สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาวพันทิป
ช่วงหลังมานี้ผมสังเกตเห็นว่า หนังหรือซีรีส์หลายเรื่องใน Netflix โดยเฉพาะฉบับพากย์ไทย มีการใช้คำหยาบคายค่อนข้างบ่อยและรุนแรงขึ้นมาก
บางครั้งดูเหมือนเป็นการพยายามยัดเยียดคำหยาบคายหรือคำที่ฟังแล้วไม่ลื่นหูจนเกินงามไปหน่อย
ส่วนตัวผมเข้าใจนะครับว่าต้องพากย์ให้ได้อรรถรสตามต้นฉบับ แต่ในบางบริบทผมรู้สึกว่า:
ลดทอนความสนุกในการรับชม บางคำดูฝืนธรรมชาติ ไม่เข้ากับบุคลิกตัวละคร หรือสถานการณ์ในเรื่อง หรือไม่มีความจำเป็นต้องใช้คำหยาบคายจนเกินไป
ในกรณีที่เปิดดูร่วมกับคนในบ้าน หรือมีเด็กอยู่ด้วย ถึงแม้จะมีเรทติ้งบอกไว้ แต่การพากย์ที่ใช้คำรุนแรงเกินไปก็ทำให้บรรยากาศการรับชมร่วมกันลำบากขึ้น
และผมเองก็ไม่ต้องการให้เด็กๆซึมซับสิ่งเหล่านี้
และการแปลที่ "ถึงใจ" จำเป็นต้อง "หยาบคาย" เสมอไปหรือไม่? เราสามารถใช้คำที่สื่ออารมณ์ได้รุนแรงแต่ดูเป็นศิลปะมากกว่านี้ได้ไหม?
ไม่ได้จะมาจับผิดนะครับ แต่อยากทราบความเห็นของเพื่อนๆ ว่ารู้สึกเหมือนกันไหม? หรือใครมีมุมมองว่าการพากย์แบบนี้คือความสมจริงที่ควรจะเป็นแล้ว? มาแลกเปลี่ยนความเห็นกันครับ
และอีกเรื่อวที่ผมอดไม่ได้ที่จะนึกถึงนักพากย์รุ่นใหญ่หรือทีมพากย์ในสมัยก่อน (เช่น ทีมพากย์ช่อง 3, ช่อง 7 หรือทีมพันธมิตรในยุคแรกๆ) สิ่งที่เห็นได้ชัดคือ
การใช้คำเลี่ยงที่มีชั้นเชิง ซึ่งสมัยก่อนนักพากย์เก่งมากในการเลือกใช้คำด่าที่ฟังแล้วดูแรงในบริบทนั้นๆ แต่ไม่หยาบโลน เช่นการใช้คำว่า "แกมันสารเลว" หรือการใช้น้ำเสียงกระแทกกระทั้นเพื่อสื่ออารมณ์ แทนการใช้คำหยาบโลนเกินไป หรือคำอุทานสมัยใหม่ที่ไม่สุภาพที่เกลื่อนกลาด
นักพากย์ยุคก่อนจะเน้นการใช้อารมณ์ผ่าน "โทนเสียง" และ "จังหวะจะโคน" มากกว่าการพึ่งพาตัวบทที่เป็นคำหยาบ ทำให้หนังดูสนุกและดูได้ทุกเพศทุกวัยโดยไม่เสียอรรถรส
การพากย์สมัยก่อนมีการ "ขัดเกลา" บทแปลให้เข้ากับหูคนไทยมากขึ้น ในขณะที่ปัจจุบันดูเหมือนจะแปลแบบตรงตัว (Literal Translation) หรือเน้นใช้คำสแลงอินเทอร์เน็ตมากเกินไปจนเสียบุคลิกตัวละคร
เป็นเพราะยุคสมัยเปลี่ยนไป หรือเป็นเพราะมาตรฐานการคัดเกลาบทพากย์ไทยของเราลดลงกันแน่? การที่หนัง Netflix ปล่อยคำหยาบออกมาตรงๆ แบบนี้ มันคือความสมจริง หรือมันคือความมักง่ายในการแปลกันแน่ครับ?
สงสัยเรื่องคำพากย์ใน Netflix ทำไมต้องใช้คำหยาบคายเกินจำเป็น?
ช่วงหลังมานี้ผมสังเกตเห็นว่า หนังหรือซีรีส์หลายเรื่องใน Netflix โดยเฉพาะฉบับพากย์ไทย มีการใช้คำหยาบคายค่อนข้างบ่อยและรุนแรงขึ้นมาก
บางครั้งดูเหมือนเป็นการพยายามยัดเยียดคำหยาบคายหรือคำที่ฟังแล้วไม่ลื่นหูจนเกินงามไปหน่อย
ส่วนตัวผมเข้าใจนะครับว่าต้องพากย์ให้ได้อรรถรสตามต้นฉบับ แต่ในบางบริบทผมรู้สึกว่า:
ลดทอนความสนุกในการรับชม บางคำดูฝืนธรรมชาติ ไม่เข้ากับบุคลิกตัวละคร หรือสถานการณ์ในเรื่อง หรือไม่มีความจำเป็นต้องใช้คำหยาบคายจนเกินไป
ในกรณีที่เปิดดูร่วมกับคนในบ้าน หรือมีเด็กอยู่ด้วย ถึงแม้จะมีเรทติ้งบอกไว้ แต่การพากย์ที่ใช้คำรุนแรงเกินไปก็ทำให้บรรยากาศการรับชมร่วมกันลำบากขึ้น
และผมเองก็ไม่ต้องการให้เด็กๆซึมซับสิ่งเหล่านี้
และการแปลที่ "ถึงใจ" จำเป็นต้อง "หยาบคาย" เสมอไปหรือไม่? เราสามารถใช้คำที่สื่ออารมณ์ได้รุนแรงแต่ดูเป็นศิลปะมากกว่านี้ได้ไหม?
ไม่ได้จะมาจับผิดนะครับ แต่อยากทราบความเห็นของเพื่อนๆ ว่ารู้สึกเหมือนกันไหม? หรือใครมีมุมมองว่าการพากย์แบบนี้คือความสมจริงที่ควรจะเป็นแล้ว? มาแลกเปลี่ยนความเห็นกันครับ
และอีกเรื่อวที่ผมอดไม่ได้ที่จะนึกถึงนักพากย์รุ่นใหญ่หรือทีมพากย์ในสมัยก่อน (เช่น ทีมพากย์ช่อง 3, ช่อง 7 หรือทีมพันธมิตรในยุคแรกๆ) สิ่งที่เห็นได้ชัดคือ
การใช้คำเลี่ยงที่มีชั้นเชิง ซึ่งสมัยก่อนนักพากย์เก่งมากในการเลือกใช้คำด่าที่ฟังแล้วดูแรงในบริบทนั้นๆ แต่ไม่หยาบโลน เช่นการใช้คำว่า "แกมันสารเลว" หรือการใช้น้ำเสียงกระแทกกระทั้นเพื่อสื่ออารมณ์ แทนการใช้คำหยาบโลนเกินไป หรือคำอุทานสมัยใหม่ที่ไม่สุภาพที่เกลื่อนกลาด
นักพากย์ยุคก่อนจะเน้นการใช้อารมณ์ผ่าน "โทนเสียง" และ "จังหวะจะโคน" มากกว่าการพึ่งพาตัวบทที่เป็นคำหยาบ ทำให้หนังดูสนุกและดูได้ทุกเพศทุกวัยโดยไม่เสียอรรถรส
การพากย์สมัยก่อนมีการ "ขัดเกลา" บทแปลให้เข้ากับหูคนไทยมากขึ้น ในขณะที่ปัจจุบันดูเหมือนจะแปลแบบตรงตัว (Literal Translation) หรือเน้นใช้คำสแลงอินเทอร์เน็ตมากเกินไปจนเสียบุคลิกตัวละคร
เป็นเพราะยุคสมัยเปลี่ยนไป หรือเป็นเพราะมาตรฐานการคัดเกลาบทพากย์ไทยของเราลดลงกันแน่? การที่หนัง Netflix ปล่อยคำหยาบออกมาตรงๆ แบบนี้ มันคือความสมจริง หรือมันคือความมักง่ายในการแปลกันแน่ครับ?