ความรักนี้มันเข้าใจยากนะครับ สรุปเธอต้องการแบบไหน ? (จากคนที่ขาดความรัก)

ก่อนอื่นเลยคือ ผมเป็นคนขาดความรักครับโดยเฉพาะครอบครัวที่แยกทางกันแต่เด็กต่างฝ่ายต่างไปมีคนใหม่ ผมจึงขาดความรักและวิ่งหาความรัก คนอื่นมองมาอาจคิดว่าเป็นคนที่ไม่ต้องความรักเลยดูเฉยชาดูโดดเดี่ยว

*ผมไปฝึกงานและได้เจอกับผู้หญิงคนหนึ่งผมเลยตัดสินใจจีบดูไม่ได้รักแต่แรกหรอกครับ อยากลองคุยดูก่อนเฉยๆเพราะเหงาและโหยหาความรัก คุยไปคุยมาผมรักครับ รักแบบที่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน จากที่ตอนแรกหน้าตาก็ไม่ได้อะไรขนาดนั้น กลายเป็นคนอะไรที่โคตรน่ารักเลยครับ ผมรักที่เธอเป็นเธอ เธอคนนนี้แหละที่ผมอยากอยู่ด้วย สร้างอนาคตไปด้วยกัน แต่.... มันไม่ง่ายต่างคนต่างอายุยังน้อยต่างมีเส้นทางฝันที่วาดไว้ก่อนนั้นแล้ว ก่อนเธอจะฝึกงานจบผมจึงตัดสินใจบอกเลิกเธอครับเพราะผมมีความคิดวางแผนที่จะไปทำงานประเทศเกาหลีหลังผมฝึกงานจบ ผมมองไปข้างคิดทบทวนมันไม่มีทางไหนเลยที่เราจะได้กลับมาเจอกันกว่าจะได้มาอยู่ด้วยกันมันคงนานมาก  ผมยังรักเธอนะครับแต่ตอนนั้นผมต้องเลือกความฝันก่อน แผนที่ผมวางไว้ตั้งแต่ตั้งนานแล้วทำมันมาได้ตลอดจะไม่ยอให้ฝันพังเพราะผู้หญิงคนเดียวหรอก เหอะผมดูเป็นคนที่เห็นแก่ตัวนะครับ

-*-* ปมในใจ -*-* ตอนนั้นผมยังเด็กมากป.4เองมั่ง ผมเคยฝันว่าผมรักและอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งมีความสุขกันมากจนผมตัดใจไปทำงานคนเดียวให้เธออยู่บ้านเพราะไม่อยากให้ไปลำบาก จนวันหนึ่งผมกลับบ้านมาเซอร์ไพรเธอ สิ่งที่เจอคือเธอแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น ผมยืนน้ำตาไหลรู้สึกเจ็บปวดมาก ตอนผมสดุ้งตื่นน้ำตาผมยังไหลไม่หยุด ขนาดแค่ความฝันไม่ใช่ความจริงมันยังขนาดนี้ ผมจึงกลายเป็นคนที่กลัวการห่างไกล กลัวรักที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
  
กลับมาที่ความจริงครับ ที่จริงผมจะไปทำงานเกาหลีและให้เธอรออยู่บ้าน หรือไม่ก็รอให้เธอพร้อมก่อนค่อยตามผมมาก็ได้ แต่เพราะเรื่องความฝันที่ผมเล่าไป มันคือทางที่ผมแทบจะไม่เลือกเลย นอกจากฝันก็ข่าวประเทศเราที่ทุกๆคนเห็นกันเรื่องมีชู้ที่มีบ่อยมาก ยิ่งทำให้ยิ่งตัดสินใจเลิกทั้งที่ยังรักมากผมทำให้เธอเกลียดผมด้วยเหตุผลที่แย่ๆ แต่หลังจากนั้นเธอยังทักมาหาบางนิดน้อย ทำให้ทำอยากไปคืนดีด้วยแต่ก็ไม่สำเร็จ พอเธอฝึกงานจบก็กลับไปเรียนต่อ อีกอย่างในเฟสผมได้อันเฟรนไปเพราะกลัวเห็นเขามีใหม่ อยากให้หายไปเลยและให้เวลาเยี่ยวยาใจ หลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง
เขาก็เรียนจบไปทำงาน ส่วนผมก็ต้องกลับมาเรียนต่อแต่ระหว่างนั้นผมก็ดำเนินการมาทำงานเกาหลีด้วย
ตอนอยู่ที่ยังเรียนอยู๋ไทยเธอก็ยังคงทักมาหาผมทุกเดือนมีบางเดือนที่โทรมาบ้าง จนกระทั้งมีชื่อบินมาเกาหลีเธอก็ได้โทรมาผมเลยบอกเธอว่าเรียนไม่จบแล้วนะจะไปเกาหลีและเธอก็โทรมาหา3วันติดกันทำให้มีความหวังจะกลับไป ผมตัดใจเลือกที่จะรอเธอนานแค่ไหนก็รอ เลยขอให้ความสัมพันธ์เป็นเหมือนเดิม แต่เธอบอกว่า "ไม่ดีกว่า...." ผมเสียใจและสงสัยแล้วยังทักมาหาทุกเดือนหมายความว่าอะไรได้แค่คิดแต่ไม่ได้ถามเก็บเอาไว้ คิดว่าถ้าไปเกาหลีเรื่องทุกอย่างจบแล้วแหละเธอคงรอแค่ผมเรียนจบแค่นี้มั้ง  ปัจจุบันผมทำงานเกาหลีจะครบ3ปีแล้วครับ รู้อะไรมั้ยครับตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเธอยังคงทักและโทรมาหาผมทุกเดือนเดือนละครั้งเป็นอย่างน้อย ผมก็ยังไม่มีใคร ส่วนเธอผมไม่รู้หรอกว่ามีใครมั้ย(น่าจะไม่มี) เคยชวนมาเกาหลีนะครับแต่เธอเป็นคนคิดถึงบ้านคิดถึงครอบครัวเลยไม่อยากไกลบ้านเลยไม่มา
คือผมอยากถามเพื่อนๆที่อ่านมาถึงตรงนี้นะครับ ผมไม่รู้เลยเธอต้องอะไรผมไม่เข้าใจ จากที่เลื่อนผ่านพวกคลิปความรักในติกต็อกคือ
(มีครั้งหนึ่งหลังจากบอกเลิกนะก่อนเธอฝึกงานจบผมได้มีโอกาสไปดื่มเลี้ยงลากับกลุ่มเธอ วันนั้นเธอเมามาก เพื่อนเธอจึงถามว่าทำไมไม่กลับไปผม เธอตอบ    ว่า 'ไม่ได้รักผม").
    2.เพียงตัวสำรอง ด้วยความที่ไม่ได้เป็นเพื่อนกันในเฟสก็ไม่รู้ว่าฝั่งนั้นความรักเป็นไงโทรคุยกันก็พยายามเลี่ยงเรื่องนี้เพราะผมยังรู้สึกกับเธอ เธออาจคุยไว้เผื่ออกหักตอนไหน ตราบใดที่ผมยังไม่มีแฟนเธอหันมายังเจอผมเสมอ .
   3.แค่เหงา เธออาจไม่มีใครจริงๆ เหงาเมื่อไหร่ก็ทักมาโทรมาเพราะการได้คุยกับผมทำให้สบายใจแก้เหงาได้ แต่ก็ไม่คิดอะไรกับผม.
    4.เธอยังรอผมแค่ไม่อยากให้ต้องรู้สึกคิดถึง ไม่อยากให้ต้องมีสถานะผูกมัดตอนที่ห่างกัน (แผนตอนนี้จะอยู่เกือบ10ปี) คงยากที่จะรอไหว ช่วงหลังๆก็  เริ่มพูดอ้อมๆให้เธอหาแฟน ด้วยความรักเธอมากไม่อยากต้องทนเหงานานขนาดนั้น อาจดูฝืนความรู้สึกหน่อยก็เถอะ.
   5.เธอรักมากเหมือนกัน รักแบบไม่อยากให้ผมต้องเสียอนาคตเพราะเธอ ถ้าคบกันผมคงคิดถึงเธอ อาจทำให้ผมอยู่เกาหลีไม่นานเพราะต้องกลับไปอยู่กับเธอ การที่ทักมาหาแบบไม่มีสถานะแฟนอาจคือเหตุที่ดีสุด ที่ทำให้เธอยังคงได้คุยและเจอผม รักในแบบปล่อยให้ผมไปเจออนาคตที่ดี.