นวันสงการต์ครับมันก็พูดไปเลื่อยอวดแอร์ว่าตัวเองได้นอนแอร์บ้างผมนั้งทนร้อนผมเลยบอกว่า"ดีใจด้วย"มันไม่เข้าใจแล้วผมก็เงียบมันว่าผมเป็ยกระเทยควายบ้างผมก็เลย"อือ"มันบอกว่าเค้าสอนมาอย่างนั้นหรอความคิดผมคือผมเคารพสุดๆล้อเลียนบ้างเห็นเป็นตลกไปซะทุกอย่างแล้วมาตำหนิการเลี้ยงดูของครอบครัวผมไม่พอใจครับ ผมได้เถียงมันบ้างย่าใช้คำเดิมอย่าวู่วาม แล้วมันก็พูดกับย่าว่าเนี่ยถ้าใจร้อนแบบนี้จะทำงานกับคนอื่นยังไง ปู่ผม อยู่ตรงนั้นได้บอกอาว่าหยุดพูดสักทีรู้ว่ามันรำคาญก็ยังจะพูดเนาะอาผม มันไม่ฟังครับปู่เลยบอกว่า ถ้ากูตายก็ไม่ต้องมาเผากูนะกูบอกอะไรก็ไม่ฟังกูเลย ส่วนตัวผมคิดว่าคือในยุคนี้ไม่น่ามีมั้งครับที่ต้องพูดอะไรแบบนี้ใส่คนอื่นแล้วตลก ผมคิดว่าไม่มีใครมาพูดถากถางผมแบบนี้เท่าอาผมหรอกครับ หลังจากนั้นผมก็ไม่ติดต่อบล็อกเบอร์บล็อกเฟซเพราะผมไม่คิดจะคุยด้วยแล้ว
มีวันหนึ่งตอนเช้า ผมไปแปรงฟันเปิดไปออกมาจะไปหยิบโฟมล้างหน้า เขาบอกว่าผมไม่ปิดไฟครับผมก็เข้าใจได้ว่าท่าทีผมเหมือนจะเดินผ่านสวิทช์แล้วไม่ยอมปิดไฟแล้วเขา
ก็บอกว่าถ้าอยู่กับย่านะจะสอนได้อยู่คงดีกว่านี้ เล่าให้แม่ฟังแม่เลยบอกว่าถ้าสอนออกมาเหมือนอาน่ะไม่ดีหรอกแม่เลยบอกผมว่าถ้าเค้าพูดไม่ก็ไม่ต้องใส่ใจหรอกความรู้สึกผมตอนนั้นคือถ้ากลับได้เร็วที่สุดก็จะดีเป็นการดีที่สุดหลังจากนั้นทุกครั้งที่อาผมโทรมาย่าผมจะเดินหนีครับทำอะไรอยู่ก็วางหมดเดินหนีเลี่ยงการโดนถากถางเพราะเราเถียงไม่ได้ครับลูกชายเค้าว่าเราเสียๆหายๆเราว่าลูกเค้าไม่ได้เลยครับคำเดียวก็ไม่ได้ทุกความไม่พอใจของผมจะจบที่อย่าวู่วาม
คือโดยส่วนตัวผมคิดว่าปู่กับย่าผมเขาเป็นคนดีครับถึงพ่อผมจะตายไปตั้งแต่เด็กแล้วเขาก็ส่งค่านมผมตั้งแต่เด็กครับตอนผมกลับเขาให้4พันกับ3ร้อยครับผมขอบคุณเค้าครับคือผมดจ็บใจเพราะคำพูดย่าเท่าไหร่ก็ต้องทนเพราะรักครับตอรเด็กมาอยู่กับเค้าเคเาถามอย่างเดียวแม่ได้ผัวใหม่ยังเค้า แพร่ข่าวไปทั้งหมู่บ้านเลยครับ ผมก็บอกว่าไม่มีมันก็ไม่จบครับเป็นแบบนั้นเกือบ 4 เดือนปัจจุบันแม่ผมก็โสดเหมือนเดิมครับ
พอเดินทางถึงบ้านวันศุกร์เขาก็โทรมาหาครับ ผมก็เล่าให้ฟังว่า ไปเที่ยวเซ็นทรัลนั่งรถไฟเป็นยังไง ผมบอกเค้าว่าสนุกดีก็เลยบอกว่า___(ชื่ออา)มันไม่บอกหรอเค้าถาม เรียกใครว่ามัน จากนั้นผมก็เล่าเลยครับ ว่าตั้งแต่ผมอยู่นู่นผมไม่เคารพ อาแล้วเพราะว่าคำพูดคำจามาถากถางผมแบบนี้ผมไม่ชอบครับ หรือจะเรื่อง ที่หน้าเข้าข้างลูกชายเขา ผมก็เลยถามผมน้อยใจแล้วไม่เข้าข้างผมบ้างล่ะ ผมทำอะไรก็บอกผมวู่วาม บอกผมใจร้อน แล้วย่ามีสิทธิ์อะไรให้ลูกย่ามาพูดทางทางผมแบบนี้เพราะว่าส่งเงินให้ผมหรอ ทำไมยอมให้มันมาว่าผมว่าไอ้กระเทยควายมาพูดเยาะเย้ยผมอย่างนู้นอย่างนี้ ผมก็เลยบอกไปเลยว่า วันที่มันโทรมายุ่งเรื่องเดินทางผมน่ะพูดตามตรงเลยนะผมไม่ต้องการให้มาก้าวก่ายการเดินทางของผมรู้ว่าเป็นห่วงอยากให้เดินทางสบายรู้แต่ไม่ต้องการครับผมสะดวกแบบนี้ ย่าก็บอกว่าที่บอกผมว่าอย่าวู่วาม คือไม่อยากให้พูดเสียงดังหรอกข้างบ้านก็จะรู้แค่นี้เลยครับ เขาก็บอกว่าลูกชายเขาอ่ะแค่หยอกหลานเฉยๆเห็นหลานไปอยู่บ้านแม่เขาเขาก็เลยหยอก ผมเลยเล่าให้เขาฟังว่าตอนเด็กจำได้ไหม ผมไม่ให้มันยืม Power Bank ไม่ให้ยืมสายชาร์จ ย่ารู้แล้วย่าทำยังไง ย่าบอกผมใจแคบ หวงของ ด่าผมให้ใจแคบอย่างนู้นอย่างนี้หวงของ สุดท้ายสายชาร์จผมมันก็เอาไปครับ ย่าก็เลยซื้ออันใหม่มาให้ ช้าจนเครื่องร้อนแบตไม่ขึ้นซักเปอร์เซ็นต์เดียว ตอนนั้นจะไปทำงานกรุงเทพฯผมไม่ให้มันเอากล่องที่ผมห่อเสื้อผ้ามา ย่าเอามีดมาฟันตีนผม ย่าบอกว่าย่าแค่หยอก😒 ปกติหยอกเล่นในความคิดทุกคนนี่หมายถึงยังไง ครับ สุดท้ายวันนั้นที่โทรคุยกันผมไม่อยากให้เขาคิดมากผมเลยบอกว่าโอเคอาหยอกแต่ว่าผมคิดมากเอง ผมไม่ตลกกับคำหยอกที่มันไม่ตลกเอง ย่ายังเล่าว่าพ่อผมก็เป็นคนพูดแบบนี้เหมือนกันพ่อผมตายตอน2ขวบเอามาพูดแล้วได้ประโยชน์อะไรครับ
แม่เล่าให้ฟังว่าอามันชอบพูดให้พ่อโดนด่าย่าก็เข้าข้างมันอีกจนมันโตมาเป็นแบบนี้ตั้งแต่พ่อตายอะป้าครอบครัวทางพอก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่มีปู่กับยานี่แหละดีดเวยที่เหลือไม่ดีสักคนหรอกแม่เสริมอีกว่าถ้าย่าบอกว่าย่าสอนแล้วดีกว่าแม่สอนให้ยกตัวอย่างลูกชายเค้าให้เค้ารู้สิแม่บอกว่าตอนอยู่บ้านเราโทรมาหาหลานพูดดีทุกอย่างทั้งอาทั้งย่าพอไปถึงพูดแบบนี้ใส่ แม่ถึงอยากให้อยู่บ้านไง
การเลี้ยงดูของปู่กับย่าดีทุกอย่างครับไม่มีที่ติได้อะไรก็ซื้อให้เงินตอนมีก็ส่งให้ไม่ขาดตกบกพร่องบุญคุณเค้าผมไม่ลืมหรอกครับแต่ทำไมเรื่องคำพูดต้องพูดอะไรแย่ๆใส่ทำอะไรนิดๆหน่อยติทุกเรื่องล่าสุดโทรมาหาผมผมนั่งถัดโครเชต์อยู่เค้าก็บอกว่าเพราะครึ่งๆไงเลยทำอะไรแบบนี้ผมแกล้งขำๆไปในใจนี่หน้าตึงละครับแค่ไม่อยากให้คนแก่คิดมากครับ
ที่อยากถามทุกท่านในวันนี้เพราะชอบคิดถึงเรื่องแบบนี้อยู่เสมอสงสัยกับตนเองว่าเราผิดไหม
คือผมมีสิทธิโกรธไหมครับ?
สิ่งที่เขาหยอกผมตลกไหมสำหรับคนอื่น?
ผมจะพยายามอ่านทุกความคิดเห็นนะครับนะครับผมรับฟังทุกความเห็นต่างนะครับขอบพระคุณครับ🙏🏻