ชีวิตผม20-30% กับปัญหาครอบครัว

พอดีผมมีพ่อที่นิสัยไม่ดี ตั้งแต่ตอนเด็กๆก็ทำร้ายร่างกายมาตลอด โกรธหรืออะไรก็พาลมาทำร้ายร่างกายโดยตลอด ดูเหมือนนางจะชอบทำร้ายจิตใจด้วย เห็นแก่ตัวทำตัวนิสัยไม่ดี แถมแกยังดูไม่พอใจกับแม่และคนอื่นๆในบ้านด้วย และแกชอบเหมือนแบบไม่พอใจตลอดฟิวแบบทำให้คนอื่นรู้สึกแย่เพื่อยกตัวเอง พอผมเริ่มโตขึ้นแกก็ไม่ค่อยทำแบบนั้น(ให้ผม น่าจะเพราะส่วนนี้แหละ)แต่กับแม่ผมตรงข้ามเลย แกอาจไม่ค่อยทำให้เห็นแต่ผมรู้ รับรู้ทุกพฤติกรรมมาโดยตลอดซึ่งผมก็แค่ไอ่ขี้ขลาดไม่มีอะไรดีคุยกับตัวเองทุกวันไม่เคยประสบความสำเร็จ เป็นคนไม่เอาถ่าน ซึ่งผมยังคิดอีกว่าน่าจะผิดที่แม่ผมด้วย (แกก็ไม่ได้นิสัยดีอะไรขนาดนั้นหรอกน่าจะเพราะแกไม่ได้รับการศึกษาด้วยแต่พ่อผมก็ได้นะถึง ถึงแค่ถึงป.4ก็เถอะ แต่มันน่าจะทำให้คิดได้ว่าการอยู่ร่วมกันมาเป็นยังไงสำหรับทั้งสองฝั่ง) แม่ผมเป็นพวกที่แบบผมไม่รู้ควรเรียกยังไงดี มันแบบอธิบายไม่ได้เดวผมมาต่อส่วนนี้แล้วกัน (ผมรู้สึกว่าพ่อแม่ไม่ได้มีส่วนสำคัญต่อชีวิตผมมากขนาดนั้น)
ป.ล. อาจจะฟังไม่รู้เรื่องนะครับ เพราะผมเขียนเลยแบบไม่ได้เรียบเรียงน่ะ

พอดีผมไปหาข้อมูลที่พฤติกรรมของแม่ผมเป็นแล้วน่ะครับมันคือ การละเลยและทำร้ายทางจิตวิทยา (Psychological Abuse) ครับ หลักๆที่ผมเจอคือ การทำให้อับอายและด้อยค่า (Humiliation & Undermining) การละเลยทางอารมณ์ (Emotional Neglect) มันทำให้ผมรู้สึกแย่แต่ไม่ต้องห่วงนะครับเพราะเหมือนผมจะเริ่มชินกับมันแล้ว(ก็เนอะทั้งชีวิตเลยนิจะไม่ชินก็แปลก555) ถึงมันจะทำให้ผมรู้สึกวิตกกังวล(เหมือนผมจะเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำด้วยแต่ก็ไม่แน่ชัด มันมีแนวโน้ม) และควบคุมอารมณ์ความรู้สึกตัวเองไม่ค่อยได้(อารมณ์แปรปรวนน่ะ) แต่ผมก็พยามยามที่จะไม่เอาสิ่งพวกนี้ไปทำร้ายคนอื่นเพราะปมผม ผมจัดการเองผมไม่ได้ต้องการความเห็นใจขนาดนั้นผมแค่ต้องการความเข้าใจ แค่นี้ก็มากเกินพอแล้วสำหรับคนที่ไม่รู้จักกัน และขอบคุณที่ฟังเรื่องราวของผม ขอบคุณครับ!! (สามารถให้คำแนะนำได้นะครับ และได้โปรดอย่าใช้คำรุนแรงกับผมนะครับ ผมใจบาง)
ป.ล.ที่ผมบอกว่าอย่าใช้คำรุนแรงก็เพราะหลายๆคนไม่ได้สนใจเราขนาดนั้นก็แบบไม่มีใครสนใจเราขนาดนั้นและผมกลัวว่าเขาจะไม่พอใจเลยพูดจาไม่น่ารักน่ะ ยังไงก็ขอบคุณที่รับฟังเรื่องราวของผมและขอโทษที่อาจเขียนงงๆตรงไหนนะครับ ขอบคุณครับ💐✨