หนูอยากรู้ว่าสิ่งที่หนูเจอคืออะไรกันแน่คะ หนูเหมือนเคยตายไปแล้วครั้งหนึ่ง**
สวัสดีค่ะพี่ๆ ทุกคน หนูมีเรื่องที่ค้างคาใจมากจนอยากจะมาถามหาคำตอบ คือหนูรู้สึกเหมือนตัวเองเคยตายไปแล้วครั้งหนึ่งจริงๆ เรื่องมันเริ่มจากเมื่อวันจันทร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ 2569 ช่วงบ่ายๆ วันนั้นหนู **ขี่รถเร็ว** บิดหมดปลอก ความเร็วประมาณ 80-100 กม./ชม. **(คือหนูเป็นคนชอบขี่รถเร็วอยู่แล้วค่ะ😓😅 จะบิดหมดปลอกตรงที่ขี่ได้แต่ก็มีชะลอบ้างตามจังหวะ)** สาเหตุที่บิดเพราะมีรถพ่วง 18 ล้อขี่จี้ตามตูดมาตอนแรกเลยต้องบิดหนี พอหนูคิดว่าหนีพ้นแล้วหนูก็กำลังจะเลี้ยวเข้าซอย หนูเปิดไฟเลี้ยวแล้วนะคะแต่จังหวะนั้นเผลอไปเลี้ยวตัดหน้าเขา ทำให้รถพ่วงคันนั้นเขาต้องเบรกกะทันหันจนส่วนพ่วงมันสะบัดมาฟาดโดน **ไฟท้ายรถหนูแตก** แล้วหนูก็รถล้มลงไปเลย
ตอนนั้นคนเห็นเหตุการณ์คิดว่าหนูไม่รอดแน่ๆ ค่ะ ความจริงหนูจะขี่หนีไปเลยก็ได้แต่หนูไม่ทำ หนูตัดสินใจเดินเข้าไปหาเขา ทั้งที่ในใจก็กลัวมากว่าเขาจะด่าหรือจะตบหนูไหม แต่ผิดคาดมากค่ะ ป้ากับลุงเจ้าของรถ (อายุประมาณ 40-50 ปี) ท่านน่ารักและใจดีมากๆ ท่านตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่ไม่ได้ด่าหรือเอาเรื่องหนูเลย เราได้ขอโทษกันและกัน แถมท่านยังให้ค่าทำขวัญหนูมาอีก 400 บาทด้วย หนูอยากชื่นชมและขอบคุณป้ากับลุงสองคนนั้นจริงๆ ค่ะที่เมตตาหนู ส่วนตัวหนูตอนนั้นแค่เป็นแผลค่ะ รถก็มีแค่ไฟท้ายที่แตกไป พอไปถึงโรงพยาบาล หนูนี่แทบต้องนั่งรถเข็นเลยค่ะ เพราะแผลมันเริ่มตึงๆ จนเดินลำบาก
หลังจากนั้นประมาณ 2 อาทิตย์ หนูก็ติดไข้ต่อมาจากน้อง เพราะน้องเป็นไข้เรื้อรังแล้วเอาหมอนมานอนในห้องด้วยกัน ถึงจะไม่ได้นอนติดกันแต่นอนห้องเดียวกันมันก็เลยติดไข้มาด้วย ครั้งนี้หนูเป็นไข้หนักมากจนไม่มีชีวิตชีวา ในหัวคือรู้สึกว่าอยู่ไปก็ไร้ค่า ตายให้มันจบๆ ไปก็ดี หนูพยายามฝืนไม่กินยาแต่สุดท้ายก็ทนทรมานไม่ไหวจนต้องกิน รู้ไหมคะตอนนั้นหนูไม่กลัวอะไรเลย ทั้งที่ปกติหนูเป็นคนขี้กลัวผีมาก เรื่องอาจารย์ยอดหนูยังไม่อยากฟังเลยถ้าเป็นเรื่องผี ก่อนหน้านั้นหนูฟังแต่อาจารย์ยอดเรื่องเวรกรรมไม่ได้ฟังเรื่องผีก่อนนอน แต่พอเริ่มไม่สบายอ่ะคือรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือไรแล้ว อยู่ไปก็ไม่มีแฟนอยู่ดีเพราะว่าไม่มีอะไรให้เป็นจุดยึดการมีชีวิตอยู่ตอนนั้นไม่มีอารมณ์เศร้าไม่มีอะไรเลยรู้สึกว่างเปล่า หนูปวดหัวจนหนูเห็นภาพหลอนจางๆ ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย เห็นเสื้อผ้ากางเกงชัดแต่ไม่เห็นหัวเพราะความมืดบังไว้ คนแรกที่หนูเห็นคือผู้ชายวัยรุ่นอายุประมาณ 15-16 ปี ตัวผอมขาลีบ มายืนตรงหน้าเตียงหนูตอนที่หนูเปิดหน้าต่างทิ้งไว้ตอนกลางคืนแล้วภาพก็จางไป
แล้วมีอยู่ตอนหนึ่งช่วงประมาณ 11 โมง หนูหลับไปพร้อมกับฟังเรื่องผี เชื่อไหมคะตอนที่หนูหลับเหมือนหนูหลับลึกมากจนไม่รู้สึกอะไรเลย หนูรู้สึกว่าตัวลอยขึ้นมา ไม่รู้สึกถึงสัมผัสกับที่นอน ไม่ได้ยินเสียงข้างนอกเลย ทั้งที่ปกติถ้าหนูนอนช่วงเช้าๆ เที่ยงๆ สายๆ อย่างนี้ หนูจะยังพอรู้สึกตัวอยู่บ้างพอจะได้ยินเสียงข้างนอกอยู่ แต่นี่มันเหมือนหลับลึกจนไม่ฝืนเหมือนคนไหลตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ในความฝันหนูเห็นแต่ความว่างเปล่าที่มีแต่ความมืดเหมือนที่หนูเคยตั้งทฤษฎีไว้ หนูมองไปที่มือตัวเองเห็นว่ามันจางๆ เหมือนวิญญาณ แล้วพอมองลงไปหนูก็เห็นศพตัวเองนอนอยู่ สภาพเหมือนคนหลับเฉยๆ แต่ตาเขียวๆ เหมือนคนไหลตาย ตอนนั้นตกใจนะแต่ทำอะไรไม่ได้ หลังจากนั้นหนูจำเหตุการณ์ไม่ได้อีกเลย เหมือนตื่นมาอีกฝันหนึ่งที่เป็นฝันธรรมดาปกติ
หนูพูดกับตัวเองในฝันตอนที่อยู่ในความมืดเท่าที่หนูจำได้นะ หนูพูดว่า "หนูตายไปแล้วเหรอ?" ความรู้สึกตอนนั้นคือไม่รู้สึกเจ็บเลยค่ะ และตัวลอยไม่รู้สึกสัมผัสที่นอนเลย หนูอยากถามพี่ๆ ว่า อาการที่หนูเห็นภาพหลอนจางๆ ตอนไข้ขึ้นหนัก กับความรู้สึกเหมือนคนไหลตายแบบนี้ มันเกิดจากภาวะทางจิตที่หนูกำลังดิ่ง หรือมันมีโอกาสจะเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติไหมคะ? แล้วทำไมตอนนั้นหนูถึงไม่มีความกลัวเลย ทั้งที่ปกติหนูขี้กลัวมาก หนูอยากเข้าใจตัวเองจริงๆ ค่ะ ขอบคุณพี่ๆ ที่เข้ามาอ่านนะคะ(คือว่าหนูอายุ14จะย่าง15แล้วคะ)
จากอุบัติเหตุรถพ่วงสู่ภาวะไข้หนักจนเห็นศพตัวเอง... ใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้างไหมคะ?
สวัสดีค่ะพี่ๆ ทุกคน หนูมีเรื่องที่ค้างคาใจมากจนอยากจะมาถามหาคำตอบ คือหนูรู้สึกเหมือนตัวเองเคยตายไปแล้วครั้งหนึ่งจริงๆ เรื่องมันเริ่มจากเมื่อวันจันทร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ 2569 ช่วงบ่ายๆ วันนั้นหนู **ขี่รถเร็ว** บิดหมดปลอก ความเร็วประมาณ 80-100 กม./ชม. **(คือหนูเป็นคนชอบขี่รถเร็วอยู่แล้วค่ะ😓😅 จะบิดหมดปลอกตรงที่ขี่ได้แต่ก็มีชะลอบ้างตามจังหวะ)** สาเหตุที่บิดเพราะมีรถพ่วง 18 ล้อขี่จี้ตามตูดมาตอนแรกเลยต้องบิดหนี พอหนูคิดว่าหนีพ้นแล้วหนูก็กำลังจะเลี้ยวเข้าซอย หนูเปิดไฟเลี้ยวแล้วนะคะแต่จังหวะนั้นเผลอไปเลี้ยวตัดหน้าเขา ทำให้รถพ่วงคันนั้นเขาต้องเบรกกะทันหันจนส่วนพ่วงมันสะบัดมาฟาดโดน **ไฟท้ายรถหนูแตก** แล้วหนูก็รถล้มลงไปเลย
ตอนนั้นคนเห็นเหตุการณ์คิดว่าหนูไม่รอดแน่ๆ ค่ะ ความจริงหนูจะขี่หนีไปเลยก็ได้แต่หนูไม่ทำ หนูตัดสินใจเดินเข้าไปหาเขา ทั้งที่ในใจก็กลัวมากว่าเขาจะด่าหรือจะตบหนูไหม แต่ผิดคาดมากค่ะ ป้ากับลุงเจ้าของรถ (อายุประมาณ 40-50 ปี) ท่านน่ารักและใจดีมากๆ ท่านตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่ไม่ได้ด่าหรือเอาเรื่องหนูเลย เราได้ขอโทษกันและกัน แถมท่านยังให้ค่าทำขวัญหนูมาอีก 400 บาทด้วย หนูอยากชื่นชมและขอบคุณป้ากับลุงสองคนนั้นจริงๆ ค่ะที่เมตตาหนู ส่วนตัวหนูตอนนั้นแค่เป็นแผลค่ะ รถก็มีแค่ไฟท้ายที่แตกไป พอไปถึงโรงพยาบาล หนูนี่แทบต้องนั่งรถเข็นเลยค่ะ เพราะแผลมันเริ่มตึงๆ จนเดินลำบาก
หลังจากนั้นประมาณ 2 อาทิตย์ หนูก็ติดไข้ต่อมาจากน้อง เพราะน้องเป็นไข้เรื้อรังแล้วเอาหมอนมานอนในห้องด้วยกัน ถึงจะไม่ได้นอนติดกันแต่นอนห้องเดียวกันมันก็เลยติดไข้มาด้วย ครั้งนี้หนูเป็นไข้หนักมากจนไม่มีชีวิตชีวา ในหัวคือรู้สึกว่าอยู่ไปก็ไร้ค่า ตายให้มันจบๆ ไปก็ดี หนูพยายามฝืนไม่กินยาแต่สุดท้ายก็ทนทรมานไม่ไหวจนต้องกิน รู้ไหมคะตอนนั้นหนูไม่กลัวอะไรเลย ทั้งที่ปกติหนูเป็นคนขี้กลัวผีมาก เรื่องอาจารย์ยอดหนูยังไม่อยากฟังเลยถ้าเป็นเรื่องผี ก่อนหน้านั้นหนูฟังแต่อาจารย์ยอดเรื่องเวรกรรมไม่ได้ฟังเรื่องผีก่อนนอน แต่พอเริ่มไม่สบายอ่ะคือรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือไรแล้ว อยู่ไปก็ไม่มีแฟนอยู่ดีเพราะว่าไม่มีอะไรให้เป็นจุดยึดการมีชีวิตอยู่ตอนนั้นไม่มีอารมณ์เศร้าไม่มีอะไรเลยรู้สึกว่างเปล่า หนูปวดหัวจนหนูเห็นภาพหลอนจางๆ ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย เห็นเสื้อผ้ากางเกงชัดแต่ไม่เห็นหัวเพราะความมืดบังไว้ คนแรกที่หนูเห็นคือผู้ชายวัยรุ่นอายุประมาณ 15-16 ปี ตัวผอมขาลีบ มายืนตรงหน้าเตียงหนูตอนที่หนูเปิดหน้าต่างทิ้งไว้ตอนกลางคืนแล้วภาพก็จางไป
แล้วมีอยู่ตอนหนึ่งช่วงประมาณ 11 โมง หนูหลับไปพร้อมกับฟังเรื่องผี เชื่อไหมคะตอนที่หนูหลับเหมือนหนูหลับลึกมากจนไม่รู้สึกอะไรเลย หนูรู้สึกว่าตัวลอยขึ้นมา ไม่รู้สึกถึงสัมผัสกับที่นอน ไม่ได้ยินเสียงข้างนอกเลย ทั้งที่ปกติถ้าหนูนอนช่วงเช้าๆ เที่ยงๆ สายๆ อย่างนี้ หนูจะยังพอรู้สึกตัวอยู่บ้างพอจะได้ยินเสียงข้างนอกอยู่ แต่นี่มันเหมือนหลับลึกจนไม่ฝืนเหมือนคนไหลตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ในความฝันหนูเห็นแต่ความว่างเปล่าที่มีแต่ความมืดเหมือนที่หนูเคยตั้งทฤษฎีไว้ หนูมองไปที่มือตัวเองเห็นว่ามันจางๆ เหมือนวิญญาณ แล้วพอมองลงไปหนูก็เห็นศพตัวเองนอนอยู่ สภาพเหมือนคนหลับเฉยๆ แต่ตาเขียวๆ เหมือนคนไหลตาย ตอนนั้นตกใจนะแต่ทำอะไรไม่ได้ หลังจากนั้นหนูจำเหตุการณ์ไม่ได้อีกเลย เหมือนตื่นมาอีกฝันหนึ่งที่เป็นฝันธรรมดาปกติ
หนูพูดกับตัวเองในฝันตอนที่อยู่ในความมืดเท่าที่หนูจำได้นะ หนูพูดว่า "หนูตายไปแล้วเหรอ?" ความรู้สึกตอนนั้นคือไม่รู้สึกเจ็บเลยค่ะ และตัวลอยไม่รู้สึกสัมผัสที่นอนเลย หนูอยากถามพี่ๆ ว่า อาการที่หนูเห็นภาพหลอนจางๆ ตอนไข้ขึ้นหนัก กับความรู้สึกเหมือนคนไหลตายแบบนี้ มันเกิดจากภาวะทางจิตที่หนูกำลังดิ่ง หรือมันมีโอกาสจะเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติไหมคะ? แล้วทำไมตอนนั้นหนูถึงไม่มีความกลัวเลย ทั้งที่ปกติหนูขี้กลัวมาก หนูอยากเข้าใจตัวเองจริงๆ ค่ะ ขอบคุณพี่ๆ ที่เข้ามาอ่านนะคะ(คือว่าหนูอายุ14จะย่าง15แล้วคะ)