Kia Ora,
สวัสดีค่ะ หนูชื่อดรีมนะคะ อายุ 13 ปีค่ะ วันนี้ดรีมอยากจะมาเขียนเรื่องราวเล็กๆ แชร์ประสบการณ์การไปเรียน Summer ที่ประเทศนิวซีแลนด์ ให้ทุกๆ คนที่ได้อ่านเรื่องราวนี้ มีความสุขไปพร้อมๆ กับดรีมนะคะ 😊
เริ่มเลยว่าดรีมโชคดีมากๆ ที่มีโอกาสได้ไปเรียน Summer ที่นิวซีแลนด์มา 2 ปีต่อเนื่อง
ปีที่แล้วดรีมไป เกาะเหนือ ที่เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ Remuera ใกล้กับ Auckland เวลา 3 สัปดาห์ที่นั่น ผ่านไปเร็วมากกก ...
ปีนี้ดรีมได้ไป เกาะใต้ ที่เมืองเล็กๆ อีก ชื่อ Timaru ใกล้กับ Christchurch ครั้งนี้ดรีมไป 2 เดือน เอาจริงๆ นึกว่าจะนาน เวลาผ่านไปเร็วมากกกกเช่นกันค่ะ...
สิ่งที่ดรีมประทับใจที่สุด ไม่ใช่แค่สถานที่ และกิจกรรมต่างๆ ที่ดรีมได้ทำ แต่คือ ผู้คนที่นั่น ทุกคนใจดี เป็นมิตร และทำให้ดรีมรู้สึกปลอดภัย [img]https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/t7f/1/16/1f60a.png[/img]
"นิวซีแลนด์เป็นประเทศที่ดรีมเห็นแกะมากกว่ารถยนต์ ธรรมชาติสวย ไม่มีตึกสูงใหญ่ บ้านหลังกะทัดรัด ทุกที่มี vibes ที่สวยเรียบง่ายแบบไม่ต้องพยายามอากาศที่นิวซีแลนด์ดีมาก แบบที่แค่ดรีมยืนเฉยๆ แล้วหายใจลึกๆ ก็มีความสุขแล้ว"
สำหรับเกาะเหนือ ดรีมได้ไปหลายที่ ได้อยู่กับ Host family ที่แสนจะใจดีดูแลดรีมดีเหลือเกิน ถึงแม้ตอนนั้นภาษาจะเป็นอุปสรรคบ้าง แต่มันไม่ได้ทำให้ความสุขของดรีมลดลงเลย ทุกคนพยายามเข้าใจดรีม และดรีมก็พยายามเข้าใจทุกคนเช่นกัน ดรีมได้ไปแคมป์ YMCA ได้เจอเพื่อนใหม่จากหลายประเทศ ดรีมยังจำเสียงเพื่อนๆ เชียร์ตอนปีนผาจำลองได้ดีและดรีมยังไม่เคยลืมวันเกิดของดรีมในปีที่แล้ว ที่มีเพื่อนต่างภาษา ร้องเพลง Happy Birthday ให้ ดรีมอยากกลับไปฉลองวันเกิดที่นั่นทุกปีเลย
ดรีมเคยฝันว่าอยากเห็นบ้าน Hobbit ที่เคยดูในทีวี วันที่ดรีมยืนอยู่ที่ Hobbiton Movie Set ดรีมรู้เลยว่าความฝันบางอย่างมันมีอยู่จริงนะ [img]https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/t7f/1/16/1f60a.png[/img]
มาต่อกันที่เรื่องราวของปีนี้ ที่ดรีมโตขึ้นอีก 1 ปี ดรีมอยากจะบอกว่าการได้มาพบเจอประสบการณ์ดีๆ นอกห้องเรียน อาจจะไม่จำเป็นต้องรอให้โตมากมาย ความทรงจำในวัยเด็กนี่แหละมันช่างสวยงาม และที่สำคัญประเทศนิวซีแลนด์ มันอบอุ่น และปลอดภัยจริงๆ นะ
เกาะเหนือว่าสวยเลิศแค่ไหน เกาะใต้ โอ้วโหว...สวยเกินจะบรรยายออกมาอีก 100 เท่า ย้อนกลับไป Remuera ในสายตาดรีมเป็นเหมือนหนังสือภาพเล่มสวยที่ได้เปิดอ่านไป 3 สัปดาห์... ปีนี้ดรีมตัดสินใจกลับไปนิวซีแลนด์อีกครั้งที่ Timaru หนังสือเล่มเดิมเล่มนี้กลายเป็น "บ้าน" ที่ดรีมได้ใช้ชีวิตจริงๆ ดรีมยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ดรีมจะใช้ชีวิตในเมืองที่แสนจะเงียบไม่วุ่นวายนี้ได้ และเวลา 2 เดือนยังผ่านไปเร็วเหลือเกิน
ครั้งที่สอง... ที่ไม่ใช่แค่ 'ไป' แต่คือการ 'แลกเปลี่ยนลมหายใจ'
ครั้งนี้ดรีมไปเรียนที่โรงเรียน Mountainview High School โรงเรียนสวย และบรรยากาศดีมาก ดรีมมีโอกาสได้เข้าร่วมพิธี Powhiri ซึ่งเป็นการต้อนรับแบบชาวเมารี ดรีมได้ทำ Hongi หรือการแตะจมูกและหน้าผากเพื่อแลกเปลี่ยนลมหายใจแห่งชีวิตด้วยค่ะ วินาทีนั้นดรีมขนลุกเลยนะ... มันเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่อบอุ่นมาก ดรีมสัมผัสได้ว่าเขาเปิดใจรับดรีมเข้าสู่บ้านของเขาจริงๆ ตั้งแต่วันแรก
รูปวิวภูเขาหน้าโรงเรียนค่ะ ของจริงสวยกว่าในรูปเยอะมากค่ะ
บ้านหลังที่ 2... ที่สร้างจากความใส่ใจ กับมิตรภาพที่ไร้พรมแดน
สิ่งที่ละมุนหัวใจดรีม และทำให้ 2 เดือนนี้มีความหมายกับดรีมที่สุด คือ Host Family ของดรีมค่ะ พวกเขาเหมือนของขวัญที่นิวซีแลนด์มอบให้ดรีมเลย เขาไม่ได้ดูแลหนูแค่เรื่องอาหาร ที่นอน แต่เขาใส่ใจถึงความรู้สึกของดรีมในแต่ละวัน ดรีมอยู่กับพ่อ Phil แม่ Kate น้อง Freya และ Elsie ทุกคนให้ดรีมเป็น Big sister
พวกเราทำกิจกรรมด้วยกันเยอะมาก เราเต้น Tiktok กัน พ่อพาพวกเราขับรถเลาะทางใต้ของนิวซีแลนด์ ไปเมืองต่างๆ เป็น road trip เที่ยวไปจนสุดขอบดินแดนใต้สุดที่เมือง Bluff พวกเราไปนอนที่บ้านของญาติๆ ของพ่อ Phil ในแต่ละเมือง ดรีมไม่รู้ว่าดรีมจะบรรยายความสุข ความใจดีของทุกคน และความสวยของเส้นทางออกมาได้ยังไง ทุกอย่างสวยมากจนดรีมคิดในใจว่า อยากให้คุณพ่อคุณแม่และคนที่ดรีมรักทุกคนได้มาเห็นความสวยงามนี้ด้วยตาตัวเองจังเลย
ในวันที่ดรีมออกไปตีเทนนิสที่ South Canterbury ท่ามกลางลมเย็นๆ ที่พัดมาจากทะเล ดรีมแอบมองรอยยิ้มของพวกเขาแล้วเผลอคิดไม่ได้ว่า... "ทำไมคนเราถึงได้ใจดีกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนได้มากมายขนาดนี้กันนะ" มันเป็นความเรียบง่ายที่พิเศษมาก ดรีมจะเก็บช่วงเวลานี้ใส่กล่องความจำเอาไว้ตลอดไปเลย
Live more, Fear less!
มาถึงเกาะใต้ มีกิจกรรมมากมายรอยู่ ไม่ได้มีเวลาให้ดรีมเหงาเลยค่ะ ตั้งแต่ขับเครื่องบิน ยิงปืน พายเรือ โอยยเยอะมากค่ะ ดรีมสนุกกับทุกกิจกรรมที่นี่ แบบบรรยายไม่หมด ดรีมอยากจะหยุดเวลาไว้ตรงนี้จริงๆ ไว้กระทู้หน้าดรีมจะมาเล่ากิจกรรมต่างๆ อย่างละเอียดเพิ่มเติมนะคะ
และจุดที่ "พีค" ที่สุดในทริปนี้ ก็คือการได้ไปกระโดดบันจี้จัมป์ที่ Kawarau Bridge ที่ความสูง 43 เมตร จากระดับน้ำ ตอนยืนอยู่ข้างบนดรีมกลัวมากจนมือสั่น จนแทบจะถอยหลัง แต่พอกลั้นใจกระโดดลงไป วินาทีที่ร่างกายลอยละล่องอยู่ในอากาศ รองเท้าที่ดรีมใส่หลุดกระเด็นออกจากเท้าลอยไปบนท้องฟ้า ดรีมรู้เลยว่าอิสระที่แท้จริงมันเจ๋งมาก ความกลัวหายไป เหลือแต่ความภูมิใจในตัวเองที่กล้าก้าวข้ามขีดจำกัดครั้งใหญ่ในชีวิต
สำหรับคนที่กลัว ดรีมอยากจะบอกว่า ความกลัวมันมีอยู่นิดเดียว เหมือนกำแพงบางๆ ที่ถ้าเรากล้าก้าวข้ามไป เราจะเห็นโลกที่กว้างกว่าเดิมจริงๆ แค่อย่าหลับตานะ 😂
โลกที่แสนกว้าง และผู้คนที่หลากหลาย
เทศกาล Easter ดรีมได้เล่น Egg Huning กับ Host Family ด้วย เหนืออื่นใด ดรีมก็ได้แบ่งปันวัฒนธรรมไทยไปที่อีกซีกโลกเหมือนกัน ช่วงเทศกาลสงกรานต์ ดรีมก็ชวน Host family สาดน้ำสวัสดีปีใหม่ไทยเช่นกัน 💕
ดรีมโชคดีมากที่โรงเรียนให้โอกาสได้ไปร่วมกิจกรรม แลกเปลี่ยนวัฒนธรรม Conversation Café Club ที่ Multicultural Aoraki Community ซึ่งมีผู้คนจากหลากหลายประเทศ หลากหลายอาชีพ ต่างเพศ ต่างวัฒนธรรมมาร่วมพูดคุยกัน ขอบคุณองค์กร และทุกคนที่เปิดใจให้เด็กไทยได้มีส่วนร่วมแลกเปลี่ยนในชุมชน ดรีมได้พูดคุยหลากหลายเรื่องราว รวมถึงได้ทำอาหารและทำกิจกรรมมากมาย ทำให้ดรีมรู้ว่าโลกใบนี้กว้างมาก และความแตกต่างมันคือเสน่ห์ที่น่าเรียนรู้ เป็นการเรียนรู้นอกห้องเรียนที่คุ้มค่าสุดๆเลย 😊
ปีที่ 13 ที่เติบโต... ขอบคุณนะนิวซีแลนด์
ปีนี้ดรีมได้ฉลองวันเกิดอายุครบ 13 ขวบที่นิวซีแลนด์อีกครั้ง เข้าสู่วัยรุ่นอย่างเป็นทางการซะที สำหรับดรีมแล้วคงไม่ใช่แค่อายุที่เพิ่มขึ้น แต่เป็นความรู้สึกที่ว่าดรีมโตขึ้น ดรีมกล้าที่จะคุยกับคนแปลกหน้า ต่างภาษา กล้าเปิดใจรับวัฒนธรรมที่ต่างออกไป และกล้าที่จะเป็นตัวเองมากขึ้น
จาก 3 สัปดาห์ในปีที่แล้ว สู่ 2 เดือนในปีนี้ นิวซีแลนด์ยังคงเหมือนเดิม คือสงบ เรียบง่าย และอบอุ่น... แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือตัวดรีมเอง ขอบคุณนิวซีแลนด์ที่เป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในวัย 13 ปีของดรีมนะคะ
เอาจริงๆนะ ตัวหนังสือทั้งหมดที่ดรีมเขียนมา มันเป็นเพียงแค่ส่วนเล็กๆ ของความทรงจำที่ดรีมได้รับมาตลอด 2 เดือน เพราะความรู้สึกจริงๆ มันยิ่งใหญ่กว่านั้นมากจนดรีมไม่รู้จะหาคำไหนมาบรรยายได้หมด มันมีความสุขใจเล็กๆ ที่เกิดขึ้นในทุกๆ วัน ทั้งจากคุณครู เพื่อนๆ โฮสต์แฟมิลี่ และผู้คนที่แสนใจดี
ตั้งแต่กลับมา ดรีมยังคงคิดถึงนิวซีแลนด์ทุกวัน... ดรีมอยากส่งความรู้สึกดี ๆ นี้ ไปถึงครอบครัวที่นิวซีแลนด์ และทุกคนที่ดรีมเคยได้พบเจอ อยากบอกทุกคนว่า ขอบคุณที่ทำให้ดรีมรู้สึกอบอุ่น และปลอดภัย...💕
ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนที่อ่านจนจบนะคะ ถ้าใครอยากถามข้อมูลเรื่องการไปเรียน Summer หรือที่เที่ยวในนิวซีแลนด์ ถามดรีมทิ้งไว้ได้เลยนะคะ ดรีมยินดีให้ข้อมูลสุดความสามารถค่ะ 😊
สุดท้าย ดรีมหวังว่าดรีมจะได้กลับไปนิวซีแลนด์อีกครั้ง เพราะดรีมมั่นใจว่า ที่นั่นยังมีเรื่องราวและรอยยิ้มที่รอให้ดรีมไปค้นหาอยู่อีกมากมายแน่นอน ❤️
รองเท้า 1 ข้างลอยหายไปกับท้องฟ้าและสายน้ำ แต่ความทรงจำและความภูมิใจยังอยู่กับดรีมเสมอค่ะ... Live more, Fear less 💕
I ❤️ Newzealand
ไกลสุดขอบฟ้า แต่ใกล้สุดหัวใจ...Far on map, close in my heart...My New Zealand Story 💕
ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนที่อ่านจนจบนะคะ ถ้าใครอยากถามข้อมูลเรื่องการไปเรียน Summer หรือที่เที่ยวในนิวซีแลนด์ ถามดรีมทิ้งไว้ได้เลยนะคะ ดรีมยินดีให้ข้อมูลสุดความสามารถค่ะ 😊
สุดท้าย ดรีมหวังว่าดรีมจะได้กลับไปนิวซีแลนด์อีกครั้ง เพราะดรีมมั่นใจว่า ที่นั่นยังมีเรื่องราวและรอยยิ้มที่รอให้ดรีมไปค้นหาอยู่อีกมากมายแน่นอน ❤️